വിശുദ്ധ അപ്പോല്ലോസ്

അപ്പോല്ലോസ്—അപ്പോളോ നൽകിയത് അല്ലെങ്കിൽ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ എന്ന് അർത്ഥം വരുന്ന നാമം (സുറിയാനിയിൽ ܐܰܦܳܠܳܘܣ)—അപ്പോസ്തോലിക യുഗത്തിലെ ഏറ്റവും വിജ്ഞാനിയും വാഗ്മിയുമായ സുവിശേഷകരിൽ ഒരാളാണ്. പുരാതന ലോകത്തിൻ്റെ ബൗദ്ധിക കേന്ദ്രമായിരുന്ന ഈജിപ്റ്റിലെ പ്രശസ്തമായ അലക്സാണ്ട്രിയ നഗരത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ജനിച്ചത്. യഹൂദ ഭക്തിയുടെയും ഹെല്ലനിസ്റ്റിക് ജ്ഞാനത്തിൻ്റെയും സംഗമസ്ഥാനമായിരുന്നു ആ മഹാനഗരം. പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നയിക്കപ്പെട്ട തിരുവെഴുത്തുകൾ അദ്ദേഹത്തെ "വാഗ്മിയും തിരുവെഴുത്തുകളിൽ ബലവാനുമായ പുരുഷൻ" (അപ്പോ. പ്രവൃ. 18:24) എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ഇത് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പ്രസംഗ ചാതുരിക്കും തിരുവെഴുത്തുകളിലുള്ള ആഴമായ അറിവിനും സാക്ഷ്യം നൽകുന്നു.

അപ്പോസ്തോലിക പിതാക്കന്മാരിൽ നിന്ന് വിശ്വസ്തതയോടെ കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ട സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ പുണ്യ പാരമ്പര്യത്തിൽ, നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തു ദൈവരാജ്യം പ്രസംഗിക്കാനായി അയച്ച എഴുപത് ശിഷ്യന്മാരുടെ ഗണത്തിലാണ് വിശുദ്ധ അപ്പോല്ലോസിനെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് (ലൂക്കോസ് 10:1-24). കർത്താവിൻ്റെ ഉയിർപ്പിന് ശേഷമുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങളിലാണ് വിശുദ്ധ ബൈബിൾ അദ്ദേഹത്തെ ആദ്യമായി പരിചയപ്പെടുത്തുന്നതെങ്കിലും, യെരൂശലേമുമായി അടുത്ത ബന്ധം പുലർത്തിയിരുന്ന അലക്സാണ്ട്രിയൻ യഹൂദ സമൂഹത്തിലൂടെ കർത്താവിൻ്റെ പരസ്യ ശുശ്രൂഷാ കാലത്ത് തന്നെ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ വിശ്വാസ രൂപീകരണം ആരംഭിച്ചിരുന്നു എന്ന് സഭ വിശ്വസിക്കുന്നു.

വിദ്യാഭ്യാസത്തിൻ്റെയും ജ്ഞാനത്തിൻ്റെയും കേന്ദ്രമായിരുന്ന അലക്സാണ്ട്രിയ, സെപ്റ്റുവജിൻ്റ് (Septuagint) വിവർത്തനം നിർവ്വഹിക്കപ്പെട്ട യഹൂദ സമൂഹത്തിൻ്റെ ആസ്ഥാനമായിരുന്നു. ഈ പരിതസ്ഥിതിയിലാണ് അപ്പോല്ലോസ് "കർത്താവിൻ്റെ വഴിയിൽ ഉപദേശിക്കപ്പെട്ടതും" ദൈവകാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് "ആത്മാവിൽ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട്" പ്രസംഗിക്കാൻ പഠിച്ചതും. അലക്സാണ്ട്രിയൻ ചിന്താധാരയും വേദപുസ്തക വ്യാഖ്യാന ശൈലികളും അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ദൈവശാസ്ത്ര രീതികളെ ആഴത്തിൽ സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു.

ഭാവിയിൽ യോഹന്നാൻ ശ്ലീഹായുടെ ആസ്ഥാനമായി മാറിയ ഏഷ്യയിലെ മഹാനഗരമായ എഫെസൂസിൽ അപ്പോല്ലോസ് എത്തിയപ്പോൾ, കർത്താവായ യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ അറിവ് സത്യസന്ധമായിരുന്നുവെങ്കിലും പൂർണ്ണമായിരുന്നില്ല. അദ്ദേഹം "കർത്താവിൻ്റെ വഴിയിൽ ഉപദേശിക്കപ്പെട്ടവനും" യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള കാര്യങ്ങൾ "സൂക്ഷ്മമായി പ്രസംഗിക്കുകയും ഉപദേശിക്കുകയും" ചെയ്തിരുന്നു (അപ്പോ. പ്രവൃ. 18:25). ഇത് ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഉപദേശങ്ങൾ അടിസ്ഥാനപരമായി ഓർത്തഡോക്സ് ആയിരുന്നു എന്ന് കാണിക്കുന്നു.

എന്നിരുന്നാലും, അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ അറിവിൽ ഒരു കുറവുണ്ടായിരുന്നു: അദ്ദേഹം "യോഹന്നാൻ്റെ സ്നാനം മാത്രമേ അറിഞ്ഞിരുന്നുള്ളൂ" (അപ്പോ. പ്രവൃ. 18:25). ക്രിസ്തുവിൻ്റെ വരവിനെക്കുറിച്ചും അവിടുത്തെ ഉപദേശങ്ങളെക്കുറിച്ചും അദ്ദേഹം പഠിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും, സഭയിലെ കൂദാശ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും പെന്തിക്കോസ്തിയിലെ പരിശുദ്ധാത്മാവിൻ്റെ ആഗമനത്തെക്കുറിച്ചും ഉയിർപ്പിൻ്റെ ദൈവശാസ്ത്ര സത്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുമുള്ള പൂർണ്ണമായ അറിവ് അദ്ദേഹത്തിന് അന്ന് ലഭിച്ചിരുന്നില്ല.

ഈ ഭാഗികമായ അറിവ് തള്ളിക്കളയപ്പെടുകയല്ല, പകരം പൂർണ്ണതയിലെത്തിക്കപ്പെടുകയാണ് ഉണ്ടായത്. സ്നാപക യോഹന്നാൻ്റെ സ്നാനം കർത്താവിനായി വഴി ഒരുക്കുന്ന മനഃപരിവർത്തനത്തിൻ്റെ സ്നാനമായിരുന്നു. എന്നാൽ ക്രിസ്തുവിൻ്റെ മരണത്തിലും ഉയിർപ്പിലും പങ്കുചേർന്ന് സഭയാകുന്ന ദൈവത്തിൻ്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് വിശ്വാസികളെ പ്രവേശിപ്പിക്കുന്ന സ്നാനം അദ്ദേഹം അന്ന് അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ദൈവരാജ്യത്തിൻ്റെ ധാർമ്മിക വശങ്ങളെക്കുറിച്ചും യേശുവിലുള്ള പ്രവചന പൂർത്തീകരണത്തെക്കുറിച്ചും അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിലും, ത്രിത്വത്തിൻ്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിൻ്റെ വരദാനങ്ങളുടെയും ആഴമായ സത്യങ്ങൾ അദ്ദേഹം പിന്നീട് പഠിച്ചു.

ദൈവത്തിൻ്റെ അത്യന്താപേക്ഷിതമായ പദ്ധതിപ്രകാരം, എഫെസൂസിൽ വെച്ച് അപ്പോല്ലോസ് വിശുദ്ധ പൗലോസ് ശ്ലീഹായുടെ സഹപ്രവർത്തകരായിരുന്ന അക്വിലാസിനെയും പ്രിസ്കില്ലയെയും കണ്ടുമുട്ടി. അപ്പോസ്തോലിക വിശ്വാസത്തിൻ്റെ ആഴമായ അറിവുണ്ടായിരുന്ന ഈ ഭക്ത ദമ്പതികൾ, പള്ളിയിൽ അപ്പോല്ലോസ് ധൈര്യത്തോടെയും വാഗ്മിത്വത്തോടെയും പ്രസംഗിക്കുന്നത് കേട്ടു. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ കഴിവിനെയും അതേസമയം അറിവിലെ കുറവിനെയും തിരിച്ചറിഞ്ഞ അവർ, അദ്ദേഹത്തെ പരസ്യമായി തിരുത്തുന്നതിന് പകരം "തങ്ങളുടെ അടുക്കൽ വരുത്തി ദൈവത്തിൻ്റെ വഴി ഭംഗിയായി വിവരിച്ചു കൊടുത്തു" (അപ്പോ. പ്രവൃ. 18:26).

വിനയത്തോടെ ഉപദേശം നൽകുന്ന പ്രാചീന സഭാ പാരമ്പര്യത്തിൻ്റെ ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണിത്. അവർ അപ്പോല്ലോസിൻ്റെ കഴിവുകളെ തരംതാഴ്ത്തിയില്ല, പകരം അതിനെ പൂർണ്ണതയിലെത്തിച്ചു. പിതാവിൻ്റെയും പുത്രൻ്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിൻ്റെയും നാമത്തിലുള്ള സ്നാനത്തെക്കുറിച്ചും, പരിശുദ്ധാത്മ സ്വീകരണത്തിനായുള്ള കൈവെപ്പിനെക്കുറിച്ചും, കുർബാനയുടെ രഹസ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും അവർ അദ്ദേഹത്തെ പഠിപ്പിച്ചു.

അപ്പോല്ലോസ് ആകട്ടെ, ഒരു യഥാർത്ഥ വിശുദ്ധൻ്റെ ലക്ഷണം പ്രകടിപ്പിച്ചു: തിരുത്തലുകൾ സ്വീകരിക്കാനുള്ള വിനയവും സത്യം പഠിക്കാനുള്ള ആവേശവും. തൻ്റെ അലക്സാണ്ട്രിയൻ പാണ്ഡിത്യത്തിലും പ്രസംഗ ചാതുരിയിലും അഭിമാനിക്കുന്ന ഒരാളായിരുന്നുവെങ്കിൽ ഒരുപക്ഷേ അദ്ദേഹം ഈ ഉപദേശം നിരസിക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ അപ്പോല്ലോസ് ആ ഉപദേശങ്ങൾ നന്ദിയോടെ സ്വീകരിച്ചു. ഈ രൂപീകരണ നിമിഷം അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ശുശ്രൂഷയെ മാറ്റിമറിച്ചു.

എഫെസൂസിലെ പഠനത്തിന് ശേഷം അഖായയിലേക്ക് (കോറിന്ത് ഉൾപ്പെടുന്ന പ്രവിശ്യ) പോകാൻ താല്പര്യപ്പെട്ട അപ്പോല്ലോസിനെ അവിടുത്തെ വിശ്വാസികൾ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ശുപാർശ കത്തുകൾ നൽകി അയയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അവിടുത്തെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ വഴി "കൃപയാൽ വിശ്വസിച്ചവർക്ക് അദ്ദേഹം വളരെ ഉപകാരമായിരുന്നു" (അപ്പോ. പ്രവൃ. 18:27). വിശ്വാസികളുടെ ആത്മീയ വളർച്ചയ്ക്കും ജ്ഞാനത്തിനും അദ്ദേഹം വലിയ സഹായമായി മാറി.

യേശു ആണ് ക്രിസ്തു എന്ന് അദ്ദേഹം തിരുവെഴുത്തുകൾ കൊണ്ട് സാക്ഷ്യം നൽകി യഹൂദന്മാരെ സധൈര്യം ഖണ്ഡിച്ചു (അപ്പോ. പ്രവൃ. 18:28). അലക്സാണ്ട്രിയൻ വേദപുസ്തക പാണ്ഡിത്യവും അപ്പോസ്തോലിക ജ്ഞാനവും ചേർന്നപ്പോൾ, യേശു നസ്രായൻ തന്നെയാണ് വാഗ്ദത്തം ചെയ്യപ്പെട്ട മിശിഹാ എന്ന് തെളിയിക്കാൻ അദ്ദേഹം അത്യന്തം പ്രാപ്തനായി മാറി.

കോറിന്തിൽ വിശുദ്ധ പൗലോസ് ശ്ലീഹായുടെ ശുശ്രൂഷയെ പൂർത്തിയാക്കുന്ന രീതിയിലായിരുന്നു അപ്പോല്ലോസിൻ്റെ പ്രവർത്തനം. പൗലോസ് ശ്ലീഹാ തന്നെ ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഇപ്രകാരം സാക്ഷ്യം നൽകുന്നു: "ഞാൻ നട്ടു, അപ്പോല്ലോസ് നനച്ചു; ദൈവമത്രേ വളരുമാറാക്കിയത്" (1 കൊരിന്ത്യർ 3:6). ശുശ്രൂഷയിലെ ദൈവിക കൃപയുടെ മനോഹരമായ ചിത്രമാണിത്—വിവിധ വേലക്കാർ, വിവിധ ദാനങ്ങൾ, എന്നാൽ ഒരേ കർത്താവ്, ഒരേ പരിശുദ്ധാത്മാവ്.

അപ്പോല്ലോസ് വിശ്വസ്തനും വിനയമുള്ളവനുമായിരുന്നിട്ടും, അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ വാഗ്മിത്വം കോറിന്തിലെ സഭയിൽ അറിവില്ലാതെ ഒരു വിഭാഗീയതയ്ക്ക് കാരണമായി. "ഞാൻ പൗലോസിൻ്റെ പക്ഷക്കാരൻ", "ഞാൻ അപ്പോല്ലോസിൻ്റെ പക്ഷക്കാരൻ", "ഞാൻ കേഫാവിൻ്റെ പക്ഷക്കാരൻ" എന്നിങ്ങനെയുള്ള വാദങ്ങൾ ഉയർന്നുവന്നു (1 കൊരിന്ത്യർ 1:12). ചിലർ അപ്പോല്ലോസിൻ്റെ പാണ്ഡിത്യത്തിലും പ്രസംഗ ശൈലിയിലും ആകൃഷ്ടരായി അദ്ദേഹത്തിന് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകി.

പൗലോസ് ശ്ലീഹാ ഇതിനെ കഠിനമായി എതിർത്തു. സുവിശേഷം ദൈവത്തിൻ്റെ ശക്തിയാലാണ് വളരുന്നത്, അല്ലാതെ മനുഷ്യൻ്റെ ജ്ഞാനത്താലല്ല. "അപ്പോല്ലോസ് ആർ? പൗലോസ് ആർ? നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുവാൻ കാരണമായ ശുശ്രൂഷക്കാരാകുന്നു" (1 കൊരിന്ത്യർ 3:5). ദൈവത്തിൻ്റെ വയലിലെ വേലക്കാർ മാത്രമാണ് നമ്മൾ എന്ന വലിയ സത്യം അദ്ദേഹം ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. വ്യക്തിപൂജയ്ക്കും മനുഷ്യരെ ഉയർത്തുന്നതിനുമെതിരായ ഒരു വലിയ മുന്നറിയിപ്പാണിത്.

അപ്പോല്ലോസ് ഈ വിഭാഗീയതയെ ഒരിക്കലും പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിരുന്നില്ല എന്ന് വ്യക്തമാണ്. പിന്നീട് പൗലോസ് ശ്ലീഹാ അദ്ദേഹത്തെ വീണ്ടും കോറിന്തിലേക്ക് അയയ്ക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ, അവിടെയുള്ള ഭിന്നതകൾ വർദ്ധിക്കാതിരിക്കാൻ അദ്ദേഹം തൽക്കാലം അവിടേക്ക് മാറാൻ തയ്യാറായില്ല. ഇത് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ആത്മീയ പക്വതയെയും സഭയുടെ പൊതുനന്മയ്ക്കു വേണ്ടിയുള്ള വിട്ടുവീഴ്ചയെയും കാണിക്കുന്നു.

വിഭാഗീയതകൾക്കിടയിലും വിശുദ്ധ പൗലോസും വിശുദ്ധ അപ്പോല്ലോസും തമ്മിലുള്ള സ്നേഹബന്ധം അത്യന്തം ഗാഢമായിരുന്നു. പൗലോസ് ശ്ലീഹാ തൻ്റെ ലേഖനങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തെ "സഹോദരനായ അപ്പോല്ലോസ്" (1 കൊരിന്ത്യർ 16:12) എന്ന് ബഹുമാനത്തോടെ വിളിക്കുന്നു. തങ്ങൾ തമ്മിൽ മത്സരമോ അസൂയയോ ഇല്ലെന്നും, പരസ്പര ബഹുമാനത്തോടെയാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നതെന്നും ആ ലേഖനങ്ങൾ തെളിയിക്കുന്നു.

തീത്തോസിനുള്ള ലേഖനത്തിൽ പൗലോസ് ശ്ലീഹാ ഇപ്രകാരം അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു: "നിയമജ്ഞനായ സേനാസിനെയും അപ്പൊല്ലോസിനെയും അവർക്കു യാതൊന്നിനും മുട്ടു വരാതവണ്ണം ജാഗ്രതയോടെ യാത്ര അയക്കുക" (തീത്തോസ് 3:13). കർത്താവിൻ്റെ വേലയ്ക്കായി സഞ്ചരിക്കുന്ന അപ്പോല്ലോസിനെ സഭകൾ പിന്തുണയ്ക്കണമെന്ന ഈ ആഹ്വാനം അവർ തമ്മിലുള്ള ഐക്യത്തെ കാണിക്കുന്നു. വ്യത്യസ്ത കഴിവുകളുള്ളവർ ഐക്യത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ ദൈവരാജ്യം വളരുന്നു എന്ന വലിയ സത്യം അവർ നമുക്ക് കാണിച്ചുതന്നു.

ബൈബിളിൽ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഔദ്യോഗിക പദവിയെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായി പറയുന്നില്ലെങ്കിലും, സഭയുടെ പൗരാണിക പാരമ്പര്യം അദ്ദേഹത്തെ കോറിന്തിലെ ആദ്യ എപ്പിസ്കോപ്പാ ആയിട്ടാണ് വന്ദിക്കുന്നത്. അപ്പോസ്തോലിക പഠനങ്ങളിലും ഹൈപ്പോളിറ്റസിൻ്റെ ലിഖിതങ്ങളിലും അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ എപ്പിസ്കോപ്പൽ പദവിയെക്കുറിച്ച് സൂചനകളുണ്ട്. സഭയെ പഠിപ്പിക്കാനും വിശ്വാസം കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനുമുള്ള അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ വലിയ പ്രാപ്തി പരിഗണിച്ച് ഈ പാരമ്പര്യം സത്യമാണെന്ന് സഭ വിശ്വസിക്കുന്നു.

കോറിന്തിൽ വളർന്നുവന്ന ഭിന്നതകൾ പരിഹരിക്കാനും സഭയെ വിശ്വാസത്തിൽ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്താനും അപ്പോല്ലോസ് എന്ന മഹാവാഗ്മിക്ക് സാധിച്ചു. ചില പുരാതന പണ്ഡിതർ എബ്രായർക്കുള്ള ലേഖനത്തിൻ്റെ കർത്താവ് അപ്പോല്ലോസ് ആയിരിക്കാമെന്ന് കരുതിയിരുന്നു. ഇത് അദ്ദേഹം തിരുവെഴുത്തുകൾ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നതിൽ എത്രത്തോളം പ്രാവീണ്യമുള്ളവനായിരുന്നു എന്ന് തെളിയിക്കുന്നു.

ലൗകികമായ അറിവും വാഗ്മിത്വവും എങ്ങനെ ദൈവമഹത്വത്തിനായി ഉപയോഗിക്കാം എന്നതിൻ്റെ ഉത്തമ മാതൃകയാണ് വിശുദ്ധ അപ്പോല്ലോസ്. തൻ്റെ പാണ്ഡിത്യത്തെ അദ്ദേഹം സുവിശേഷത്തിനായി പൂർണ്ണമായി സമർപ്പിച്ചു. എത്ര വലിയ പണ്ഡിതനായിരുന്നാലും സഭയുടെ ജീവിക്കുന്ന പാരമ്പര്യത്തിന് കീഴിലായിരിക്കണം ചിന്തകൾ എന്ന് അദ്ദേഹം ജീവിതത്തിലൂടെ കാണിച്ചുതന്നു. അക്വിലാസിൽ നിന്നും പ്രിസ്കില്ലയിൽ നിന്നും ഉപദേശങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച വിനയം എന്നും സഭയ്ക്ക് ഒരു പാഠമാണ്.

വിശുദ്ധ അപ്പോല്ലോസിൻ്റെ അവസാന കാലത്തെക്കുറിച്ച് വിവിധ പാരമ്പര്യങ്ങളുണ്ട്. ചിലർ അദ്ദേഹം കോറിന്തിൽ സമാധാനമായി കർത്താവിൽ നിദ്രപ്രാപിച്ചു എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ശുശ്രൂഷകളും പ്രവർത്തനങ്ങളും സഭയിൽ എന്നും പ്രകാശിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭ സെപ്റ്റംബർ 10-ന് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഓർമ്മ കൊണ്ടാടുന്നു.

വിദ്യാഭ്യാസവും വിശ്വാസവും തമ്മിലുള്ള യോജിപ്പ് അദ്ദേഹം നമുക്ക് കാണിച്ചുതരുന്നു. സഭയിലെ ഭിന്നതകൾക്കെതിരെ നിലകൊള്ളാനും വ്യക്തിപൂജകളെ ഒഴിവാക്കി ക്രിസ്തുവിനെ മാത്രം നോക്കാനും അദ്ദേഹം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.

സത്യത്തിൻ്റെ മഹാവാഗ്മിയും വിശ്വാസത്തിൻ്റെ സംരക്ഷകനുമായ വിശുദ്ധ അപ്പോസ്തോലനായ അപ്പോല്ലോസേ, തിരുവെഴുത്തുകൾ ആഴത്തിൽ ഗ്രഹിക്കാനും വിനയത്തോടെ സത്യവഴിയിൽ നടക്കാനും ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി അപേക്ഷിക്കണമേ. ഞങ്ങളുടെ അറിവുകൾ ലോക മഹിമയ്ക്കായിട്ടല്ല, മറിച്ച് ദൈവമഹത്വത്തിനായി ഉപയോഗിക്കാൻ അങ്ങയുടെ പ്രാർത്ഥനകളാൽ ഞങ്ങളെ സഹായിക്കണമേ. ആമ്മീൻ.