ക്നായി തോമൻ

ലോകത്തിന് 'തോമസ് ഓഫ് കാന' എന്നും നമ്മുടെ പാരമ്പര്യത്തിൽ "വലിയ വ്യാപാരി" എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന ക്നായി തോമൻ ഇന്ത്യയിലെ സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭാ ചരിത്രത്തിലെ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിത്വമാണ്. അന്ന് പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കീഴിലായിരുന്ന തെക്കൻ മെസൊപ്പൊട്ടേമിയയിലെ (ആധുനിക ഇറാഖ്/സിറിയ പ്രദേശം) കാനാ (കിനായി) എന്ന പ്രദേശത്താണ് അദ്ദേഹം ജനിച്ചത്.

അദ്ദേഹം വെറുമൊരു വ്യാപാരി മാത്രമായിരുന്നില്ല, ഉയർന്ന കുലീനതയും സമ്പത്തും അഗാധമായ ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസവുമുള്ള ഒരു വ്യക്തിയായിരുന്നു. "ക്നായി" എന്ന പേര് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനനസ്ഥലമായ കാനായെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, എങ്കിലും വ്യാപാരി എന്ന അർത്ഥമുള്ള സുറിയാനി പദവുമായും ഇത് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ശ്ലീഹന്മാരിൽ നിന്ന് കൈമാറിക്കിട്ടിയ ശുദ്ധമായ പാരമ്പര്യങ്ങൾ നിലനിർത്തിയിരുന്ന ആദ്യകാല അരമായ ഭാഷ സംസാരിക്കുന്ന സഭയുടെ ജൂത-ക്രിസ്ത്യൻ പാരമ്പര്യത്തിൽപ്പെട്ട ആളായിരുന്നു അദ്ദേഹം.

നാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, പൗരസ്ത്യ കാതോലിക്കായുടെ കീഴിൽ പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിലെ സഭ തഴച്ചുവളരുമ്പോൾ, മലബാറിലെ (കേരളം) പുരാതന മാർത്തോമാ നസ്രാണികൾ ആത്മീയ അധപ്പതനത്തിന്റെ ഒരു കാലഘട്ടത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുകയായിരുന്നു. അവരെ നയിക്കാൻ ബിഷപ്പുമാരോ പുരോഹിതരോ ഇല്ലാതെ, സമൂഹം ദുർബലമാവുകയും, നാട്ടുനടപ്പുകൾ അപ്പൊസ്തോലിക വിശ്വാസത്തെ മറികടക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.

ക്നായി തോമന്റെ കുടിയേറ്റം കേവലമൊരു വാണിജ്യ സംരംഭമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ട ഒരു ദൈവീക ദൗത്യമായിരുന്നു. നമ്മുടെ സഭയുടെ വിശുദ്ധ രേഖകൾ പ്രകാരം, ഉർഹായിലെ (എഡേസ്സ) ബിഷപ്പായ മാർ യൗസേപ്പിന് തന്റെ ഉറക്കത്തിൽ അതിശയകരമായ ഒരു ദർശനമുണ്ടായി. ഇന്ത്യയിലെ മാർത്തോമാ നസ്രാണികൾ പുരോഹിതരോ കൂദാശകളോ ഇല്ലാതെ തങ്ങളുടെ വിശ്വാസം നിലനിർത്താൻ പാടുപെടുകയും, "ഇടയനില്ലാത്ത ആടുകളെപ്പോലെ" കഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നത് ഈ ദർശനത്തിൽ അദ്ദേഹം കണ്ടു.

ഈ വെളിപാടിൽ മനസ്സലിഞ്ഞ മാർ യൗസേപ്പ് ബിഷപ്പ് പൗരസ്ത്യ കാതോലിക്കായെ (പാരമ്പര്യമായി അന്ത്യോക്യൻ പാത്രിയർക്കീസായ മാർ ഈവാനിയോസ് എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു) സമീപിച്ചു. ഈ കൊടിയ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കുന്നതിനായി പാത്രിയർക്കീസ് ഒരു സുന്നഹദോസ് വിളിച്ചുചേർത്തു. ഇന്ത്യയിലെ സഭയെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കാനും അതിനെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കാനും ഒരു സംഘത്തെ അങ്ങോട്ട് അയക്കണമെന്ന് തീരുമാനിക്കപ്പെട്ടു.

സുഗന്ധവ്യഞ്ജന വ്യാപാരം ചെയ്യുകയും മലബാറിലേക്കുള്ള വഴി അറിയുകയും ചെയ്യുന്ന സമ്പന്നനും സ്വാധീനമുള്ളവനുമായ വ്യാപാരിയായ ക്നായി തോമനെയാണ് ഈ ദൗത്യത്തിന് നേതൃത്വം നൽകാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തത്. എന്നാൽ അദ്ദേഹം തനിച്ചായിരുന്നില്ല പോയത്. സഭ വളരണമെങ്കിൽ ഒരു സമൂഹം ആവശ്യമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, ഇന്ത്യയിൽ ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ വേരുകൾ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനായി ഒരു വലിയ കുടിയേറ്റം തന്നെ അവർ പദ്ധതിയിട്ടു.

എ.ഡി. 345-ൽ പേർഷ്യൻ ഉൾക്കടലിൽ നിന്ന് ഒരു ചരിത്രപരമായ കപ്പൽ വ്യൂഹം യാത്രതിരിച്ചു. ഇതൊരു സാധാരണ വാണിജ്യ യാത്രയായിരുന്നില്ല. ക്നായി തോമന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ, സഭയുടെയും സമൂഹത്തിന്റെയും പൂർണ്ണമായ ഒരു ഘടന അതിലുണ്ടായിരുന്നു: ഉർഹായിലെ മാർ യൗസേപ്പ് ബിഷപ്പ്, നിരവധി പുരോഹിതന്മാർ (കത്തനാർമാർ), ഡീക്കന്മാർ എന്നിവർ അതിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.

ഈ പുരോഹിതർക്കൊപ്പം 7 പ്രമുഖ വംശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള 72 കുടുംബങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ഏകദേശം 400 ആളുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ തങ്ങളോടൊപ്പം തങ്ങളുടെ ആരാധനാക്രമങ്ങളും വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥങ്ങളും തനതായ സാംസ്കാരിക പാരമ്പര്യങ്ങളും കൊണ്ടുവന്നു. ഈ കുടിയേറ്റം ഇന്ത്യയിലെ സഭയുടെ രണ്ടാമത്തെ സ്ഥാപനമായാണ് പലപ്പോഴും വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്, ഇത് സഭയ്ക്ക് പുതിയ ജീവനും സുറിയാനി പിതാക്കന്മാരുടെ സത്യവിശ്വാസവും പകർന്നുനൽകി.

ഈ സംഘത്തിന്റെ വരവ് ഒരു വഴിത്തിരിവായിരുന്നു. അവർ വന്നത് കീഴടക്കാനല്ല, മറിച്ച് സേവിക്കാനും രക്ഷിക്കാനുമായിരുന്നു. മലബാറിലെ സഭ അന്ത്യോക്യയിലെ അപ്പൊസ്തോലിക സിംഹാസനവുമായി ബന്ധം പുലർത്തുമെന്നും, ആഗോള ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ ഭാഗമായി തുടരുമെന്നും അവർ ഉറപ്പുവരുത്തി.

ഇന്ത്യയിലേക്കുള്ള പ്രവേശന കവാടമായ പഴയകാല തുറമുഖമായ കൊടുങ്ങല്ലൂരിലാണ് (മുസിരിസ്) കപ്പലുകൾ അടുത്തത്. തന്റെ നയതന്ത്ര വൈദഗ്ദ്ധ്യവും വ്യാപാരി എന്ന പദവിയും ഉപയോഗിച്ച് ക്നായി തോമൻ അവിടുത്തെ ഭരണാധികാരിയായ ചേരമാൻ പെരുമാൾ രാജാവുമായി കൂടിക്കാഴ്ച നടത്തി. പുതുതായി വന്നവരുടെ അന്തസ്സും സമ്പത്തും കണ്ട് രാജാവ് സന്തുഷ്ടനായി.

അവർ തന്റെ രാജ്യത്തിന് നൽകുന്ന സംഭാവനകൾ മനസ്സിലാക്കിയ ചേരമാൻ പെരുമാൾ, ക്നായി തോമനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആളുകൾക്കും പ്രസിദ്ധമായ "ചെപ്പേടുകൾ" (Copper Plate Grants) നൽകി. ഈ ചെപ്പേടുകൾ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക് 72 രാജകീയ പദവികൾ നൽകി, അതിൽ രാജകീയ കുടകൾ ഉപയോഗിക്കാനും, ആനപ്പുറത്ത് കയറാനും, വിരിച്ച തുണികളിലൂടെ നടക്കാനും, ചില പ്രത്യേക നികുതികൾ പിരിക്കാനുമുള്ള അവകാശങ്ങൾ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.

ഈ പദവികൾ ക്രിസ്ത്യാനികളെ നമ്പൂതിരിമാർക്കും (ബ്രാഹ്മണർ) നായർമാർക്കും തുല്യമായ ഉയർന്ന ജാതി പദവിയിലേക്ക് ഉയർത്തി. ഇത് ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക് സമൂഹത്തിൽ ഉയർന്ന സ്ഥാനം നൽകുകയും പീഡനങ്ങളിൽ നിന്ന് അവരെ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. കൂടാതെ ഹിന്ദു ഭൂരിപക്ഷ സമൂഹത്തിൽ വളർന്നുവരാനും അവരെ സഹായിച്ചു. ക്നായി തോമന് ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ "പെരുമാൾ" (പ്രഭു) എന്ന പദവി ലഭിച്ചു.

കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ വാസമുറപ്പിച്ചപ്പോൾ, പുതിയൊരു പട്ടണവും പള്ളിയും പണിയാൻ രാജാവ് അവർക്ക് ഭൂമി നൽകി. ഈ പട്ടണം മഹാദേവർ പട്ടണം (ദൈവത്തിന്റെ നഗരം) എന്നറിയപ്പെട്ടു. ക്നായി തോമന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള അന്യദേശക്കാർ ചേരമാൻ പറമ്പിന്റെ തെക്ക് ഭാഗത്താണ് താമസമാക്കിയത്, അതിനാൽ അവർക്ക് "തെക്കുംഭാഗർ" എന്ന പേര് ലഭിച്ചു. അതേസമയം, ഇവിടെയുണ്ടായിരുന്ന തദ്ദേശീയരായ മാർത്തോമാ നസ്രാണികൾ വടക്ക് ഭാഗത്തായിരുന്നു ("വടക്കുംഭാഗർ") താമസിച്ചിരുന്നത്.

ഈ ജനവാസ കേന്ദ്രത്തിൽ നിന്നാണ് ക്നാനായ സമുദായം ഉടലെടുത്തത്, മെസൊപ്പൊട്ടേമിയയിൽ നിന്ന് കുടിയേറിയ ആ 72 കുടുംബങ്ങളുടെ പരമ്പര നിലനിർത്തിക്കൊണ്ട് സ്വസമുദായ വിവാഹത്തിലൂടെ അവർ ഇന്നും തങ്ങളുടെ തനതായ സ്വത്വം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു. മാർ യൗസേപ്പ് ബിഷപ്പ് കൊണ്ടുവന്ന പാരമ്പര്യങ്ങളും ആരാധനാക്രമങ്ങളും തീവ്രമായി സംരക്ഷിക്കുന്നതിലൂടെ, സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് വിശ്വാസത്തിന്റെ ഒരു വലിയ കോട്ടയായി അവർ നിലകൊണ്ടു.

ക്നായി തോമനും മാർ യൗസേപ്പ് ബിഷപ്പും ചേർന്ന് മലങ്കര സഭയെ പുനഃസംഘടിപ്പിച്ചു. അവർ പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി (പിന്നീട് പാശ്ചാത്യ സുറിയാനിയും) ആരാധനാക്രമം അവതരിപ്പിക്കുകയും, ക്രമമായ ആരാധനകൾ ആരംഭിക്കുകയും, പ്രാദേശിക പുരോഹിതന്മാരെ വാഴിക്കുകയും, മലങ്കരയും അന്ത്യോക്യയുടെ സിംഹാസനവുമായുള്ള ബന്ധം ശക്തമായി പുനസ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു.

സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയിൽ ക്നായി തോമന്റെ പൈതൃകം ഇന്നും ജീവിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം ഒരു ഐതിഹ്യ കഥാപാത്രം മാത്രമല്ല, ഒരു ആത്മീയ പിതാവ് കൂടിയാണ്.

1. സഭാ ബന്ധം: ഇന്ത്യയെ സുറിയാനി ലോകവുമായി ബന്ധിപ്പിച്ച പാലമായിരുന്നു അദ്ദേഹം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടിയേറ്റം ഇല്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, ആദ്യകാല മാർത്തോമാ നസ്രാണികൾ പ്രാദേശിക സംസ്കാരത്തിൽ പൂർണ്ണമായും ലയിച്ചുപോവുകയോ ഇല്ലാതാവുകയോ ചെയ്യുമായിരുന്നു. ഇന്ത്യയിലെ സഭ ആരാധനാക്രമത്തിൽ "സുറിയാനിയായും" വിശ്വാസത്തിൽ "ഓർത്തഡോക്സ്" ആയും തുടരുന്നത് അദ്ദേഹം ഉറപ്പുവരുത്തി.

2. ക്നാനായ സമുദായം: അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ച സമുദായം ഇന്നും ആഗോള സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ സജീവമായ ഒരു ഭാഗമാണ്. അന്ത്യോക്യയിലെ വിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തോടുള്ള അവരുടെ വിശ്വസ്തതയ്ക്കും പുരാതന പരമ്പരാഗത ഗാനങ്ങളുടെയും (മാർഗ്ഗംകളി പോലെയുള്ള) ആചാരങ്ങളുടെയും സംരക്ഷണത്തിനും അവർ അറിയപ്പെടുന്നു.

3. പാരമ്പര്യത്തിന്റെ സംരക്ഷകൻ: തുടർന്നുള്ള നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ, പാശ്ചാത്യ ശക്തികൾ സഭയെ ലത്തീൻവൽക്കരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, ക്നായി തോമന്റെ പിൻഗാമികൾ പ്രതിരോധത്തിന്റെ മുൻനിരയിലുണ്ടായിരുന്നു (കൂനൻ കുരിശ് സത്യം പോലെ), സുറിയാനി ശ്രേണിയും പാരമ്പര്യങ്ങളും സംരക്ഷിക്കാൻ അവർ പോരാടി.

ശ്ലീഹന്മാരെപ്പോലെ ഔദ്യോഗികമായി വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും, അദ്ദേഹത്തെ ഒരു വലിയ പ്രേഷിതനായും, വിശ്വാസ സംരക്ഷകനായും സമൂഹം ആദരിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓർമ്മ വലിയ ഭക്തിയോടെ ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നു, സഭ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് രക്തസാക്ഷികളുടെ രക്തത്താൽ മാത്രമല്ല, ക്നായി തോമനെപ്പോലുള്ള വിശ്വസ്ത ഭൃത്യന്മാരുടെ വിയർപ്പിലും അർപ്പണബോധത്തിലും കൂടിയാണെന്ന് നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.