വിശുദ്ധ ബർണബാസ് ശ്ലീഹാ

വിശുദ്ധ ബർണബാസ്, അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ജന്മനാമം യൗസേപ്പ് എന്നായിരുന്നു. സൈപ്രസ് ദ്വീപിലെ പുരോഹിത ഗോത്രമായ ലേവി വംശത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ജനിച്ചത്. ഒരു ലേവ്യൻ എന്ന നിലയിൽ, ദൈവാലയ ശുശ്രൂഷയ്ക്കായി വേർതിരിക്കപ്പെട്ട ഗോത്രത്തിൽപ്പെട്ടയാളായിരുന്നു അദ്ദേഹം. പുരോഹിതന്മാരും ആരാധനയിൽ സഹായികളും രൂപപ്പെട്ടത് ഈ ഗോത്രത്തിൽ നിന്നാണ്. ഈ പവിത്രമായ പൈതൃകം അദ്ദേഹത്തിന് എബ്രായ തിരുവെഴുത്തുകളിലും മോശയുടെ നിയമത്തിലും പ്രവചനങ്ങളിലും ആഴമായ അറിവ് നൽകി. പഴയനിയമത്തിലെ എല്ലാ പ്രവചനങ്ങളും വാഗ്ദാനങ്ങളും ക്രിസ്തുവിൽ എങ്ങനെ പൂർത്തീകരിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് തെളിയിക്കുന്നതിൽ പിന്നീടുള്ള അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ അപ്പോസ്തോലിക ശുശ്രൂഷയിൽ ഈ അറിവ് വളരെ വിലപ്പെട്ടതായി മാറി.

യൗസേപ്പ് സൈപ്രസിൽ വലിയ സ്വത്തുക്കളും ഭൂമിയുമുള്ള സമ്പന്നനായിരുന്നു. സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന പാരമ്പര്യവും ക്ലമൻ്റ് ഓഫ് അലക്സാണ്ട്രിയ, യൂസീബിയസ് തുടങ്ങിയ പുരാതന ചരിത്രകാരന്മാരുടെ സാക്ഷ്യവും അനുസരിച്ച്, നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തു ദൈവരാജ്യം പ്രസംഗിക്കാനും രോഗികളെ സൗഖ്യമാക്കാനും പിശാചുക്കളെ പുറത്താക്കാനും തന്റെ പരസ്യശുശ്രൂഷാ കാലത്ത് അയച്ച എഴുപത് ശിഷ്യന്മാരുടെ ഗണത്തിൽപ്പെട്ടയാളായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ഈ പാരമ്പര്യം സത്യമാണെങ്കിൽ, ബർണബാസ് കർത്താവിൻ്റെ ഉപദേശങ്ങൾ നേരിട്ട് കേൾക്കുകയും അവിടുത്തെ അത്ഭുതങ്ങൾക്ക് സാക്ഷിയാവുകയും വിശുദ്ധ വാരത്തിലെ സംഭവങ്ങളിലും കുരിശുമരണത്തിലും ഉയിർപ്പിന് ശേഷമുള്ള വെളിപ്പെടുത്തലുകളിലും സാന്നിധ്യമുണ്ടാകുകയും ചെയ്തിരുന്നു.

ശ്ലീഹന്മാരുടെ നടപടി പുസ്തകത്തിലെ ആധികാരിക വിവരണമനുസരിച്ച്, പെന്തിക്കോസ്തിക്ക് തൊട്ടുപിന്നാലെ യെരൂശലേം സഭയിലെ ആദ്യകാല വിശ്വാസിയായിരുന്നു യൗസേപ്പ്. ശ്ലീഹന്മാർ അദ്ദേഹത്തിന് ബർണബാസ് എന്ന പുതിയ പേര് നൽകി. ഈ പേരിൻ്റെ അർത്ഥം "ആശ്വാസത്തിൻ്റെ പുത്രൻ" അല്ലെങ്കിൽ "പ്രബോധനത്തിൻ്റെ പുത്രൻ" (സുറിയാനിയിൽ ബർ-നബ) എന്നാണ്. ഈ പേര് യാദൃശ്ചികമായി നൽകപ്പെട്ടതല്ല; മറിച്ച് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ വ്യക്തിത്വത്തിൻ്റെയും ശുശ്രൂഷയുടെയും സത്തയാണ് അത് പ്രതിഫലിപ്പിച്ചത്. ദുഃഖിതരെ ആശ്വസിപ്പിക്കുകയും നിരാശരായവരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത വ്യക്തിയായിരുന്നു ബർണബാസ്. പീഡനങ്ങളും ദാരിദ്ര്യവും ഉള്ളിലെ വെല്ലുവിളികളും നേരിട്ടിരുന്ന സഭയ്ക്ക് ഇദ്ദേഹത്തിൻ്റെ സാന്നിധ്യം വലിയ കരുത്തായിരുന്നു.

വിശുദ്ധ ബർണബാസിനെക്കുറിച്ച് വിശുദ്ധ ബൈബിളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ആദ്യത്തെ പ്രവൃത്തികളിൽ ഒന്ന് ക്രിസ്തുവിനോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പ്രതിബദ്ധതയുടെയും വിശ്വാസികളോടുള്ള സ്നേഹത്തിൻ്റെയും ആഴം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. യെരൂശലേം സഭയിലെ വിശ്വാസികളിൽ "നിലങ്ങളോ വീടുകളോ ഉള്ളവർ എല്ലാം അവ വിറ്റു വില കൊണ്ടുവന്നു അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ കാൽക്കൽ വെക്കും; പിന്നെ ഓരോരുത്തന്നു അവനവൻ്റെ ആവശ്യത്തിന് തക്കവണ്ണം പങ്കിട്ടുകൊടുക്കും" എന്ന് നടപടി പുസ്തകം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ, ബർണബാസ് തനിക്കുള്ള ഒരു നിലം വിറ്റ് ആ തുക മുഴുവൻ ശ്ലീഹന്മാരുടെ കാൽക്കൽ സമർപ്പിച്ചു.

ഇതൊരു ചെറിയ കാര്യമല്ലായിരുന്നു. ബർണബാസ് തന്റെ സാമ്പത്തിക സുരക്ഷിതത്വവും പൈതൃക സ്വത്തും ഭൗതിക സമ്പാദ്യവും എല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കുകയും സഭയുടെ ശുശ്രൂഷയ്ക്കായി സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹം ഇത് ചെയ്തത് പേരിനും പ്രശസ്തിക്കും വേണ്ടിയല്ല, മറിച്ച് ക്രിസ്തുവിനോടും ദൈവജനത്തോടുമുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ടാണ്. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഈ ഉദാരപ്രവൃത്തിക്ക് തൊട്ടുപിന്നാലെയാണ് അനന്യാസിൻ്റെയും സഫീറയുടെയും സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് ബൈബിൾ വിവരിക്കുന്നത്. തങ്ങൾ എല്ലാം നൽകി എന്ന് കള്ളം പറയുകയും രഹസ്യമായി ഒരു ഭാഗം മാറ്റിവയ്ക്കുകയും ചെയ്ത അവരുടെ പ്രവർത്തിയും ബർണബാസിൻ്റെ വിശുദ്ധിയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം വളരെ വലുതാണ്. പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടുള്ള സമർപ്പണത്തിന് ബർണബാസ് എന്നും ഒരു മാതൃകയാണ്.

ഈ ഉദാരപ്രവൃത്തി ബർണബാസിനെ സത്യസന്ധനായ ഒരു വ്യക്തിയായി മുദ്രകുത്തി. "എൻ്റെ കർത്താവായ ക്രിസ്തുയേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിൻ്റെ ഔന്നത്യം നിമിത്തം ഞാൻ എല്ലാം നഷ്ടമെന്നു എണ്ണുന്നു" എന്ന വാക്കുകൾ തൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ അദ്ദേഹം അന്വർത്ഥമാക്കി. ഭൗതികമായ ഒന്നിനോടും അദ്ദേഹത്തിന് ആസക്തി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഈ സ്വതന്ത്രമായ മനോഭാവം അദ്ദേഹത്തിന് സുവിശേഷ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ പൂർണ്ണമായി ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ സഹായിച്ചു.

രക്ഷാകര ചരിത്രത്തിൽ വിശുദ്ധ ബർണബാസിൻ്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പങ്ക് വിശുദ്ധ പൗലോസുമായുള്ള ബന്ധമായിരുന്നു. ക്രിസ്ത്യാനികളെ ക്രൂരമായി മർദ്ദിച്ചിരുന്ന തർസോസുകാരനായ ശൗൽ താൻ ഒരു വിശ്വാസിയായി എന്ന് അവകാശപ്പെട്ടുകൊണ്ട് യെരൂശലേമിൽ എത്തിയപ്പോൾ, വിശ്വാസികൾ എല്ലാവരും ഭയപ്പാടിലും സംശയത്തിലുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം സഭയെ നശിപ്പിക്കുകയും സ്ത്രീകളെയും പുരുഷന്മാരെയും തടവിലാക്കുകയും സ്തെപ്പാനോസിൻ്റെ മരണത്തിൽ പങ്കാളിയാവുകയും ചെയ്തത് അവർ ഓർത്തു. ശൗലിൻ്റെ മനംമാറ്റം സത്യമാണെന്ന് ആരും വിശ്വസിച്ചില്ല.

എന്നാൽ ശൗലിൻ്റെ ഭാഗത്ത് നിൽക്കാൻ ധൈര്യം കാണിച്ചത് ബർണബാസ് മാത്രമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ശൗലിൻ്റെ സാക്ഷ്യം കേൾക്കുകയും ദമാസ്കസിലെ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കുകയും ചെയ്തു. ശൗലിൻ്റെ മാറ്റം സത്യമാണെന്ന് ബോധ്യപ്പെട്ട ബർണബാസ് അദ്ദേഹത്തെ കൂട്ടി ശ്ലീഹന്മാരുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു. ശൗൽ കർത്താവിനെ കണ്ടതും ദമാസ്കസിൽ സുവിശേഷം ധൈര്യത്തോടെ പ്രസംഗിച്ചതും ബർണബാസ് ശ്ലീഹന്മാരോട് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി.

ബർണബാസിൻ്റെ ഇടപെടൽ നിമിത്തമാണ് ശൗൽ യെരൂശലേം സഭയാൽ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടത്. ബർണബാസ് ശൗലിൻ്റെ ശുശ്രൂഷയെ മുളയിലേ നശിപ്പിക്കപ്പെടാതെ സംരക്ഷിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഈ പിന്തുണ ഇല്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ പൗലോസ് എന്ന മഹാശ്ലീഹാ ഒരിക്കലും സഭയുടെ ഭാഗമായി മാറുമായിരുന്നില്ല. വിജാതീയരുടെ ഇടയിലുള്ള സുവിശേഷ പ്രവർത്തനത്തിൻ്റെ ഭാവിയെത്തന്നെ ഈ നിമിഷം സ്വാധീനിച്ചു. ചരിത്രത്തിൽ ഇത്ര വലിയ പ്രാധാന്യമുള്ള മറ്റൊരു പിന്തുണ ഉണ്ടാവുക പ്രയാസമാണ്.

വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം, അന്ത്യോക്യയിലെ സഭയുടെ വളർച്ച ഗൗരവമായപ്പോൾ ശ്ലീഹന്മാർ അവിടേക്ക് അയച്ചത് ബർണബാസിനെയായിരുന്നു. വിജാതീയരുടെ ഇടയിലുള്ള ദൈവകൃപയെ കണ്ടു അദ്ദേഹം സന്തോഷിച്ചു. അവിടുത്തെ പ്രവർത്തനം വലുതാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ ബർണബാസ്, തർസോസിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന ശൗലിനെ ഓർത്തു അവിടേക്ക് പോയി അദ്ദേഹത്തെ കൂട്ടി അന്ത്യോക്യയിൽ കൊണ്ടുവന്നു. അവർ ഒരുമിച്ച് ഒരു വർഷത്തോളം അവിടെ വിശ്വാസികളെ പഠിപ്പിച്ചു. സുവിശേഷ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു കൂട്ടായ്മയുടെ തുടക്കമായിരുന്നു ഇത്.

ബർണബാസും ശൗലും (പിന്നീട് പൗലോസ്) അന്ത്യോക്യയിൽ ശുശ്രൂഷ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ പരിശുദ്ധാത്മാവ് ശ്ലീഹന്മാരോട് കല്പിച്ചു: "ബർണബാസിനെയും ശൗലിനെയും ഞാൻ വിളിച്ചിരിക്കുന്ന വേലയ്ക്കായി എനിക്ക് വേർതിരിപ്പിൻ." ഇതിൽ ബർണബാസിൻ്റെ പേരാണ് ആദ്യം പറയുന്നതെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. ഈ ഘട്ടത്തിൽ അദ്ദേഹമായിരുന്നു നേതാവ്. പ്രാർത്ഥനയ്ക്കും ഉപവാസത്തിനും ശേഷം സഭ അവരുടെ മേൽ കൈവെച്ചു അവരെ അയച്ചു. ഇതായിരുന്നു സഭയുടെ ഒന്നാം സുവിശേഷ യാത്ര (ഏകദേശം എ.ഡി. 46-48).

അവർ ആദ്യം പോയത് ബർണബാസിൻ്റെ ജന്മനാടായ സൈപ്രസിലേക്കായിരുന്നു. അവിടെ അവർ താല്പര്യത്തോടെ സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ചു. സൈപ്രസിൽ വെച്ച് സെർഗ്യോസ് പൗലോസ് എന്ന റോമൻ പ്രഭു ക്രിസ്തുവിനെ വിശ്വസിച്ചു. ഇത് സുവിശേഷം ഉയർന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥരിലേക്ക് എത്തുന്നതിന് കാരണമായി. പിന്നീട് അവർ ഏഷ്യാ മൈനറിലെ വിവിധ നഗരങ്ങളിൽ സഭകൾ സ്ഥാപിക്കുകയും മൂപ്പന്മാരെ നിയമിക്കുകയും ചെയ്തു. ലിസ്ത്രയിൽ വെച്ച് ഒരു മുടന്തനെ സുഖപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ ബർണബാസിനെ "സ്യൂസ്" എന്നും പൗലോസിനെ "ഹെർമ്മസ്" എന്നും വിളിച്ചു ആരാധിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ബർണബാസിൻ്റെ ഗാംഭീര്യമുള്ള സാന്നിധ്യമാണ് ജനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ പ്രധാന ദൈവമായി കാണാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചത്.

പീഡനങ്ങൾ പലയിടത്തും ഉണ്ടായെങ്കിലും അവർ തളർന്നില്ല. മിക്കവാറും മരിച്ചു എന്ന് കരുതിയ പൗലോസിനെ വലിച്ചെറിഞ്ഞ ലിസ്ത്രയിൽ പോലും അവർ വീണ്ടും പോയി വിശ്വാസികളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. സഭകളിൽ നേതൃത്വത്തെ നിശ്ചയിക്കുകയും വിശ്വാസത്തിൽ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തുകയും ചെയ്ത ശേഷമാണ് അവർ മടങ്ങിയത്. ഈ യാത്ര പിന്നീട് എല്ലാ സുവിശേഷ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കും ഒരു പാഠമായി മാറി.

വിജാതീയർ ക്രിസ്ത്യാനികളാകുമ്പോൾ അവർ പരിച്ഛേദന ചെയ്യപ്പെടണമെന്നും മോശയുടെ നിയമം അനുസരിക്കണമെന്നും ചിലർ വാദിച്ചപ്പോൾ സഭയിൽ വലിയ തർക്കമുണ്ടായി. ഈ വിഷയം പരിഹരിക്കാൻ പൗലോസിനെയും ബർണബാസിനെയും ശ്ലീഹന്മാർ യെരൂശലേമിലേക്ക് അയച്ചു. എ.ഡി. 49-ൽ നടന്ന യെരൂശലേം സുന്നഹദോസിൽ ദൈവം വിജാതീയരുടെ ഇടയിൽ ചെയ്ത അത്ഭുതങ്ങളെക്കുറിച്ച് ബർണബാസും പൗലോസും സാക്ഷ്യം നൽകി. രക്ഷ എന്നത് ദൈവകൃപയാലാണ്, അല്ലാതെ നിയമം അനുസരിക്കുന്നത് കൊണ്ടല്ല എന്ന് സുന്നഹദോസ് പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഈ വലിയ തീരുമാനത്തിൽ ബർണബാസിൻ്റെ സാന്നിധ്യവും സാക്ഷ്യവും വലിയ വിലപ്പെട്ടതായിരുന്നു.

രണ്ടാം സുവിശേഷ യാത്രയ്ക്ക് ഒരുങ്ങുമ്പോൾ യോഹന്നാൻ മർക്കോസിനെ കൂടെക്കൂട്ടുന്നതിനെച്ചൊല്ലി ബർണബാസും പൗലോസും തമ്മിൽ തർക്കമുണ്ടായി. ആദ്യയാത്രയിൽ പാതിവഴിയിൽ ഇട്ടുപോയ മർക്കോസിനെ പൗലോസ് വിശ്വാസത്തിലെടുത്തില്ല. എന്നാൽ ബർണബാസ് മർക്കോസിന് രണ്ടാമത് ഒരവസരം കൂടി നൽകാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ഈ തർക്കം നിമിത്തം അവർ വേർപിരിഞ്ഞു. പൗലോസ് ശീലാസിനെയും ബർണബാസ് മർക്കോസിനെയും കൂട്ടി യാത്ര തിരിച്ചു. ഈ വിഭജനം ഒടുവിൽ സുവിശേഷം കൂടുതൽ ഇടങ്ങളിലേക്ക് വ്യാപിക്കാൻ കാരണമായി. പിൽക്കാലത്ത് മർക്കോസ് പൗലോസിന് വളരെ പ്രിയപ്പെട്ടവനായി മാറി എന്നത് ബർണബാസിൻ്റെ തിരിച്ചറിവിനെ ശരിവെക്കുന്നു.

പൗലോസിൽ നിന്ന് വേർപിരിഞ്ഞ ശേഷം ബർണബാസ് മർക്കോസിനൊപ്പം സൈപ്രസിലേക്ക് മടങ്ങി. അവിടെ അദ്ദേഹം വലിയ സുവിശേഷ പ്രവർത്തനം നടത്തി. എ.ഡി. 61-ൽ സലാമിസിൽ വെച്ച് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ പ്രകോപിതരായ ചിലർ അദ്ദേഹത്തെ പിടികൂടുകയും പട്ടണത്തിന് പുറത്ത് കൊണ്ടുപോയി കല്ലെറിഞ്ഞു കൊല്ലുകയും ചെയ്തു. സ്തെപ്പാനോസിനെ കല്ലെറിഞ്ഞവർക്ക് സാക്ഷിയായി നിന്നിരുന്ന ബർണബാസ് ഒടുവിൽ അതേ ക്രമത്തിൽ തന്റെ ജീവൻ ക്രിസ്തുവിനായി നൽകി.

യോഹന്നാൻ മർക്കോസ് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ മൃതദേഹം രഹസ്യമായി അടക്കം ചെയ്തു. ബർണബാസിൻ്റെ ആഗ്രഹപ്രകാരം അദ്ദേഹം പകർത്തി എഴുതിയ മത്തായിയുടെ സുവിശേഷം മൃതദേഹത്തിൻ്റെ നെഞ്ചിൽ വെച്ചാണ് അടക്കം ചെയ്തത്. എ.ഡി. 478-ൽ ഒരു ദർശനത്തിലൂടെ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ കല്ലറ കണ്ടെത്തുകയും ആ സുവിശേഷ ഗ്രന്ഥം അവിടെ നിന്ന് ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു. സൈപ്രസ് സഭയുടെ സ്ഥാപകനും സംരക്ഷകനുമായി അദ്ദേഹം ഇന്നും വന്ദിക്കപ്പെടുന്നു.

വിശുദ്ധ ബർണബാസിൻ്റെ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു ലേഖനം പുരാതന കാലം മുതൽ സഭയിലുണ്ട്. ഇത് പഴയനിയമത്തിലെ നിയമങ്ങളെ ക്രിസ്തുവിൽ എങ്ങനെ വ്യാഖ്യാനിക്കണം എന്ന് വിവരിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. ഇത് നേരിട്ട് അദ്ദേഹം എഴുതിയതാണോ എന്ന് ആധുനിക പണ്ഡിതർ സംശയിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പ്രബോധന ശൈലിയോട് അടുത്തുനിൽക്കുന്ന ഒന്നാണിത്.

സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ബർണബാസ് ശ്ലീഹാ അപ്പോസ്തലന്മാരുടെ ഗണത്തിൽ തുല്യസ്ഥാനമുള്ള വ്യക്തിയാണ്. തനിക്കുള്ളതെല്ലാം ക്രിസ്തുവിനായി നൽകിയ ഉദാരമനസ്കതയും മറ്റുള്ളവരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനും ഉയർത്താനുമുള്ള അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ മനസ്സും സഭ എന്നും മാതൃകയായി കാണുന്നു. പൗലോസിനും മർക്കോസിനും താങ്ങായി നിന്ന അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ജീവിതം ഒരു ക്രിസ്തീയ ശുശ്രൂഷകൻ എങ്ങനെയുള്ളവനായിരിക്കണം എന്ന് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.

ആശ്വാസത്തിൻ്റെയും പ്രബോധനത്തിൻ്റെയും പുത്രനായ വിശുദ്ധ ബർണബാസ് ശ്ലീഹായേ, അങ്ങയെപ്പോലെ ഉദാരമായ മനസ്സോടും പ്രബോധന ശുശ്രൂഷയോടും കൂടെ ക്രിസ്തുവിനായി ജീവിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി അപേക്ഷിക്കണമേ. ഞങ്ങളുടെ അറിവുകളും കഴിവുകളും സഭയുടെയും സഹോദരങ്ങളുടെയും നന്മയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കാൻ ഞങ്ങളെ സഹായിക്കണമേ. ആമ്മീൻ.