മോർ അപ്രേം സുറിയാനിക്കാരൻ

"പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ കിന്നരം" എന്നും "സുറിയാനിക്കാരുടെ സൂര്യൻ" എന്നും പരിശുദ്ധസഭ മഹത്വത്തോടെ വിളിക്കുന്ന പരിശുദ്ധ മോർ അപ്രേം സുറിയാനിക്കാരൻ ജനിച്ചത് എ.ഡി. 306-നടുത്ത് വടക്കൻ മെസൊപ്പൊട്ടേമിയയിലെ പുരാതനവും വന്ദ്യവുമായ നിസിബിസ് നഗരത്തിലാണ് (ഇന്നത്തെ തെക്കുകിഴക്കൻ തുർക്കിയിലെ നുസയ്ബിൻ). റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കിഴക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിലെ ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ കോട്ടയായി നിലകൊണ്ടിരുന്ന ഈ അനുഗ്രഹീത നഗരം, പരിശുദ്ധ സഭ കണ്ടിട്ടുള്ളതിൽ വച്ച് ഏറ്റവും വലിയ ദൈവശാസ്ത്ര ചിന്തകന്മാരിലും വളരെയധികം ഗീതങ്ങൾ രചിച്ചവരിലും ഒരാളുടെ ഈറ്റില്ലമായി മാറി.

നമ്മുടെ പരിശുദ്ധ സഭ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച്, അപ്രേം ജനിച്ചത് ഒരു ക്രിസ്തീയ കുടുംബത്തിലാണ്. ചില പുരാതന സ്രോതസ്സുകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് പിന്നീട് ക്രിസ്തുമതം സ്വീകരിച്ച ഒരു വിജാതീയ പുരോഹിതനായിരുന്നുവെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അപ്രേമിന്റെ സ്വന്തം രേഖകൾ അദ്ദേഹം ജനിച്ചത് മുതൽ ഒരു ക്രിസ്തീയ കുടുംബത്തിലാണ് വളർന്നതെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. അബ്നിൽ എന്ന വിഗ്രഹത്തെ ആരാധിച്ചിരുന്ന ഒരു വിജാതീയ പുരോഹിതനായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് എന്ന് ചില പിൽക്കാല സ്രോതസ്സുകൾ അവകാശപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അത് തെറ്റാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്നെ രചനകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. എന്തായാലും, തന്റെ ചെറുപ്പം മുതൽ തന്നെ യുവ അപ്രേം അസാധാരണമായ ആത്മീയ സൂക്ഷ്മതയും തിരുവെഴുത്തുകളോട് ആഴമായ സ്നേഹവും പ്രകടിപ്പിച്ചു.

"അഡ്വേഴ്സസ് ഹെറെസസ്" (Adversus Haereses) എന്ന തന്റെ കൃതിയിൽ അപ്രേം തന്നെ എഴുതുന്നു: "ഞാൻ ജനിച്ചത് സത്യത്തിന്റെ വഴിയിലാണ്: എന്റെ ബാല്യം ആ നന്മയുടെ മഹത്വം മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നില്ലെങ്കിലും, പരീക്ഷണം വന്നപ്പോൾ ഞാൻ അതറിഞ്ഞു." ഗ്രീക്കിൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഒരു ഏറ്റുപറച്ചിലിൽ അദ്ദേഹം കൂടുതൽ വ്യക്തമായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: "എന്റെ മാതാപിതാക്കൾ നേരത്തെ തന്നെ എന്നെ ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ച് പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു; ജഡപ്രകാരം എന്നെ ജനിപ്പിച്ചവർ, കർത്താവിന്റെ ഭയത്തിൽ എന്നെ പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നു... എന്റെ മാതാപിതാക്കൾ ന്യായാധിപന്റെ മുന്നിൽ വിശ്വാസം ഏറ്റുപറഞ്ഞവരായിരുന്നു: അതെ, ഞാൻ രക്തസാക്ഷികളുടെ വംശത്തിൽപ്പെട്ടവനാണ്."

ഈ വാക്കുകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ക്രിസ്തീയ പാരമ്പര്യത്തെ മാത്രമല്ല, പീഡനകാലത്ത് വിശ്വാസം ഏറ്റുപറഞ്ഞ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ ധീരമായ വിശ്വാസത്തെയും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. വിശ്വസ്തമായ സാക്ഷ്യത്തിന്റെ ഈ അന്തരീക്ഷത്തിൽ വളർന്ന യുവ അപ്രേം, കഷ്ടപ്പാടുകളുടെ വിലകൊടുത്തും ക്രിസ്തുവിനോടുള്ള ഭക്തിക്ക് പരമപ്രധാന്യം നൽകുന്ന ഒരു ചുറ്റുപാടിലാണ് വളർന്നത്. ക്രിസ്തുവിനോടുള്ള ഭക്തിയാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹൃദയം ജ്വലിച്ചു, ഒരു യുവാവായിരിക്കെത്തന്നെ തന്റെ പ്രായത്തിനപ്പുറമുള്ള ശ്രദ്ധേയമായ ജ്ഞാനം അദ്ദേഹം പ്രകടിപ്പിച്ചു.

നമ്മുടെ പരിശുദ്ധൻ തന്റെ രൂപീകരണ കാലങ്ങൾ ചെലവഴിച്ച നിസിബിസ് നഗരം വെറുമൊരു രാഷ്ട്രീയ കേന്ദ്രം മാത്രമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ക്രിസ്തീയ പഠനത്തിന്റെയും ദൈവശാസ്ത്ര സംവാദത്തിന്റെയും തഴച്ചുവളരുന്ന ഒരു കേന്ദ്രം കൂടിയായിരുന്നു. അവിടെയാണ് പ്രശസ്തമായ നിസിബിസ് സ്കൂൾ തഴച്ചുവളർന്നത്. കണിശമായ തിരുവെഴുത്ത് വ്യാഖ്യാനങ്ങൾക്കും ദൈവശാസ്ത്ര വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും പിന്നീട് ഈ സ്ഥാപനം ക്രിസ്തീയ ലോകമെമ്പാടും പ്രശസ്തമായി. ബൗദ്ധികവും ആത്മീയവുമായ ഈ ചുറ്റുപാട് വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള യുവ അപ്രേമിന്റെ ധാരണയെയും ഒരു ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞൻ, കവി എന്നീ നിലകളിലുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ വളർച്ചയെയും ആഴത്തിൽ സ്വാധീനിച്ചു.

തന്റെ യൗവനത്തിൽ, അപ്രേം അഗാധമായ ഒരു ആത്മീയ ഉണർവ് അനുഭവിച്ചു. പുരാതന പാരമ്പര്യങ്ങളനുസരിച്ച്, അദ്ദേഹത്തിന് ഉറക്കത്തിൽ ഒരു ദർശനം ഉണ്ടായി. തന്റെ നാവിൽ നിന്ന് ഒരു മുന്തിരിവള്ളി വളർന്നു വരുന്നതും, ഭൂമിയിലുടനീളം അതിന്റെ ശാഖകൾ വിടർത്തി സമൃദ്ധമായി ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നതും അദ്ദേഹം കണ്ടു. യുഗങ്ങളിലുടനീളം അസംഖ്യം വിശ്വാസികളുടെ ആത്മാക്കളെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിത ദൗത്യത്തിന്റെ - എണ്ണമറ്റ ഗീതങ്ങൾ, പ്രഭാഷണങ്ങൾ, ദൈവശാസ്ത്ര രചനകൾ എന്നിവയുടെ - ആത്മീയ ഫലദായകത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദൈവിക പ്രവചനമായി ഈ നിഗൂഢ ദർശനം വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടു.

അപ്രേമിന്റെ ആത്മീയ ജീവിത്തിലെ വഴിത്തിരിവായത് നാലാം നൂറ്റാണ്ടിലെ സഭയിലെ പ്രമുഖരായവരിൽ ഒരാളായ പരിശുദ്ധനായ നിസിബിസ് ബിഷപ്പ് യാക്കോബിനെ (മോർ യാക്കൂബ് ദി നിസിബിൻ) കണ്ടുമുട്ടിയതാണ്. 308-ൽ നിയമിതനാവുകയും പിന്നീട് പരിശുദ്ധനായി വണങ്ങപ്പെടുകയും ചെയ്ത ബിഷപ്പ് യാക്കോബ്, യുവ അപ്രേമിൽ വസിക്കുന്ന അസാധാരണമായ ആത്മീയ ദാനങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഈ പരിശുദ്ധ ബിഷപ്പിന്റെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശത്തിൽ, അപ്രേം സ്നാനമേറ്റ് ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയിലേക്ക് സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു. ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമഗ്രമായ ആത്മീയവും ദൈവശാസ്ത്രപരവുമായ രൂപീകരണത്തെ ആഴത്തിൽ സ്വാധീനിക്കുന്ന ഒരു ബന്ധത്തിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു.

ബിഷപ്പ് യാക്കോബ് അപ്രേമിന്റെ ആത്മീയ പിതാവും ഗുരുവുമായി മാറി. ബുദ്ധിപരമായ മികവ് മാത്രമല്ല, ദൈവത്തോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ ജ്വലിക്കുന്ന ഹൃദയവും പ്രാർത്ഥനയ്ക്കും സന്ന്യാസത്തിനും സ്വയം സമർപ്പിച്ച ഒരാത്മാവിനെയും ആ പരിശുദ്ധ ബിഷപ്പ് തന്റെ ശിഷ്യനിൽ ദർശിച്ചു. യൗവനത്തിൽ തന്നെ മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ച അപ്രേം ഏതാണ്ട് തീർച്ചയായും "ഉടമ്പടിയുടെ പുത്രൻ" (ബാർ ക്വാമ) ആയിത്തീർന്നു. ബ്രഹ്മചര്യം, സന്ന്യാസം, സഭയ്ക്കുള്ള അർപ്പണ സേവനം എന്നിവയാൽ സവിശേഷമായ ഒരു അസാധാരണ പ്രാചീന സുറിയാനി സന്ന്യാസ രീതിയാണിത്. എ.ഡി. 338-നടുത്ത് അദ്ദേഹം ശെമ്മാശനായി പട്ടമേൽക്കുകയും, ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ആ പദവി നിലനിർത്തുകയും ചെയ്തു. അഗാധമായ ദൈവശാസ്ത്ര ജ്ഞാനവും ആത്മീയ അധികാരവും ഉണ്ടായിട്ടും പൗരോഹിത്യ പദവിയിലേക്ക് ഉയർത്തപ്പെടാൻ അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും ആഗ്രഹിച്ചില്ല. പവിത്രമായ കൂദാശകൾക്ക് മുമ്പിലുള്ള അയോഗ്യതയെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഗാധമായ ബോധവും വിനയത്തോടെ സഭയെ സേവിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹവുമാണ് ഈ വിനയാന്വിതമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ പ്രതിഫലിച്ചത്.

ഒരു ശെമ്മാശൻ എന്ന നിലയിൽ, അപ്രേം ബിഷപ്പ് യാക്കോബിനെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അജപാലന ചുമതലകളിൽ സഹായിക്കുകയും എ.ഡി. 325-ൽ നടന്ന പ്രഥമ നിഖ്യാ സുന്നഹദോസിലേക്ക് അദ്ദേഹത്തെ അനുഗമിക്കുകയും ചെയ്തു. ആര്യൻ പാഷണ്ഡതയെ ഖണ്ഡിക്കാനും ക്രിസ്തുവിന്റെ ദൈവത്വത്തിന്റെ ശാശ്വത സത്യം പ്രഖ്യാപിക്കാനും സഭാപിതാക്കന്മാർ ഒത്തുകൂടിയ സുപ്രധാന സമ്മേളനമായിരുന്നു അത്. ചരിത്രപ്രധാനമായ പ്രഥമ നിഖ്യാ സുന്നഹദോസിൽ ബിഷപ്പ് യാക്കോബ് ഒപ്പുവെച്ചവരിൽ ഒരാളായി പങ്കെടുത്തു. ഔദ്യോഗിക പ്രതിനിധികളുടെ കൂട്ടത്തിൽ അപ്രേമിന്റെ പേര് ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നില്ലെങ്കിലും, അദ്ദേഹം ചരിത്രപരമായ ഈ നടപടിക്രമങ്ങൾക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചുവെന്നും നിഖ്യായിലെ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ വ്യക്തത ശരിയായ വിശ്വാസം സംരക്ഷിക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വന്തം രചനകളിലും അദ്ദേഹത്തെ ആഴത്തിൽ സ്വാധീനിച്ചുവെന്നും പാരമ്പര്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ബിഷപ്പ് യാക്കോബിന്റെ ശിക്ഷണത്തിൽ അപ്രേം, ബൗദ്ധിക കാഠിന്യത്തോടും ആത്മീയ ഉൾക്കാഴ്ചയോടും കൂടി വിശുദ്ധ തിരുവെഴുത്തുകളുടെ ആഴങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ പഠിക്കുകയും ആ പഠനത്തിൽ മുഴുകുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തെ മൽപ്പാൻ (അധ്യാപകൻ) ആയി നിയമിച്ചു, ഈ പദവി ഇന്നുവരെ സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കിടയിൽ വളരെയധികം ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നു. നമ്മുടെ ആരാധനയുടെ ഭാഷയായി പവിത്രീകരിക്കപ്പെട്ട വിശുദ്ധ ഭാഷയായ സുറിയാനി ഭാഷ അദ്ദേഹം സ്വായത്തമാക്കി, കൂടാതെ സഭയുടെ ആരാധനാലയ നിധിയിലേക്കുള്ള തന്റെ സുപ്രധാന സംഭാവനയായി മാറിയ ആദ്യത്തെ ഗീതങ്ങളും വൃത്തനിബദ്ധമായ പ്രഭാഷണങ്ങളും, ആ ഉത്കൃഷ്ട മദ്രാശകളും രചിക്കാൻ തുടങ്ങി.

തന്റെ ഗീതങ്ങളിൽ, അദ്ദേഹം ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഒരു കുലീനനായ "ഇടയൻ" ('അല്ലാനാ), തന്റെ ബിഷപ്പിനെ "ഇടയൻ" (റായ്യ), തന്റെ സമൂഹത്തെ "ആട്ടിൻകൂട്ടം" (ദയ്റാ) എന്ന് വിനയത്തോടെ പരാമർശിക്കുന്നു. പിൽക്കാല നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ കിഴക്കൻ സഭയുടെ പഠനകേന്ദ്രമായി മാറിയ നിസിബിസ് സ്കൂളിന്റെ സ്ഥാപകൻ എന്ന നിലയിൽ പിൽക്കാല പാരമ്പര്യം അദ്ദേഹത്തിന് ക്രഡിറ്റ് നൽകുമെങ്കിലും, അപ്രേം തന്നെ പ്രാർത്ഥനയ്ക്കും പഠനത്തിനും വിശുദ്ധ കവിത രചിക്കാനുമായി സമർപ്പിച്ചു സന്ന്യാസിയായി ജീവിതം നയിച്ചു.

ഏതാണ്ട് നാല് പതിറ്റാണ്ടുകളോളം, വിശുദ്ധ അപ്രേം തനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട നിസിബിസിൽ സഭയെ ശുശ്രൂഷിച്ചു. ബിഷപ്പ് യാക്കോബിന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ സ്ഥാപിതമായതോ വികസിച്ചതോ ആയ നിസിബിസ് സ്‌കൂളിൽ അദ്ദേഹം അക്ഷീണം പ്രവർത്തിച്ചു. ഇവിടെ, സുറിയാനി സംസാരിക്കുന്ന ക്രിസ്തീയ ലോകമെമ്പാടും പിന്നീട് അധ്യാപകരും ബിഷപ്പുമാരും ആത്മീയ നേതാക്കളുമായിത്തീർന്ന വിദ്യാർത്ഥികളുടെ തലമുറകളെ അപ്രേം തിരുവെഴുത്ത് വ്യാഖ്യാനവും ദൈവശാസ്ത്രവും ഗീതങ്ങളും പഠിപ്പിച്ചു.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ അധ്യാപന രീതി ആ കാലഘട്ടത്തിൽ വിപ്ലവാത്മകമായിരുന്നു. പാശ്ചാത്യ ദൈവശാസ്ത്ര വ്യവഹാരങ്ങളിൽ കൂടുതൽ പ്രബലമായിക്കൊണ്ടിരുന്ന ഗ്രീക്ക് ദാർശനിക വിഭാഗങ്ങളെ മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്നതിനുപകരം, അപ്രേം ബൈബിൾ ചിത്രീകരണങ്ങൾ, കാവ്യാത്മക പ്രതീകാത്മകത, ആരാധനാ പരമായ ആവിഷ്‌കാരം എന്നിവയിൽ വേരൂന്നിയ ഒരു വ്യതിരിക്ത സുറിയാനി ദൈവശാസ്ത്ര രീതി വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു. ദൈവശാസ്ത്രം ബുദ്ധിയെ അറിയിക്കുക മാത്രമല്ല, ഹൃദയത്തെ സ്പർശിക്കുകയും ആത്മാവിനെ ആരാധനയ്ക്ക് പ്രചോദിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യണമെന്ന് അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി.

തന്റെ അധ്യാപന ശുശ്രൂഷയിൽ, തന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ ചുമതലയുടെ ഭാഗമായി അപ്രേം ഗീതങ്ങൾ രചിക്കാനും ബൈബിൾ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ എഴുതാനും തുടങ്ങി. നിസിബിസിലെ ഈ വർഷങ്ങളിൽ, ക്രിസ്തീയ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെയും പ്രയോഗത്തിന്റെയും മിക്കവാറും എല്ലാ വശങ്ങളെയും കുറിച്ച് അപ്രേം വളരെയധികം ഗീതങ്ങൾ രചിച്ചു. ജനനം, പീഡാനുഭവം, ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പ്, സഭ, പറുദീസ, വിശ്വാസം, നിസിബീൻ ഗീതങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗീതങ്ങൾ ഉദാത്തമായ കവിതയിലൂടെ പ്രകടിപ്പിക്കപ്പെട്ട പൂർണ്ണമായ ദൈവശാസ്ത്ര വിദ്യാഭ്യാസം രൂപപ്പെടുത്തുന്നു. പഴയ നിയമവും പുതിയ നിയമവും തമ്മിലുള്ള അഗാധമായ ബന്ധങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന സമ്പന്നമായ പ്രതീകാത്മകതയും പ്രതിരൂപങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച്, ഓരോ രചനയും സൂക്ഷ്മമായ ശ്രദ്ധയോടെ തയ്യാറാക്കിയവയായിരുന്നു.

എങ്കിലും, നിസിബിസ് നഗരം റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിനും പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിനും ഇടയിലുള്ള അതിർത്തിയിൽ സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നതിനാൽ, ഇത് സൈനിക സംഘർഷങ്ങളുടെ പതിവ് ലക്ഷ്യമായി മാറി. പേർഷ്യൻ രാജാവായ ഷാപൂർ രണ്ടാമൻ നഗരത്തെ മൂന്ന് തവണ ഉപരോധിച്ചു, വിശുദ്ധ പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച്, ഓരോ തവണയും ബിഷപ്പ് യാക്കോബിന്റെയും വിശ്വാസികളുടെയും — നമ്മുടെ വിശുദ്ധ അപ്രേം ഉൾപ്പെടെയുള്ളവരുടെയും — പ്രാർത്ഥനകൾ ദൈവിക വിമോചനം നേടി. ഈ ഉപരോധങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ച് 338, 346, 350 എ.ഡി.കളിലെ നാടകീയമായ സംഭവങ്ങൾ, അപ്രേമിൽ ആഴത്തിലുള്ള സ്വാധീനം ചെലുത്തുകയും തന്റെ ജനത്തിനായുള്ള ദൈവത്തിന്റെ പരിപാലനയെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഹൃദയസ്പർശിയായ ചില ഗീതങ്ങൾക്ക് പ്രചോദനം നൽകുകയും ചെയ്തു.

363 എ.ഡി.യിൽ, പേർഷ്യയ്ക്കെതിരെ ചക്രവർത്തി ജൂലിയൻ ദി അപ്പോസ്‌റ്റേറ്റിന്റെ വിനാശകരമായ സൈനിക പ്രചാരണത്തിനുശേഷം, അപമാനകരമായ സമാധാന ഉടമ്പടിയുടെ ഭാഗമായി റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന് നിസിബിസ് പേർഷ്യൻ നിയന്ത്രണത്തിന് വിട്ടുകൊടുക്കേണ്ടിവന്നു. ഈ വിനാശകരമായ സംഭവവികാസം അർത്ഥമാക്കുന്നത് നിസിബിസിലെ ക്രിസ്തീയ ജനത പേർഷ്യൻ ഭരണത്തിൻ കീഴിൽ ജീവിക്കാനുള്ള സാധ്യതയെ നേരിടുന്നു എന്നായിരുന്നു, അവിടെ ക്രിസ്തുമതം പലപ്പോഴും സംശയത്തോടെയും ശത്രുതയോടെയും വീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ജൂലിയന്റെ പിൻഗാമിയായ ജോവിയൻ ചക്രവർത്തി, നിസിബിസിലെ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക് നഗരം വിട്ടുപോകാനുള്ള അവസരം നൽകി.

ഇത് അപ്രേമിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും സങ്കടകരമായ നിമിഷങ്ങളിലൊന്നിനെ അടയാളപ്പെടുത്തി. തൻ്റെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നിസിബിസിൽ ചിലവഴിച്ച അപ്രേം, ഏകദേശം അമ്പത്തിയേഴ് വയസ്സുള്ളപ്പോൾ താൻ സ്നേഹിച്ച നഗരവും താൻ പഠിപ്പിച്ച വിദ്യാലയവും പതിറ്റാണ്ടുകളായി താൻ സേവിച്ച സമൂഹവും വിട്ടുപോകാൻ നിർബന്ധിതനായി. നിസിബിസ് സ്‌കൂളിലെ പുരോഹിതന്മാരും അധ്യാപകരും ഉൾപ്പെടെ നിരവധി ക്രിസ്ത്യാനികളോടൊപ്പം അപ്രേമും വേദനാജനകമായ ആ പടിഞ്ഞാറേക്കുള്ള യാത്ര നടത്തി, ആദ്യം അമീഡയിലേക്കും (ആധുനിക ദിയാർബാക്കർ) ഒടുവിൽ 363-ൽ എഡെസ്സയിലും (അരമായയിൽ ഉർഹായ്, ആധുനിക സാൻലൂർഫ തുർക്കിയിൽ) കുടിയേറി, അത് സുറിയാനി ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ മറ്റൊരു വലിയ കേന്ദ്രമായിരുന്നു.

ഉർഹോയ് എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന എഡെസ്സ അപ്പോഴേക്കും തനതായ വിശിഷ്ട പാരമ്പര്യങ്ങളുള്ള പുരാതന ക്രിസ്തീയ നഗരമായിരുന്നു. അബ്ഗാർ അഞ്ചാമൻ രാജാവും നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവും തമ്മിലുള്ള കത്തിടപാടുകളിലൂടെ ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്തുതന്നെ ഇവിടെ സുവിശേഷം പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് വിശുദ്ധ ഐതിഹ്യം സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. എഡെസ്സ അരമായ സംസാരിക്കുന്ന ലോകത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന കേന്ദ്രവും സുറിയാനി എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രത്യേക മധ്യ-അരമായ ഭാഷാഭേദത്തിന്റെ ജന്മസ്ഥലവുമായിരുന്നു. ഊർജ്ജസ്വലമായ ഒരു ക്രിസ്തീയ സമൂഹം ഈ നഗരത്തിലുണ്ടായിരുന്നു, കൂടാതെ നിരവധി പള്ളികൾ, ആശ്രമങ്ങൾ, വിദ്യാലയങ്ങൾ എന്നിവയുടെ സ്ഥാനവുമായിരുന്നു ഇവിടം. ഇവിടെ, തന്റെ ഭൗമിക ജീവിതത്തിന്റെ അവസാന ദശകത്തിൽ, അപ്രേം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചില മഹത്തായ കൃതികൾ രചിക്കുകയും ഏറ്റവും വലിയ സ്വാധീനം നേടുകയും ചെയ്തു.

ഈ നഗരം ദൈവശാസ്ത്രപരമായ വിവാദങ്ങളുടെ ഒരു കേന്ദ്രം കൂടിയായിരുന്നു, എതിരാളികളായ തത്ത്വചിന്തകളുടെയും പരസ്പരവിരുദ്ധമായ മതപരമായ അവകാശവാദങ്ങളുടെയും തിളപ്പിലായിരുന്നു ഇത്. നിഖ്യ വിശ്വാസമുള്ള യാഥാസ്ഥിതിക ക്രിസ്ത്യാനികളെ എഡെസ്സയിൽ അന്നത്തെ ബിഷപ്പിന്റെ പേരിൽ "പലൂഷ്യൻസ്" എന്ന് വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായി അപ്രേം നിരീക്ഷിച്ചു. അപ്പോൾ ആര്യന്മാർ, മാർസിയോണൈറ്റുകൾ, മാനിക്കീയർ, ബർദൈസനൈറ്റുകൾ, വിവിധ ജ്ഞാനവാദി വിഭാഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയവരൊക്കെ തങ്ങളാണ് യഥാർത്ഥ സഭയെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു.

എഡെസ്സയിൽ എത്തിയ ഉടൻ, അപ്രേം ഒരു അധ്യാപകനായി സ്വയം നിലയുറപ്പിക്കുകയും താമസിയാതെ നഗരത്തിന്റെ അജപാലനപരവും ദൈവശാസ്ത്രപരവുമായ ജീവിതത്തിൽ ഉൾപ്പെടുകയും ചെയ്തു. പ്രാർത്ഥനയ്ക്കും ഉപവാസത്തിനും സാഹിത്യരചനകൾക്കും സമർപ്പിച്ചുക്കൊണ്ട് ഒരു സന്ന്യാസിയായി ജീവിച്ച അദ്ദേഹം മൗണ്ട് എഡെസ്സയിലെ ഒരു ഗുഹയിൽ താമസം ആരംഭിച്ചു. ലൗകിക കാര്യങ്ങളിൽ നിന്നും സന്ന്യാസ രീതിയിലുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിന്മാറ്റം ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശുദ്ധിയെയും ജ്ഞാനത്തെയും കുറിച്ചുള്ള സത്കീർത്തി അനേകം അന്വേഷകരെ അദ്ദേഹത്തിലേക്ക് ആകർഷിച്ചു, എഡെസ്സയിലെ സഭയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വാധീനം ആഴത്തിലുള്ളതായി മാറി. എഡെസ്സ സ്കൂളിൽ അദ്ദേഹം ഒരു അധ്യാപകനെന്ന നിലയിലുള്ള തന്റെ ജോലി തുടർന്നു, ഒപ്പം എഡെസ്സയിൽ നിലനിന്നിരുന്ന പാഷണ്ഡതകൾക്കെതിരെ യാഥാസ്ഥിതിക വിശ്വാസത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്ന ഗീതങ്ങൾ അദ്ദേഹം രചിച്ചു.

പിൽക്കാല സുറിയാനി ലേഖകനായ സെറൂഘിലെ മാർ യാക്കൂബിന്റെ വിവരണം അനുസരിച്ച്, എഡെസ്സയിൽ ജനപ്രിയ വാദ്യോപകരണങ്ങൾക്ക് അനുസൃതമായി സുറിയാനി നാടോടി ഈണങ്ങളിൽ തന്റെ ഗീതങ്ങൾ ആലപിക്കാൻ അപ്രേം വനിതകളുടെ ഗായകസംഘങ്ങളെ പരിശീലിപ്പിച്ചുവത്രെ. മികച്ച ആശയങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കാനുള്ള സൗന്ദര്യവും ഈണവും ഉൾപ്പെടുത്തിയുള്ള ഈ പുത്തൻ സമീപനം സാധാരണക്കാരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തി.

ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ അപ്രേമിന്റെ മിക്ക സാഹിത്യ പ്രവർത്തനങ്ങളും യാഥാസ്ഥിതിക വിശ്വാസത്തെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്ന പ്രധാന പാഷണ്ഡതകൾക്കെതിരായുള്ളതായിരുന്നു. ഈ തെറ്റായ പഠിപ്പിക്കലുകൾ കേവലം അക്കാദമികമായ തെറ്റുകൾ മാത്രമല്ല, ആത്മാക്കളെ ക്രിസ്തുവിൽ നിന്ന് അകറ്റാൻ പോന്ന ആത്മീയ അപകടങ്ങളാണെന്ന് അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. ഉത്തമനായ ഒരു ഇടയന്റെ അഭിനിവേശത്തോടും മികച്ച കവിയുടെ വൈദഗ്ധ്യത്തോടും കൂടി, പാഷണ്ഡതയുടെ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ ഖണ്ഡിക്കുന്ന നിരവധി കൃതികൾ അദ്ദേഹം രചിച്ചു.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ വിവാദങ്ങൾക്കിടയിൽ, അപ്രേം തന്റെ കാലത്തെ വിവിധ പാഷണ്ഡതകൾക്കെതിരെ യാഥാസ്ഥിതിക ക്രിസ്തുവിജ്ഞാനീയം സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ ശക്തമായി ഏർപ്പെട്ടു. ശുദ്ധമായ വിശ്വാസത്തെ ദുഷിപ്പിക്കാൻ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയ ബർദൈസാൻ, മാർസിയോൺ, മാനി എന്നിവരുടെ അനുയായികൾക്കെതിരെ അദ്ദേഹം വിപുലമായി എഴുതി. ക്രിസ്തുവിന്റെ പൂർണ്ണമായ ദൈവത്വത്തെ നിഷേധിച്ച ആര്യന്മാരെ ഖണ്ഡിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം ഗീതങ്ങൾ രചിക്കുകയും, നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ പൂർണ്ണ മനുഷ്യത്വത്തെ ചോദ്യം ചെയ്തവരുടെ തെറ്റുകളെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.

വിശുദ്ധ അപ്രേമിന്റെ സാഹിത്യ സംഭാവനകൾ ക്രൈസ്തവ സാഹിത്യ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ നേട്ടങ്ങളിലൊന്നാണ്. അദ്ദേഹം പൂർണ്ണമായും അരമായ ഭാഷയുടെ എഡെസ്സൻ ഭാഷാഭേദമായ സുറിയാനി ഭാഷയിലാണ് എഴുതിയത്. ഈ പരിശുദ്ധ ഭാഷയിലേക്കുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാവീണ്യം സമാനതകളില്ലാത്തതായിരുന്നു, തന്റെ രചനകളിലൂടെ സുറിയാനി സാഹിത്യത്തെ മുൻപൊരിക്കലും കൈവരിക്കാത്ത ഉയരങ്ങളിലേക്ക് അദ്ദേഹം ഉയർത്തി. നാനൂറിലധികം ഗീതങ്ങൾ (മദ്രാശകൾ), നിരവധി ഗദ്യ പ്രഭാഷണങ്ങൾ (മെമ്രെകൾ), ബൈബിൾ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ, എന്നിങ്ങനെ മറ്റ് വിവിധ ദൈവശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ എന്നിവ രചിച്ചതിന്റെ ഖ്യാതി അദ്ദേഹത്തിനാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികൾ സുറിയാനി ക്രിസ്തീയ സാഹിത്യത്തിന്റെ സുവർണ്ണ കാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുകയും സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ ആരാധനക്രമ, ദൈവശാസ്ത്ര, ആത്മീയ പാരമ്പര്യങ്ങളെ ആഴത്തിൽ സ്വാധീനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികൾ അർമേനിയൻ, ഗ്രീക്ക്, തുടർന്ന് ലാറ്റിൻ, സ്ലാവോണിക് ഭാഷകളിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടെങ്കിലും, ഈ ഭാഷകളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റേതായി കരുതപ്പെടുന്ന പല കൃതികളും ആധികാരികമല്ല. എന്നിരുന്നാലും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സുറിയാനി രചനകളുടെ യഥാർത്ഥ ശേഖരം ആഗോള സഭയുടെ വിലയേറിയ ഒരു നിധിയായി തുടരുന്നു.

മദ്രാശകൾ, ആരാധനാ പശ്ചാത്തലങ്ങളിൽ ആലപിക്കുന്നതിനായി രൂപകല്പന ചെയ്യപ്പെട്ട വൃത്തനിബദ്ധമായ ഗീതങ്ങൾ, ഇവയായിരുന്നു അപ്രേമിന്റെ ഏറ്റവും വ്യതിരിക്തവും സ്വാധീനമുള്ളതുമായ സംഭാവന. ഈ ഗീതങ്ങൾ പ്രത്യേക വിഷയങ്ങളെ കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള പരമ്പരകളായി ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു: വിശ്വാസഗീതങ്ങൾ, പറുദീസ ഗീതങ്ങൾ, ജനനപ്പെരുന്നാൾ ഗീതങ്ങൾ, ദനഹാപ്പെരുന്നാൾ ഗീതങ്ങൾ, കുരിശുമരണ ഗീതങ്ങൾ, തുടങ്ങിയവ. സമാന്തരത, ടൈപ്പോളജി, വിരോധാഭാസം, സമൃദ്ധമായ പ്രതീകാത്മകത എന്നിവയുൾപ്പെടെയുള്ള സങ്കീർണ്ണമായ സാഹിത്യ സങ്കേതങ്ങൾ പ്രയോജനപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് സങ്കീർണ്ണമായ കാവ്യാത്മക ഘടനയോടെയാണ് ഓരോ ഗീതവും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.

അപ്രേമിന്റെ ദൈവശാസ്ത്രം ദാർശനികമെന്നതിലുപരി തികച്ചും ബൈബിൾ അധിഷ്ഠിതവും ആരാധനാപരവുമായിരുന്നു. ദൈവശാസ്ത്ര സത്യങ്ങളെ അമൂർത്തമായ ആശയങ്ങളേക്കാളുപരി നിർദ്ദിഷ്ട ബൈബിൾ ചിത്രീകരണങ്ങളിലൂടെയും പ്രതീകങ്ങളിലൂടെയും പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതിനായിരുന്നു അദ്ദേഹം മുൻഗണന നൽകിയത്. "വിരോധാഭാസത്തിന്റെ ദൈവശാസ്ത്രം" (theology of paradox) എന്ന് പണ്ഡിതന്മാർ വിളിക്കുന്നതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൈവശാസ്ത്രത്തിന്റെ സവിശേഷത - ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തിലെ ദുരൂഹമായ വിരോധാഭാസങ്ങൾ പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യുന്നതിൽ അദ്ദേഹം സന്തോഷം കണ്ടെത്തി: വചനം മനുഷ്യനായിത്തീരുന്നത്, അനന്തനായ ദൈവം ഒരു ശിശുവായി ജനിക്കുന്നത്, അമർത്യനായവൻ കുരിശിൽ മരിക്കുന്നത്, ഭൗമിക പരിമിതികളിൽ ഒതുങ്ങാത്ത ദൈവം മനുഷ്യന്റെയുള്ളിൽ വസിക്കുന്നത്.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാന രീതി പ്രതീകങ്ങളെയും ടൈപ്പോളജിയെയും വിപുലമായി ഉപയോഗിച്ചു; പഴയ നിയമത്തിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെയും സഭയുടെയും മുൻകൂട്ടിയുള്ള പ്രതിരൂപങ്ങളെ അദ്ദേഹം കണ്ടു. തിരുവെഴുത്തിന്റെ ഓരോ വിശദാംശങ്ങളും അപ്രേമിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വ്യത്യസ്ത അർത്ഥതലങ്ങൾ ഉള്ളവയായിരുന്നു - അക്ഷരാർത്ഥം, സൂചനകൾ, ആത്മീയ അർത്ഥം അങ്ങനെ പലത്. പ്രാർത്ഥനയിൽ മുഴുകിയ ഒരു മനസ്സിനെയും, ദൈവവചനത്തോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ ജ്വലിക്കുന്ന ഹൃദയത്തെയും, പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട സങ്കൽപത്തെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

ഉൽപ്പത്തി പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ചും തേഷൻറെ (Tatian) ഡയറ്റെസ്സറോണിനെക്കുറിച്ചും (ആദ്യകാല സുറിയാനി സഭയിലെ വ്യക്തമായ സുവിശേഷ പാഠമായ, നാല് സുവിശേഷങ്ങളുടെ സമന്വയം) അദ്ദേഹമെഴുതിയ ബൈബിൾ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ വളരെ പ്രശസ്തമാണ്. ഡയറ്റെസ്സറോണിന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാന പാടവവും വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ആത്മീയവും ധാർമ്മികവുമായ സത്തയെ പുറത്തുകൊണ്ടുവരാനുള്ള കഴിവും നമുക്ക് ദർശിക്കാനാവും. ഉൽപ്പത്തി, പുറപ്പാട് പുസ്തകങ്ങളിലെ സംഭവങ്ങളിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെയും സഭയുടെയും രഹസ്യങ്ങളുടെ അഗാധമായ മുൻകൂട്ടിയുള്ള പ്രവചനങ്ങൾ ദർശിക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ ടൈപ്പോളജിക്കൽ വ്യാഖ്യാനത്തിലുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാവീണ്യത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

വിശുദ്ധ അപ്രേം ഏറ്റവും വ്യാപകമായി അറിയപ്പെടുകയും വണങ്ങപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന "പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ കിന്നരം" എന്ന പേര് കേവലം ഒരു ബഹുമതിയായിരുന്നില്ല; മറിച്ച്, ഗീതങ്ങൾ രചിക്കാനുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഴിവിലൂടെ പ്രകടമായ അതുല്യമായ കൃപയോടുള്ള അംഗീകാരമായിരുന്നു അത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകൾ കേവലം മനുഷ്യമനസ്സിന്റെ സാഹിത്യപരമായ കഴിവിന്റെ സൃഷ്ടികളോ ഉത്പന്നങ്ങളോ അല്ല; സഭയുടെ നവീകരണത്തിനും വളർച്ചയ്ക്കുമായി പരിശുദ്ധാത്മാവ് നൽകിയ സ്വാഭാവികമായ വെളിപ്പെടുത്തലുകളാണെന്ന് സഭാപാരമ്പര്യം പഠിപ്പിക്കുന്നു. അസാധാരണമായ സൗന്ദര്യവും ദൈവശാസ്ത്രപരമായ ആഴവും ആത്മീയ ഉൾക്കാഴ്ചയുമുള്ള മോർ അപ്രേമിന്റെ 500-ലധികം യാഥാർത്ഥ ഗീതങ്ങൾ ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിത കേവലം മാനുഷികമായ ഒരു കലാസൃഷ്ടി മാത്രമല്ലെന്നും ദൈവിക പ്രചോദനത്താൽ രചിക്കപ്പെട്ട വിശുദ്ധ ഗാനമാണെന്നും അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട്, സുറിയാനി സഭകൾ അദ്ദേഹത്തെ "പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ കിന്നരം" (കിനാരാ ദ-റൂഹാ ദ-ഖുദ്ഷാ) എന്ന മഹനീയമായ വാക്യത്താൽ ആദരിക്കുന്നു.

ക്രിസ്തീയ സമൂഹത്തിന്റെ വിശ്വാസത്തെ രൂപപ്പെടുത്താൻ പവിത്രമായ പശ്ചാത്തല സംഗീതത്തിനും കവിതയ്ക്കുമുള്ള കഴിവ് അപ്രേം മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. ലളിതമായ വിശ്വാസികൾക്കിടയിൽ തെറ്റായ പഠിപ്പിക്കലുകൾ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിന് പാഷണ്ഡ അധ്യാപകർ ആകർഷകമായ പാട്ടുകൾ രചിച്ചിരുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ, വലിയ സൗന്ദര്യവും ദൈവശാസ്ത്ര ആഴവുമുള്ള യാഥാസ്ഥിതിക ഗീതങ്ങൾ രചിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു അപ്രേം അതിനോട് പ്രതികരിച്ചത്; അത് ഒടുവിൽ ജനപ്രിയ ഭക്തിയുടെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട പ്രകടനമായി മാറി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്ത്രം തിളക്കമാർന്നതായിരുന്നു: തന്റെ കാലത്തെ ജനപ്രിയ ഈണങ്ങൾ എടുത്ത്, സഭയ്ക്ക് ഒന്നായി പാടാൻ കഴിയുന്ന പുതിയ, യാഥാസ്ഥിതിക വരികൾ അദ്ദേഹം രചിച്ചിരുന്നു. അതിലൂടെ സൗന്ദര്യത്തിലൂടെയും സത്യത്തിലൂടെയും അദ്ദേഹം പാഷണ്ഡതയിൽ നിന്നുള്ള സംരക്ഷണം നൽകി.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതകൾ പ്രധാനമായും രണ്ട് വ്യതിരിക്ത വിഭാഗങ്ങളായി തിരിക്കാം: മദ്രാശകൾ (അനുപല്ലവിയും ശ്ലോക രൂപവുമുള്ള ശരിയായ ഗീതങ്ങൾ), മെമ്രെകൾ (ഈരടികളിലുള്ള പദ്യ പ്രഭാഷണങ്ങൾ). അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണശേഷം, ഈ ഗീതങ്ങൾ പ്രത്യേക വിഷയങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ ക്രമീകരിച്ചു; ഇത് ഭാവി തലമുറകൾക്കായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാരമ്പര്യം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നതിന് സഹായകമായി.

സ്ത്രീകളുടെയും പെൺകുട്ടികളുടെയും ഗായകസംഘങ്ങളെ അദ്ദേഹം സംഘടിപ്പിക്കുകയും, ആരാധനകളിലും സഭയുടെ ഘോഷയാത്രകളിലും തന്റെ ഗീതങ്ങൾ പാടാൻ അവരെ പരിശീലിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. വലിയ മാറ്റത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായ ഈ നവീകരണം വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നായിരുന്നു, കാരണം പരസ്യമായി പ്രസംഗിക്കാനോ പഠിപ്പിക്കാനോ സ്ത്രീകൾക്ക് അനുവാദമില്ലാതിരുന്ന ആ കാലത്ത്, പാട്ടുകളിലൂടെയുള്ള ഈ രീതിയിലുള്ള പ്രഘോഷണത്തിൽ പൂർണ്ണമായി പങ്കെടുക്കാൻ അവർക്ക് ഇതിലൂടെ കഴിഞ്ഞു. ഈ ഗായകസംഘങ്ങളിലൂടെ, അപ്രേമിന്റെ ഗീതങ്ങൾ സുറിയാനി സഭയുടെ ഭക്തിജീവിതത്തിലേക്ക് ആഴത്തിൽ ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുകയും, ഇന്നുവരെ തുടരുന്ന സുറിയാനി ആരാധനക്രമ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അവിഭാജ്യ ഘടകമായി അത് മാറുകയും ചെയ്തു.

അപ്രേമിന്റെ മദ്രാശകളുടെ സംഗീതപരവും കാവ്യാത്മകവുമായ രൂപഘടന മികച്ചതായിരുന്നു. ഓരോ ഗീതവും ഒരു പ്രത്യേക താളത്തിലാണ് രചിച്ചിരുന്നത്, അവ പ്രത്യേക ഈണങ്ങളിൽ ആലപിക്കാനും ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളവയായിരുന്നു. ഈ കവിതകളിൽ പലപ്പോഴും അക്രോസ്റ്റിക്ക് രീതികളും (ഓരോ വരിയുടേയും അല്ലെങ്കിൽ ഖണ്ഡികയുടേയും ആദ്യത്തെ അക്ഷരങ്ങൾ കൂട്ടിവായിക്കുമ്പോൾ രചയിതാവിന്റെ പേരോ ഏതെങ്കിലും സന്ദേശമോ ലഭിക്കുന്ന ക്രമീകരണം), സങ്കീർണ്ണമായ ഖണ്ഡിക ക്രമീകരണങ്ങളും, മികച്ച ആലങ്കാരിക പ്രയോഗങ്ങളും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, സാഹിത്യപരമായ സങ്കീർണ്ണതയുണ്ടായിട്ടും അവ സാധാരണ വിശ്വാസികൾക്കും എളുപ്പത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നവയായിരുന്നു; വായനയറിയുന്ന ഒരു ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞനോടും വിദ്യാഭ്യാസമില്ലാത്ത ഒരു കർഷകനോടും ഒരുപോലെ സംവദിക്കാൻ അവയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞു.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗീതങ്ങളെ "കവിതാരൂപത്തിലുള്ള ദൈവശാസ്ത്രം" എന്നും "പദ്യരൂപത്തിലുള്ള പ്രാർത്ഥന" എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്. അവ കേവലം വിശ്വാസസിദ്ധാന്തങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുക മാത്രമല്ല, പാടുന്നവരെയും കേൾക്കുന്നവരെയും ഒരുപോലെ ദൈവിക രഹസ്യങ്ങളിലേക്കുള്ള ധ്യാനപൂർവ്വമായ കണ്ടുമുട്ടലിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒരാൾ അപ്രേം രചിച്ച ഒരു ഗീതം പാടുകയോ കേൾക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ, അവർ കേവലം ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുക മാത്രമല്ല, അതിലൂടെ അവനുമായി ഐക്യപ്പെടുകയും ഹൃദയം അതിന്റെ സ്രഷ്ടാവിലേക്ക് നീങ്ങുന്ന അനുഭവം സ്വന്തമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

അപ്രേമിന്റെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ കൃതികളിലൊന്നാണ് വിശ്വാസ ഗീതങ്ങളുടെ വലിയ പരമ്പരയുടെ ഭാഗമായ "മുത്തിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഗീതങ്ങൾ". ഇതിൽ അദ്ദേഹം മുത്തിനെ ക്രിസ്തുവിന്റെയും വിശ്വാസ രഹസ്യങ്ങളുടെയും വിവിധ തലങ്ങൾ ഉള്ള പ്രതീകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. ആഴങ്ങളിൽ രൂപപ്പെട്ടതും, ചിപ്പിക്കുള്ളിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതും, അതിരില്ലാത്ത വിലയുള്ളതുമായ ഈ മുത്ത് - മനുഷ്യാവതാരത്തെയും, ദൈവിക സത്യത്തിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കലിനെയും വെളിപ്പെടുത്തലിനെയും, യാഥാസ്ഥിതിക സിദ്ധാന്തങ്ങളുടെ സൗന്ദര്യത്തെയും കുറിച്ചുള്ള ഒരു ധ്യാനമായി മാറുന്നു.

ബലം പ്രയോഗിച്ച് മുത്തിനെ പിടിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയില്ല, മറിച്ച് കടലിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ദാനമായി വേണം അത് സ്വീകരിക്കാൻ. അതുപോലെ, ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് കേവലം മനുഷ്യ ബുദ്ധിയിലൂടെ മാത്രം പിടിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയില്ല, മറിച്ച് വിനയത്തോടെ വെളിപ്പെടുത്തലിലൂടെയത് സ്വീകരിക്കേണ്ടതാണ്. മുത്തിനെ തെറ്റായ ഉപകരണങ്ങൾ വെച്ച് അളക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരെപ്പോലെയാണ് പാഷണ്ഡികൾ എന്നാണ് അപ്രേം പറയുന്നത്, അവർക്കതിന്റെ സൗന്ദര്യവും മൂല്യവും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാതെ പോകുന്നു. ഇതിന് വിപരീതമായി, ഒരു യാഥാസ്ഥിതിക വിശ്വാസി അത്ഭുതത്തോടെയാണ് ആ മുത്തിലേക്ക് നോക്കുന്നത്; സ്വന്തം ദുരൂഹതകളെ ഇല്ലാതെയാക്കാൻ അതിനെ അനുവദിക്കാതെ ആ മുത്തിന്റെ സൗന്ദര്യത്തെ സംസാരിക്കുവാൻ വിശ്വാസി അനുവദിക്കുന്നു.

വിശുദ്ധ അപ്രേമിന്റെ അതിവിപുലമായ സാഹിത്യ ശേഖരങ്ങളിൽ, ദൈവശാസ്ത്രപരമായ പ്രാധാന്യത്തിനും ആത്മീയ ആഴത്തിനും സഭയിലുള്ള തുടർ സ്വാധീനത്തിനും ചില പ്രത്യേക കൃതികൾ വേറിട്ടുനിൽക്കുന്നു. വ്യതിരിക്തമായ വിവിധ പാഷണ്ഡതകൾക്കെതിരെ യാഥാസ്ഥിതിക പഠനങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കുന്നതിനൊപ്പം പരിശുദ്ധ ത്രിത്വം, ക്രിസ്തുവിജ്ഞാനീയം, രക്ഷ എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള സഭയുടെ വിശ്വാസങ്ങളെ ക്രിയാത്മകമായി വിവരിക്കുന്നതിലൂടെ ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന പ്രമാണങ്ങളെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന വിശ്വാസഗീതങ്ങൾ (മദ്രാശേ ദ-ഹൈമാനുത്താ) ഇത് ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

പറുദീസ ഗീതങ്ങൾ (മദ്രാശേ ദ-അൽ പർദായ്സാ) സ്വർഗ്ഗീയ പറുദീസയെക്കുറിച്ചുള്ള നിഗൂഢമായ ദർശനവും അങ്ങോട്ടുള്ള ആത്മാവിന്റെ യാത്രയും അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിലൂടെ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരുടെ അനുഗ്രഹീത അവസ്ഥയെ ചിത്രീകരിക്കാൻ വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിന്ന് എടുത്ത സമ്പന്നമായ പ്രതീകാത്മകമായ രൂപകല്പനകൾ ഈ രചനകൾ പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നു. ആത്മീയമായ ഉയർച്ച, ശുദ്ധീകരണം, ദൈവവുമായുള്ള ഐക്യം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങൾ അവ വിശദീകരിക്കുകയും, അതുവഴി ദൈവശാസ്ത്രപരമായ നിർദ്ദേശങ്ങളും ആത്മീയ പ്രചോദനങ്ങളും ഒരുപോലെ നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.

ജനനപ്പെരുന്നാൾ ഗീതങ്ങൾ മനുഷ്യാവതാരത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങളെ വാഴ്ത്തുന്നു: പഴയനിയമ പ്രവചനങ്ങളുടെ പൂർത്തീകരണവും പുതിയ സൃഷ്ടിയുടെ തുടക്കവുമാണ് ഇതിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ ജനനം. സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് പള്ളികളിൽ ജനനപ്പെരുന്നാളിന്റെ സമയത്താണ് ഈ ഗീതങ്ങൾ ആലപിക്കുന്നത്. "വചനം ജഡമായി തീർന്നു നമ്മുടെ ഇടയിൽ കാൺമാനായി" എന്നതിന്റെ അർത്ഥത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അഗാധമായ ദൈവശാസ്ത്ര വിചിന്തനങ്ങളാൽ ഇത് ആരാധനയെ നിറയ്ക്കുന്നു.

നിസിബിസ് നഗരത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, വിശേഷിച്ച് ഉപരോധങ്ങളെയും മോർ അപ്രേമിന്റെ പ്രവാസത്തെയും മുൻ നിർത്തി രചിക്കപ്പെട്ട ഗീതങ്ങളാണ് നിസിബിസ് ഗീതങ്ങൾ (Madrāshē Nṣībāyē). ചരിത്ര സംഭവങ്ങളിൽ ദൈവത്തിന്റെ ക്രമീകരണങ്ങളെ ദർശിച്ചുകൊണ്ട് ഈ രചനകൾ ചരിത്ര വിവരണങ്ങളെയും ദൈവശാസ്ത്രപരമായ വിശകലനങ്ങളെയും ഒരുപോലെ സംയോജിപ്പിക്കുന്നു. ഇവയിലൂടെ അപ്രേം, തന്റെ സ്വന്തം നഗരത്തോടുള്ള അഗാധമായ സ്നേഹവും അതിൽ നിന്നകന്നുപോകേണ്ടി വന്നതിലുള്ള വേദനയും പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഡയറ്റെസ്സറോണിന്റെ വ്യാഖ്യാനം ആദ്യകാല ക്രിസ്തീയ ബൈബിൾ വ്യാഖ്യാനങ്ങളിൽ വച്ച് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നായി ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു. തേഷൻ സുവിശേഷങ്ങളെ സമന്വയിപ്പിച്ച രീതിയിലാണ് ഈ കൃതിയിൽ എഫ്രേം സുവിശേഷ വിവരണം വിശദീകരിക്കുന്നത്. ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ സംഭവങ്ങളിൽ നിന്നും ധാർമ്മികവും, ആത്മീയവും ദൈവശാസ്ത്രപരവുമായ പാഠങ്ങൾ ഇതിൽ അദ്ദേഹം ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാന മികവും വായനക്കാർക്ക് വചനത്തെ ജീവസുറ്റതാക്കാനുള്ള കഴിവും ഈ വ്യാഖ്യാനത്തിലൂടെ വ്യക്തമാകുന്നു.

സഭയെക്കുറിച്ചുള്ള ഗീതങ്ങൾ, സഭയെ ക്രിസ്തുവിന്റെ മണവാട്ടിയായും രഹസ്യങ്ങളുടെ ഭണ്ഡാരമായും വിശേഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് സഭാവിജ്ഞാനീയത്തിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു. വിശ്വാസത്തിലുള്ള ഐക്യം, ശ്ലീഹന്മാരുടെ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ പവിത്രത, ഒരു വിശ്വാസി മറ്റൊരു വിശ്വാസിയോടും കൂടെ ക്രിസ്തുവിനോടും ഒന്നിക്കാൻ നടത്തുന്ന കൂദാശാപരമായ ജീവിതം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ ഇത്തരം വ്യാഖ്യാനങ്ങളിൽ എടുത്തുപറയുന്നു.

വിശുദ്ധ എഫ്രേമിന്റെ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ ദർശനങ്ങൾ ക്രിസ്തീയ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ സമഗ്രമായി ഉൾക്കൊള്ളുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകളിൽ ചില പ്രത്യേക ആശയങ്ങൾ ആവർത്തിച്ചുവരുന്നുണ്ട്, അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മീയ പഠിപ്പിക്കലുകളുടെ അടിസ്ഥാനമായി നിലകൊള്ളുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തകളുടെ കാതൽ പ്രതീകാത്മകമായ ദൈവശാസ്ത്രമാണ്. ലൗകികമായ കാര്യങ്ങളും ദൈവീക പ്രാധാന്യത്താൽ സമ്പൂർണ്ണമാണെന്നും അത് ആത്മീയ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെ ഉറ്റുനോക്കുന്നുവെന്നും ഉള്ള ധാരണയാണ് ഇത്. എഫ്രേമിനെ സംബന്ധിച്ചെടുത്തോളം പ്രകൃതിയിൽ സൃഷ്ട്ടിക്കപ്പെട്ട ഓരോ മൂലകവും ദൈവത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തെയും ഉദ്ദേശ്യങ്ങളെയും വെളിപ്പെടുത്തുന്ന 'പ്രതീകങ്ങളും സാദൃശ്യങ്ങളുമാണ്'.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ക്രിസ്തുവിജ്ഞാനീയം മനുഷ്യാവതാരത്തിന്റെ അത്ഭുതത്തെ ഊന്നിപ്പറയുന്നു. ശാശ്വതമായ സത്യം എങ്ങനെയാണ് മനുഷ്യശരീരം സ്വീകരിച്ചതെന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുന്ന രഹസ്യവുമാണിത്. ക്രിസ്തുവിന്റെ അസ്തിത്വത്തിലുള്ള വൈരുദ്ധ്യങ്ങളെ പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യാൻ അദ്ദേഹം ഉത്സാഹിക്കുന്നു: പൂർണ്ണ ദൈവമായിരുന്നിട്ടും പൂർണ്ണ മനുഷ്യനായി; സൃഷ്ടിതാവായിരുന്നിട്ടും സൃഷ്ടിയായും; അനന്തനായവൻ പരിശുദ്ധ മറിയത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽ ഒതുങ്ങി; തലമുറകളോളം പഴക്കമുള്ളവൻ ഒരു പൈതലായി ജനിച്ചതും ഒക്കെ അദ്ദേഹം കാണിച്ചുതരുന്നു. എന്നിട്ടും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അത്ഭുതം ഒരിക്കൽ പോലും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലേക്കല്ല മറിച്ച് ഒരു വ്യക്തിയിൽ തന്നെയുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ട് സ്വഭാവ സംയോജനങ്ങളുടെ യാഥാസ്ഥിതിക പഠനങ്ങളെ അദ്ദേഹം വ്യക്തമായും സ്ഥിരമായും വിശ്വസിക്കാൻ പോന്നതായിരുന്നു.

വിശുദ്ധ അപ്രേമിന്റെ മാരിയോളജി— അതായത് വാഴ്ത്തപ്പെട്ട കന്യാമറിയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൈവശാസ്ത്രം —വിശേഷമായി സമ്പന്നവും സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നതുമാണ്. ആദിമാതാവ് ഹവ്വയുടെ അനുസരണക്കേടിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങളെ മാറ്റിമറിച്ച പുതിയ ഹവ്വയായി അദ്ദേഹം പരിശുദ്ധ മറിയത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. അവളുടെ വിശുദ്ധി, വിശ്വാസം, മാനവകുലത്തിന്റെ രക്ഷാകര സംഭവത്തിലുള്ള അവളുടെ അതുല്യമായ പങ്ക് എന്നിവയെ അദ്ദേഹം വാഴ്ത്തുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും സുന്ദരമായ ഗീതങ്ങളിൽ പലതും ദൈവമാതാവായ പരിശുദ്ധ മറിയത്തിന് സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മാത്രവുമല്ല ഈ ഗീതങ്ങളെല്ലാം ആകമാന സഭയിൽ തന്നെ മറിയത്തോടുള്ള അത്ഭുതമായ ഭക്തിയെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്.

എഫ്രേമിന്റെ സഭാപ്രബോധനങ്ങളിൽ സുപ്രധാന സ്ഥാനം സഭയെക്കുറിച്ചുള്ള ഉപദേശങ്ങൾക്കാണ്. ക്രിസ്തുവിന്റെ മണവാട്ടി, പുതിയ പറുദീസ, രക്ഷയുടെ പേടകം, പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ വലിയ ஆலയം എന്നിങ്ങനെ അദ്ദേഹം സഭയെ വീക്ഷിക്കുന്നു. സഭയുടെ ഐക്യത്തിന്റെ പ്രസക്തി അദ്ദേഹം ഊന്നിപ്പറയുന്നു, ഭിന്നിപ്പുകളെയും വ്യർത്ഥപ്രബോധനങ്ങളെയും കുറിച്ച് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഭാവിജ്ഞാനീയം തികച്ചും കൂദാശാപരമാണ്; മാമോദീസാ, മൂറോനഭിഷേകം, വിശുദ്ധ കുർബ്ബാന എന്നിവയിലൂടെ വിശ്വാസികൾ ക്രിസ്തുവിൽ പങ്കുചേരുകയും ദിവ്യജീവിതത്തിൽ പങ്ക് അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹം പഠിപ്പിക്കുന്നു.

എഫ്രേമിന്റെ യുഗാന്ത്യശാസ്ത്രം (Eschatology)—അഥവാ അവസാനകാല സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രബോധനം—വിധിയെക്കുറിച്ചുള്ള മുന്നറിയിപ്പും ദൈവത്തിന്റെ കരുണയിലുള്ള പ്രത്യാശയെയും സമന്വയിപ്പിക്കുന്നു. സ്വർഗ്ഗീയ പറുദീസയെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്തുതിഗീതങ്ങൾ നീതിമാന്മാർക്കായി ഒരുക്കിയിട്ടുള്ള വലിയ അനുഗ്രഹീതമായ അവസ്ഥകളെ സജീവമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു. അതേസമയം, മരണത്തെയും ന്യായവിധിയെയും കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രഭാഷണങ്ങൾ വിശ്വാസികളെ ജാഗ്രതയിലേക്കും മാനസാന്തരത്തിലേക്കും ക്ഷണിക്കുന്നു. എങ്കിലും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദർശനം തികഞ്ഞ പ്രത്യാശയുടേതാണ്; അതെ, മരണത്തിന്റെമേൽ ക്രിസ്തു നേടിയ വലിയ വിജയത്തിലും സകലത്തിന്റേയും വീണ്ടെടുപ്പിലും അദ്ദേഹം തീവ്രമായി വിശ്വസിക്കുന്നു.

തന്റെ രചനകളിലുടനീളം എഫ്രേം, പാപമോചനം, എളിമ, സ്നേഹം എന്നിവയുടെ പ്രാധാന്യം വളരെ ശക്തമായി ഊന്നിപ്പറയുന്നുണ്ട്. അനുദിനം വർദ്ധിക്കുന്ന കൂദാശാപരമായ നവീകരണ യാത്രയാണെന്നും അനുദിനം സ്വയമരിച്ചുകൊണ്ട് ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം ഉറപ്പിക്കുന്ന വലിയ മാറ്റങ്ങളാണെന്നും അനുദിനം അദ്ദേഹം ഉദ്ബോധിപ്പിക്കുന്നു. സകല പാപങ്ങൾക്കും കാരണമാകാവുന്ന അഹംഭാവത്തെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം മുന്നറിയിപ്പുകൾ നൽകുന്നു. കൂടാതെ, കുരിശുമരണം വരെ സ്വയം താഴ്ത്തിയ ക്രിസ്തുവിന്റെ വിനയം ഒരു മാതൃകയാക്കി വിനയത്തിന്റെ ജീവിതം കെട്ടിപ്പടുക്കാനും അദ്ദേഹം വിശ്വാസികളെ ഉദ്ബോധിപ്പിക്കുന്നു. എല്ലാറ്റിനുമുപരിയായി ദൈവത്തോടുള്ള സ്നേഹവും അയൽക്കാരോടുള്ള കരുണയും ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെയും പ്രവാചകവചനങ്ങളുടെയും നിർവഹണമാണെന്നും എഫ്രേം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

സാഹിത്യവും ദൈവശാസ്ത്രപരവുമായ തന്റെ വലിയ നേട്ടങ്ങൾക്ക് മീതെ സ്വന്തം ജീവിതകാലം മുഴുവൻ വലിയ വിശുദ്ധിയുടെയും കണിശതയോടെയുള്ള സന്യാസ ജീവിതത്തിന്റെയും മികച്ച മാതൃകയായിരുന്നു വിശുദ്ധ അപ്രേം. ചെറുപ്പകാലം മുതലേ അദ്ദേഹം സ്വയം തിരഞ്ഞെടുത്ത വലിയ ദാരിദ്ര്യവും നിരന്തര പ്രാർത്ഥനകളുടെയും ജീവിതം നയിച്ചിരുന്നു. ഒരു സഭാപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ എപ്പോഴും സജീവമായി പങ്കെടുത്തിരിക്കുമ്പോഴും കഴിയുന്ന അവസരങ്ങളിലെല്ലാം ഒരു തപസ്വിക്ക് വേണ്ട ധ്യാനത്തിലും മധ്യസ്ഥ പ്രാർത്ഥനയിലും ഏർപ്പെടാനായി അദ്ദേഹം എപ്പോഴും ഏകാന്തതകൾ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.

എഡെസ്സയിലെ മലയിലുള്ള ഒരു ഗുഹയിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം, സന്യാസത്തിലെ ചിട്ടകളോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രതിബദ്ധതയുടെ തിളക്കമുള്ള അടയാളമാണ്. ദിവസവും മണിക്കൂറുകളോളം പ്രാർത്ഥനകളിലായി കഴിയുകയും, മാനുഷിക പാപങ്ങളെപ്രതിയും അതിലേക്കൊഴുകിയിറങ്ങുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കാരുണ്യത്തെപ്രതിയും ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം പലപ്പോഴും പശ്ചാത്താപത്തിൽ കണ്ണീരൊഴുക്കിയിരുന്നു. ഉറക്കം വളരെ കുറവായ, പച്ചവെള്ളവും അപ്പവും കഴിച്ച് നിരന്തര പ്രാർത്ഥനയിൽ കഴിച്ചുകൂട്ടിയ വ്യക്തിയായിരുന്നു മോർ അപ്രേം എന്ന് പുരാതനമായ രേഖകൾ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ രൂപം തന്നെ തന്റെ പ്രയാസം നിറഞ്ഞ ജീവിതത്തിന്റെ അടയാളമായിരുന്നു; ക്ഷീണിച്ച് മെലിഞ്ഞശരീരമായിരുന്നെങ്കിലും തന്റെ മുഖത്ത് ആത്മീയമായ വലിയ സമാധാനവും സന്തോഷവും പ്രകടമായിരുന്നു ഏവർക്കും സുപരിചിതമായിരുന്നു.

താൻ പറഞ്ഞതെന്താണോ അത് തന്നെ എഫ്രേം പ്രവർത്തിച്ചുകാണിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്തുതിഗാനങ്ങളും പ്രഭാഷണങ്ങളും തികച്ചും മനസ്താപവും, സ്വയം ത്യജിക്കുകയും, ആത്മീയമായ വലിയ ജാഗ്രതയെക്കുറിച്ചുള്ള ഉദ്ബോധനങ്ങളും നിറഞ്ഞതാണ്. ധനം, സമ്പത്ത്, പ്രതാപം തുടങ്ങിയവ കൊണ്ടുവരുന്ന ലൗകികമായ ആപത്തുകളെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം വലിയ മുന്നറിയിപ്പുകൾ നൽകിയിരുന്നു. മാത്രമല്ല ദൈവത്തിന്റെ അനുയായികൾ നടക്കേണ്ട സങ്കീർണ്ണമായ ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ നടക്കാൻ വിശ്വാസികളെ അദ്ദേഹം ആഹ്വാനം ചെയ്തു. പക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്യാസം ഒരിക്കലും കഠിനമോ അല്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യന് സഹിക്കാൻ കഴിയാത്തതോ ആയിരുന്നില്ല; ഒരു ജീവിതം നിഷേധിക്കുന്നതായിരുന്നില്ല; മറിച്ച് ദൈവത്തോടുള്ള വലിയ സ്നേഹം കൊണ്ട് ഉൽപ്പാദിതമായ അത്, ദൈവിക ഐക്യത്തിന് തടസ്സമാകുന്ന സകലതിനെയും വലിച്ചെറിയുന്നതിനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവും കൊണ്ടുവരുന്നതായിരുന്നു.

സ്വയം ആചരിച്ച കാർക്കശ്യങ്ങൾക്ക് അപ്പുറത്ത് മറ്റുള്ളവരോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ വലിയ അനുകമ്പയും പ്രത്യേകിച്ച് ദരിദ്രർക്കും ദുരിതമനുഭവിക്കുന്നർക്കുമായുള്ള തന്റെ ജീവിതവുമാണ് അദ്ദേഹത്തെ ശ്രദ്ധേയനാക്കുന്നത്. തന്റെ മേൽ അദ്ദേഹം അടിച്ചേൽപ്പിച്ച കഠിനമായ നിയമങ്ങളൊന്നും മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് നൽകാൻ അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ല. മറിച്ച് ഓരോരുത്തരുമായും മൃദുലതയോടും താനൊരു മാർഗദർശിയെന്ന നിലയിലുമാണ് അദ്ദേഹം പെരുമാറിയത്. എഫ്രേമിന്റെ താഴ്മ ഇതിഹാസമായിരുന്നു; ദൈവികമായ കാരുണ്യത്തിന് ഒട്ടും അർഹനല്ലാത്ത വലിയ പാപിയാണെന്ന് അദ്ദേഹം നിരന്തരം സ്വയം വലിയ വിളിച്ചുപറഞ്ഞിരുന്നു. സമൂഹത്തിൽ തനിക്ക് വിലയോ അർഹതയോ ലഭിക്കാനുള്ള അവസരങ്ങളിൽ നിന്നൊക്കെ അദ്ദേഹം മാറിനടന്നിരുന്നു.

സെന്റ് എഫ്രേമിന്റെ ഐഹിക ജീവിതത്തിലെ അവസാന സംഭവം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പരിശുദ്ധിയുടെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തെ അടയാളപ്പെട്ടുത്തുന്നതാണ്. മുപ്പത്തിഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ എ.ഡി. 372-ാം കാലഘട്ടത്തിൽ എഡെസ്സായുടെ പ്രദേശത്തും ചുറ്റുമുള്ള വലിയ ഭാഗങ്ങളിലും വലിയ ക്ഷാമം ഉണ്ടായി. വിളകളെല്ലാം നശിക്കുകയും ഭക്ഷണസാധനങ്ങളെല്ലാം ഇല്ലാതാവുകയും ചെയ്തതിലൂടെ ജനങ്ങൾക്ക് പട്ടിണിയെ നേരിടേണ്ടിവന്നു. സാധുക്കൾ, വിധവകൾ, അനാഥർ, മറ്റാശ്രയമില്ലാത്തവർ എന്നിവരിലാണ് ഈ ക്ഷാമത്തിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ട് ഏറെയുണ്ടായത് വിശുദ്ധ അപ്രേം അപ്പൂപ്പൻ തന്റെ വാർദ്ധക്യ സഹജമായ പ്രായത്തിലും, ദശാബ്ദങ്ങളുടെ തപസിലൂടെ ഉണ്ടാക്കിയ ക്ഷീണത്തിലും, ജനങ്ങൾക്ക് ആശ്വാസമേകാനായി തന്റെ ഗുഹയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിവന്നു.

മോർ അപ്രേം അപ്പൂപ്പൻ തന്റെ സന്യാസ ഗുഹയിൽ നിന്നും പുറത്തുവന്ന് ജനങ്ങളുടെ പരിതാപകരമായ സാഹചര്യങ്ങളെ നേരിട്ട് കണ്ടപ്പോൾ തന്റെ മനസ്സ് നന്നേ ശൂന്യവും ദുഃഖകരവുമായി. വാർദ്ധക്യ സഹജമായ അവശതകളും തന്റെ ഏകദേശ വാസവും മാറ്റി ജനങ്ങളെ അവരുടെ വിശപ്പകറ്റാൻ അദ്ദേഹം അതിവേഗം ഉദ്യമമായി മുന്നോട്ട് വന്നു. വലിയ പട്ടിണിയുടെ സമയത്തും ധാന്യങ്ങൾ ശേഖരിച്ചുവച്ച വലിയ സാമ്പത്തികശേഷിയുള്ളവരെ അദ്ദേഹം ശക്തമായി വിമർശിച്ചു. എഡെസ്സയിലെ സാമ്പത്തികമായി നിലവളച്ചവർക്ക് മുൻപിൽ പോയി, തന്റെ ശേഖരങ്ങളെല്ലാം തുറക്കാൻ അദ്ദേഹത്തെ വെല്ലുവിളിക്കുകയും അവയെല്ലാം പാവങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി വിതരണം ചെയ്യാൻ തയ്യാറാവുകയും ചെയ്തു. സഹായം നൽകാൻ വിസമ്മതിച്ചിരുന്നവരും അല്ലെങ്കിൽ ചിലർ തന്റെ വ്യക്തിപരമായ താല്പര്യങ്ങൾക്കു വേണ്ടി മടിച്ചപ്പോൾ ചിലർ സഹായം വിതരണം ചെയ്യുന്നതിലെ വിശ്വാസമില്ലായ്മ മൂലം മാറിനിന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹം വിതരണക്കാരനായി മാറാനും തയ്യാറായി.

അപ്രേം വിശുദ്ധിയുടെയും, സത്യസന്ധതയുടെയും അടയാളമായിരുന്നു മറ്റുള്ളവരുടെ അപേക്ഷകൾ പോലും അറിഞ്ഞിടത്തും പലർക്കും നൽകാൻ താത്പര്യമില്ലായിരുന്നുവെങ്കിലും, മോർ അപ്രേം പിതാവിന്റെ ഒരപേക്ഷ പോലും ജനങ്ങൾക്ക് നിരാകരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എല്ലാവരും തന്നെ പൂർണ്ണമായും മോർ അപ്രേമിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. ഇത് ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായുള്ള വിതരണക്രിയ വളരെ ശക്തമാക്കാൻ സാധിച്ചു. വലിയ വിതരണ കേന്ദ്രങ്ങൾ അദ്ദേഹം നേരിട്ട് ശീട്ടിപ്പെടുത്തി കൂടാതെ പട്ടിണി മരണപ്പെട്ടവരുടെ സഹായങ്ങൾക്കുമായി വലിയ താൽക്കാലിക കിടപ്പുമുറികളും ഒരുക്കി നൽകാൻ അദ്ദേഹം തയ്യാറായി. തന്റെ പ്രഘോഷണങ്ങളിലൂടെയും സ്വന്തം മാതൃകയിലൂടെയും ധനികരായവർക്കു മുൻപിൽ ധന സഹായങ്ങൾ ഒരുക്കാൻ അദ്ദേഹം അവരെ വലിയ രീതിയിൽ ബോധ്യപ്പെടുത്തി, എന്നിട്ട് എല്ലാം അദ്ദേഹം നേരിട്ട് നൽകാനും രോഗികളെയെല്ലാം പരിചരിക്കാനും സമയം കണ്ടെത്തി.

മാസങ്ങളോളം, ഈ ജീവകാരുണ്യ സേവനത്തിൽ എഫ്രേം അശ്രാന്തമായി പ്രവർത്തിച്ചു, ദുരിതമനുഭവിക്കുന്നവരുടെ ആവശ്യങ്ങളിൽ വ്യക്തിപരമായി അദ്ദേഹം പങ്കെടുത്തു. പതിറ്റാണ്ടുകളോളം സന്യാസത്തിൽ ഏകാന്തനായി ജീവിച്ച അദ്ദേഹം ഇപ്പോൾ ജനക്കൂട്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ രാവും പകലും താൻ തുടങ്ങിയ ദുരിതാശ്വാസ പ്രവർത്തനങ്ങളുമായി സജീവമായി പ്രവർത്തിക്കുകയും, ദുരിതമനുഭവിക്കുന്നവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കുകയും കൂടാതെ മാനസികവും ശാരീരികവുമായുള്ള ദുരിതങ്ങൾ ലഘൂകരിക്കാൻ തന്റെ എല്ലാ ഊർജവും അദ്ദേഹം ചെലവഴിച്ചിരുന്നു. കാരുണ്യം, അനുകമ്പ എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ എല്ലാ ദൈവശാസ്ത്ര शिक്ഷണങ്ങളുടെയും തികഞ്ഞ പുനർനിർമ്മാണമായിരുന്നു തന്റെ സജീവമായുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ "ഈ ഏറ്റവും ചെറിയവരിൽ ഒരാൾക്ക് നിങ്ങൾ ഇത് ചെയ്തപ്പോൾ" എന്നതിനൊരു തികഞ്ഞ ഉദാഹരണം കൂടിയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം.

എ.ഡി. 373 ജൂൺ 9-ന്, വിശുദ്ധ മോർ എഫ്രേം തന്റെ ആത്മാവിനെ സമാധാനപരമായി ദൈവത്തിന് സമർപ്പിച്ചു. വലിയ പ്രാർത്ഥനയിലും, ലാളിത്യത്തിലും, ഏറ്റവും വിനയത്തിലും എങ്ങനെയാണോ അദ്ദേഹം ജീവിച്ചത് അങ്ങനെ തന്നെയാണ് അദേഹം തന്നെ സ്വയം ഈ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും യാത്രയാക്കിയത്. തന്റെ അവസാന ദിനം കണ്ടറിഞ്ഞ അദ്ദേഹം തന്റെ ആത്മീയ പൈതൃകം തികച്ചുകൊണ്ട്, വിശ്വാസികൾക്കുള്ള ഒരു വലിയ ഉപദേശവും ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു സാക്ഷ്യവും തന്നെ ഒരുക്കുന്നതും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചരിത്രം പരിശോധിച്ചതിലൂടെ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. വളരെ സാധാരണക്കാരനായി താൻ തന്നെ തന്നെ കുറിച്ചുള്ള മരണത്തിന്റെ ഗാനം എഫ്രേം രചിച്ചു, അതും മരണത്തിനു മുൻപ് തന്റെ മരണത്തെക്കുറിച്ചും, വരാനിരിക്കുന്ന വിധിയെക്കുറിച്ചും വലിയ ഒരു പ്രാർഥനയാണ് ഈ സ്തുതിഗീതം. ഇങ്ങനെയുള്ള വലിയ സ്തുതിഗീതം ചിട്ടപെടുത്താത്ത എളിയമായൊരു വലിയ അദ്ധ്യായത്തിലാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവസാന വിവരങ്ങൾ അദ്ദേഹം കൊടുത്തിട്ടുള്ളത്. അതിനാൽ, സാധാരണക്കാരനായി തന്നെ വലിയ സ്മാരകങ്ങളില്ലാതെ എന്നെ മറവാക്കണം എന്നത് ദാരിദ്ര്യത്തോടുമുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ് എന്ന് ഉറപ്പുതരുന്നു.

വിനയത്തിന്റെ വളരെ ലളിതമായ വരികളോടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവസാന കാലഘട്ടം തുടങ്ങുന്നു: "ഞാൻ എഫ്രേം ഇപ്പോൾ മരിക്കുന്നു അപ്പോൾ ഞാൻ ഇവിടെ തന്റെ പൂർണ്ണമായ ഇഷ്ടം നൽകുന്നു". യാഥാസ്ഥിതിക വിശ്വാസങ്ങളോടുള്ള ആഗ്രഹം തുടരണമെന്നും എല്ലാതരത്തിലുള്ള തെറ്റായ പ്രബോധനങ്ങളിൽ നിന്നും അകന്നുനിൽക്കണമെന്നും അദ്ദേഹം എപ്പോഴും തന്റെ ശിഷ്യരെ പ്രബോധിപ്പിച്ചു. തന്റെ സന്യാസത്തെക്കുറിച്ച് പഠിപ്പിച്ചവരോടുള്ള ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കണമെന്നും ഉപദേശങ്ങൾ പിന്തുടരുകയും ഏറ്റവും അധികമായി ക്രിസ്തുവിനോടും ക്രിസ്തുവിന്റെ സഭയോടും വലിയ പ്രണയം കാത്തുസൂക്ഷിക്കണമെന്നും അവരിൽ നിന്നുമാണ് ഇത്രയും ഉപദേശങ്ങളും പറഞ്ഞുകൊടുത്തത്.

എഡെസ്സയിലെ മുഴുവൻ നഗരവും അത് ഉൾക്കൊണ്ടിട്ടുള്ള മനുഷ്യരും ആ മനുഷ്യന്റെ മരണത്തിൽ വളരെയധികം വികാരത്തോടെ വിലപിച്ചു. നമ്മിലെ ഒരു അദ്ധ്യാപകനോ നാം സ്നേഹിച്ച ഒരു കവിയോ മാത്രമല്ല ഇവിടെ അവസാനിച്ചതെന്ന് ക്രിസ്ത്യാനികൾ വിശ്വസിച്ചു. മറിച്ച് വിശ്വാസത്തിലുള്ള പിതാവോ നമ്മെ അനുഗ്രഹിച്ച ഒന്നിനെയോ ആണ് ഇവിടെ നഷ്ടപെട്ടതെന്ന വലിയ സത്യം ഉൾക്കൊണ്ടതായി ജനങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചു. നിരവധി വാദ്യമേളങ്ങളോടെയാണ് ജനങ്ങൾ എത്തിയത് കൂടാതെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശവസംസ്കാരത്തിൽ പുരോഹിതരുൾപ്പെടെ വലിയൊരു കൂട്ടം ഭക്തർ ഇതിൽ സജീവമായി പങ്ക് കൊണ്ടു. തുടർന്ന് ശാരീരികമായി ഇവിടെ വിശ്രമിക്കുന്നതു വരെ ഈ പള്ളിയുടെ വാദ്യസംഗീതം തങ്ങളോടൊപ്പം ഒന്നിച്ച് പാടിയാണ് വിശ്രമ സ്ഥലത്ത് സമർപ്പിച്ചത്.

ഏകദേശം അറുപത്തിയേഴ് വയസ്സുള്ളപ്പോഴാണ് മോർ അപ്രേം വലിയ ശാന്തതയോടെ യാത്രയയക്കപ്പെട്ടത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ അതായത് അവസാനനാൾ വരെ ഒരു ശെമ്മാശനായി തുടർന്നതുവഴി, സഭാപരമായ വലിയ പദവികൾ ഒന്നും അദ്ദേഹം വഹിച്ചില്ല എങ്കിലും, അതൊരിക്കലും പള്ളിയിലെ ദൈവശാസ്ത്ര, ആത്മീയ വിശ്വാസത്തിലുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വാധീനം ഒട്ടും തന്നെ കുറഞ്ഞൊരു സ്ഥാനത്തായിരുന്നില്ല. ഏറ്റവും വിനയഭാവമുള്ള ഒരാളോടൊപ്പം അദ്ദേഹത്തെയും ഓർത്തു വിലപിക്കാൻ സഭ ശ്രമിച്ചു അദ്ദേഹത്തെ എഡെസ്സിയിൽ അടക്കം ചെയ്തു, കൂടാതെ അവിടുത്തെ സ്മാരകം വലിയൊരു വാർഷിക കൂദാശയ്ക്കും വിശ്വാസികളുടെ യാത്രകൾക്കുമുള്ള ഒരു വലിയ കേന്ദ്രമായി മാറി.

തന്റെ വേർപാടിനുശേഷം മോർ അപ്രേമിനെ സഭയിൽ ഉടൻ തന്നെ പുണ്യാളനായി വണങ്ങുവാൻ ആരംഭിച്ചു. നിരവധി അത്ഭുത രോഗസൗഖ്യങ്ങൾ ആ ശവകുടീരത്തിൽ ജനങ്ങൾ അനുഭവിക്കുകയും വലിയൊരു വിശ്വാസത്തോടുകൂടി തന്നെ വളരെ ജനങ്ങൾ അതിലേക്കു വഴിതെളിക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ ആദ്യഘട്ടത്തിൽ തന്നെ അദ്ദേഹം എഴുതിവച്ച സ്തുതിഗീതങ്ങൾ ഇതിനകം തന്നെ പാടിപതുക്കി അത് കൂടുതൽ ഈ സഭയോട് വളരെ ചേർന്ന ആ സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികളിലേക്കും അത് വ്യാപിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു, തന്റെ സ്തുതിഗീതങ്ങളെ ഗ്രീക്ക്, അർമേനിയൻ, കോപ്റ്റിക് അതുപോലെ ലത്തീൻ തുടങ്ങിയ ഭാഷകളിലേക്കും വിവർത്തനം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ആ വലിയ ദൈവശാസ്ത്ര വിജ്ഞാനത്തെ ക്രിസ്ത്യൻ ലോകത്തേക്ക് പൂർണ്ണമായും സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

അദ്ദേഹത്തിന് ശേഷം വന്ന സഭാ പിതാക്കന്മാരെല്ലാം ഈ വിശുദ്ധനോട് വലിയ ആരാധനയോടു കൂടിയാണ് അദ്ദേഹത്തെ ഇവിടെ വിശേഷിപ്പിച്ചതും വാഴ്ത്തിയതുമെല്ലാം. പ്രഗത്ഭരായ മഹാനായ സെന്റ്. ബേസിൽ, സെന്റ് ജെറോം, അങ്ങനെ പലരും അദ്ദേഹം നൽകിയ ഈ ദൈവത്തിനു മുന്നിലുള്ള സത്യമെന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹത്തെ ആരാധിച്ചു, കൂടെ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ സംഭാവനകളെ പുകഴ്ത്തുകയും ചെയ്തു. സഭയോടുള്ള ആ വിശ്വാസം മൂലം ഈ വലിയ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ സെന്റ് ജെറോം എന്ന പുരോഹിതൻ നൽകുന്ന സൂചനകൾ ഇത് വളരെ സത്യമാണെന്നും ഈ എഴുത്തുകളെല്ലം വിശുദ്ധഗ്രന്ഥങ്ങൾ വായിക്കുന്ന അതേ പ്രാധാന്യത്തോട് പല ക്രിസ്ത്യൻ പള്ളികളിലും പൊതുവായ വായനാവിഭാഗങ്ങളിൽ ഈ എഴുത്തു പതിയെ വായിക്കപ്പെടുന്നു എന്നായിരുന്നു.

തന്റെ അവസാന നിയമത്തിൽ, മോർ എഫ്രേം തന്റെ ജീവിതത്തെയും പഠിപ്പിക്കലുകളേയും മനോഹരമായി സംഗ്രഹിക്കുന്ന നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകി. വലിയ ആർഭാടങ്ങളില്ലാതെ, ലളിതമായി തന്നെ കുഴിച്ചിടണമെന്ന് അദ്ദേഹം അഭ്യർത്ഥിച്ചു, ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിയുടെ മഹത്വം ലൗകിക ബഹുമതിയിലല്ല, ക്രിസ്തുവിനോടുള്ള വിശ്വസ്ത സേവനത്തിലാണെന്ന് അദ്ദേഹം ഊന്നിപ്പറഞ്ഞു. തന്റെ സഹോദരങ്ങൾ പ്രാർത്ഥനയിലും തിരുവെഴുത്ത് പഠനത്തിലും വിശ്വാസത്തെ പ്രതിരോധിക്കുന്നതിലും പരസ്പര സ്നേഹത്തിലും തുടരണമെന്ന് അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടു.

എഫ്രേമിന്റെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സവിശേഷതയായി അവശേഷിച്ച ഒരു അപേക്ഷയോടെയാണ് സാക്ഷ്യം അവസാനിക്കുന്നത്: വിശ്വാസികൾ അവരുടെ പ്രാർത്ഥനകളിൽ അദ്ദേഹത്തെ ഓർക്കണം. വലിയ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞനും "പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ കിന്നരവും" യാഥാസ്ഥിതികതയുടെ സംരക്ഷകനുമായ അദ്ദേഹം, ദൈവത്തിന്റെ കാരുണ്യം ആവശ്യമുള്ള വിശ്വസ്തരുടെ കൂട്ടത്തിൽ എണ്ണപ്പെടണമെന്നല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ആഗ്രഹിച്ചില്ല. ഈ വലിയ വിനയവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അസാധാരണമായ കഴിവുകളും കൂടി, മോർ എഫ്രേമിനെ വണങ്ങപ്പെടേണ്ട ഒരു വിശുദ്ധൻ മാത്രമല്ല, സഭയെ നയിക്കാൻ മാതൃകയായ ഒരു ആത്മീയ പിതാവാക്കി മാറ്റുന്നു.

ഭൂമിയിലെ ജീവിതകാലത്തും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണത്തിന് ശേഷവും, വിശുദ്ധ എഫ്രേം അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശുദ്ധിക്കും അദ്ദേഹത്തിലൂടെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിക്കും സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്ന നിരവധി അത്ഭുതങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എഫ്രേം തന്നെക്കൊണ്ടാകുന്ന ശ്രദ്ധയിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറുകയും പ്രത്യേക ശക്തികൾ ഒന്നും അവകാശപ്പെടാതിരിക്കുകയും ചെയ്തെങ്കിലും, വിശ്വസ്തർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാർത്ഥനകളോടും മധ്യസ്ഥതയോടും ബന്ധപ്പെട്ട ദൈവിക ഇടപെടലുകൾ തുടർച്ചയായി കാണാറുണ്ടായിരുന്നു.

പേർഷ്യൻ സൈന്യം ഉപരോധിച്ച നിസിബിസ് നഗരത്തിലെ ഉപരോധകാലത്ത്, നഗരത്തിന്റെ അത്ഭുതകരമായ വിമോചനത്തിന് എഫ്രേമിന്റെ പ്രാർത്ഥനകൾ സഹായിച്ചുവെന്ന് ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ഒരവസരത്തിൽ കൊതുകുകളുടെയും ഈച്ചകളുടെയും ഒരു മേഘം പേർഷ്യൻ പാളയത്തിൽ ഇറങ്ങുകയും, സൈനികരെയും അവരുടെ മൃഗങ്ങളെയും വളരെയധികം പീഡിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തതിനാൽ അവർക്ക് ഉപരോധം ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടി വന്നു. വിശുദ്ധ എഫ്രേം ഉൾപ്പെടെയുള്ള മെത്രാന്മാരുടെയും ശെമ്മാശന്മാരുടെയും മധ്യസ്ഥതയാണ് ഇവിടെ വിമോചനം നൽകിയതെന്ന് വിശ്വാസികൾ വിശ്വസിച്ചു.

എഫ്രേമിന്റെ ജീവിതകാലത്ത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാർത്ഥനയിലൂടെ രോഗം ഭേദമായ വ്യക്തികളെക്കുറിച്ച് നിരവധി വിവരണങ്ങൾ പറയുന്നു. രോഗികൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുഗ്രഹം തേടി ഗുഹയിൽ വരികയും, പലരും ശരീരത്തിലും ആത്മാവിലുമുള്ള സൗഖ്യത്തോടെ മടങ്ങുകയും ചെയ്തു. എന്നിരുന്നാലും, എഫ്രേം എപ്പോഴും തന്നിൽ നിന്നുള്ള ശ്രദ്ധ മാറ്റി, ഏതൊരു രോഗശാന്തിയും ദൈവത്തിന്റെ കാരുണ്യത്തിൽ നിന്ന് മാത്രമാണ് വരുന്നതെന്നും യേശുവിനോടുള്ള വിശ്വാസമാണ് പൂർണ്ണതയുടെ യഥാർത്ഥ ഉറവിടമെന്നും അദ്ദേഹം ശഠിച്ചു.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണശേഷം, എഡെസ്സയിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശവകുടീരം ഒരു തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രമായി മാറി, വിശ്വാസത്തോടെ അവിടെ സന്ദർശിച്ചവർ അത്ഭുതകരമായ സൗഖ്യങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു. അന്ധർക്ക് കാഴ്ച ലഭിച്ചു, മുടന്തർ നടന്നു, ബാധിതർ പിശാചുക്കളിൽ നിന്ന് മോചിതരായി, പീഡിതർക്ക് ആശ്വാസം ലഭിച്ചു. ഈ അത്ഭുതങ്ങൾ നൂറ്റാണ്ടുകളോളം തുടർന്നു, വിശ്വാസികളുടെ വിശ്വാസം ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും നിരവധി പേരെ "പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ വീണ" വണങ്ങാൻ ആകർഷിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഇന്നും, ലോകമെമ്പാടുമുള്ള വിശ്വാസികൾ വിശുദ്ധ എഫ്രേമിന്റെ മധ്യസ്ഥതയിലൂടെ സഹായം ലഭിക്കുന്നതായി സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. രോഗത്തിൽ നിന്നുള്ള സൗഖ്യം, വിഷമഘട്ടങ്ങളിലെ തീരുമാനങ്ങൾക്കുള്ള മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം, അപകടങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള സംരക്ഷണം, അല്ലെങ്കിൽ ആത്മീയ പോരാട്ടങ്ങളിലെ ശക്തി എന്നിവ തേടുകയാണെങ്കിലും, തന്റെ ഭൗമിക ജീവിതത്തിൽ വിശ്വസ്തതയോടെ സേവിച്ച സഭയെ അദ്ദേഹം തുടർന്നും പരിപാലിക്കുന്നുവെന്ന ഉറപ്പോടെ വിശ്വാസികൾ ഈ വലിയ വിശുദ്ധനിലേക്ക് തിരിയുന്നു.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വാധീനം സിറിയൻ ഒർത്തഡോക്സ് സഭയ്ക്കും അപ്പുറത്തേക്ക് നീളുന്നു. ബൈസൻ്റൈൻ ആരാധനാ പാരമ്പര്യം, അർമേനിയൻ ക്രിസ്തുമതം, കോപ്റ്റിക് ആത്മീയത, കൂടാതെ പാശ്ചാത്യ മധ്യകാല ദൈവശാസ്ത്രം എന്നിവയെല്ലാം എഫ്രേമിന്റെ ചിന്തകളെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗീതങ്ങൾ വിവർത്തനം ചെയ്യുകയും പുതിയ രൂപത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാന രീതികൾ പഠിക്കുകയും അനുകരിക്കുകയും ചെയ്തു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൈവശാസ്ത്ര ഉൾക്കാഴ്ചകൾ വിശാലമായ ക്രിസ്തീയ പാരമ്പര്യത്തിലേക്ക് സംയോജിപ്പിച്ചു.

വിശുദ്ധ മോർ എഫ്രേമിന്റെ പാരമ്പര്യം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതകാലത്തിനും അപ്പുറത്തേക്ക് നീളുകയും ഇന്നുവരെ സഭയുടെ ജീവിതത്തിന് രൂപം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗീതങ്ങൾ സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് ആരാധനാക്രമത്തിന്റെ ഗണ്യമായ ഒരു ഭാഗമാണ്, വർഷം മുഴുവനും ഞങ്ങളുടെ പള്ളികളിൽ ആലപിക്കുന്നു. ദിവ്യ ആരാധനക്രമം, പ്രാർത്ഥനാ മുറകൾ, വിവിധ തിരുനാൾ ദിവസങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലം എഫ്രേം രചിച്ച ഗീതങ്ങളാൽ പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു, ഇത് അദ്ദേഹത്തെ ഞങ്ങളുടെ ആരാധനയിൽ നിരന്തരമായൊരു കൂട്ടുകാരനാക്കുന്നു.

ദാർശനിക ഊഹഹാപോഹങ്ങളേക്കാൾ ബൈബിൾ ചിത്രങ്ങൾ, ആരാധനാ പ്രകടനം, കാവ്യാത്മക പ്രതീകാത്മകത എന്നിവയിൽ വേരൂന്നിയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ രീതി - പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളിൽ വികസിച്ച കൂടുതൽ അമൂർത്തമായ ദൈവശാസ്ത്ര പാരമ്പര്യങ്ങൾക്ക് ഒരു ബദലിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ദൈവശാസ്ത്രം എന്നത് ആത്മാവിനെ പോഷിപ്പിക്കുകയും ആരാധനയെ പ്രചോദിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യണമെന്നും, കേവലം ബൗദ്ധിക ജിജ്ഞാസയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തരുത് എന്നും എഫ്രേം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. ബൈബിളിനെ മുഴുവനായും ദൈവിക പരിപാലനത്താൽ നെയ്ത ഒരു ഏകീകൃത ചിത്രമായി കാണുന്ന തിരുവെഴുത്തുകളോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമീപനം, രക്ഷാചരിത്രത്തിന്റെ സമഗ്രമായ ഒരു ദർശനം നൽകുന്നു.

സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭ എഫ്രേമിന്റെ സാഹിത്യ പൈതൃകം വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ സംരക്ഷിക്കുകയും കൈമാറുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന നിരവധി കയ്യെഴുത്തുപ്രതികൾ നൂറ്റാണ്ടുകളിലുടനീളം പകർപ്പുകൾ എടുത്തിട്ടുണ്ട്, മാത്രമല്ല ആധുനിക പതിപ്പുകളും വിവർത്തനങ്ങളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകൾ സമകാലിക വായനക്കാർക്ക് പ്രാപ്യമാക്കുന്നു. നെതർലാൻഡിലെ സെന്റ് എഫ്രേം ആശ്രമവും മറ്റ് വിവിധ സ്ഥാപനങ്ങളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൈവശാസ്ത്രപരവും ആത്മീയവുമായ പാരമ്പര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുകയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് തുടരുന്നു.

എന്നിട്ടും എഫ്രേം ഒരു പ്രത്യേക രീതിയിൽ സുറിയാനി സഭയുടെ മഹത്വമായി തുടരുന്നു. സിറിയൻ ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ ബുദ്ധിശക്തിയെ മറ്റാരുമിത്ര കൃത്യമായി ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല - പ്രതീകാത്മകവും കാവ്യാത്മകവുമായ ആവിഷ്കാരത്തോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്നേഹം, സെമിറ്റിക് സംസ്കാരത്തിലും ബൈബിൾ ചിന്താരീതികളിലുമുള്ള ആഴത്തിൽ വേരൂന്നിയ സ്വഭാവം, അത്ഭുതകരമായ ആഴത്തിന്റെയും പ്രായോഗിക കാര്യങ്ങളുടെയും സന്തുലിതാവസ്ഥ, യാഥാസ്ഥിതിക വിശ്വാസത്തോടുള്ള കടുത്ത വിശ്വസ്തത, ഒപ്പം സാധാരണ വിശ്വാസികളോടുള്ള ഇടയ പരിപാലനം എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

വി. എഫ്രേമിന് സമർപ്പിച്ചിട്ടുള്ള പള്ളികളും ആശ്രമങ്ങളും സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് ലോകത്തും അതിനപ്പുറത്തുമുണ്ട്. മിഡിൽ ഈസ്റ്റ്, യൂറോപ്പ്, ഇന്ത്യ, അമേരിക്ക എന്നിവിടങ്ങളിൽ, അദ്ദേഹം സ്ഥാപിക്കാൻ സഹായിച്ച പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് ദൈവത്തെ ആരാധിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിലുള്ള സങ്കേതങ്ങളിൽ വിശ്വാസികളുടെ സമൂഹങ്ങൾ ഒത്തുകൂടുന്നു. സിറിയൻ പാരമ്പര്യത്തിൽ ജനുവരി 28-നും ആഗോളമായി ജൂൺ 9-നും ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ തിരുനാൾ വലിയ ഭക്തിയോടെ കൊണ്ടാടുന്നു, കൂടാതെ എണ്ണമറ്റ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ മധ്യസ്ഥം തേടുന്നു. വിശ്വാസത്തിന്റെ നെടുംതൂൺ, യാഥാസ്ഥിതികതയുടെ സംരക്ഷകൻ, സിറിയൻ പാരമ്പര്യത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ കവി എന്നീ നിലകളിൽ അദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ചുകൊണ്ട്, വലിയ നോമ്പിൻ്റെ ആദ്യ ശനിയാഴ്ച സിറിയൻ ഒർത്തഡോക്സ് സഭ വിശുദ്ധ എഫ്രേമിനെ അനുസ്മരിക്കുന്നു.

സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികൾ അവരുടെ പുരാതന ഭാഷയിൽ എഫ്രേമിന്റെ ഗീതങ്ങൾ പാടുമ്പോൾ അവർ ഒരു സാംസ്കാരിക പൈതൃകം സംരക്ഷിക്കുക മാത്രമല്ല ചെയ്യുന്നത്. പതിനാറ് നൂറ്റാണ്ടുകളിലധികമായി തുടർച്ചയായി ദൈവത്തിലേക്ക് ഉയർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജീവനുള്ള പ്രാർത്ഥനാ പാരമ്പര്യത്തിൽ അവർ പങ്കെടുക്കുന്നു. എഫ്രേമിന്റെ വരികളിൽ തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെയും, പോരാട്ടങ്ങളുടെയും, സന്തോഷങ്ങളുടെയും, പ്രതീക്ഷകളുടെയും തികഞ്ഞ ആവിഷ്കാരം കണ്ടെത്തിയ എണ്ണമറ്റ തലമുറകൾക്കൊപ്പം തങ്ങളുടെ സ്വരങ്ങൾ അവരുടെ സ്വരങ്ങളുമായി അവർ ചേർക്കുന്നു.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ "പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ കിന്നരം" എന്ന പേര് മനോഹരമായ കവിതകളും സംഗീതവും ആരാധനയ്ക്കുള്ള വെറും അലങ്കാരങ്ങൾ മാത്രമല്ല, അവ ദൈവിക കൃപയുടെ വാഹകരാണെന്ന് നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. സൗന്ദര്യത്തിലൂടെ സത്യം കൂടുതൽ സുഗമമാക്കുന്നു; ഈണത്തിലൂടെ പ്രബോധനം അവിസ്മരണീയമാക്കുന്നു; കവിതയിലൂടെ ദൈവത്തെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ സ്നേഹിക്കാൻ ഹൃദയം വഴിമാറുന്നു. ക്രിസ്തീയ ജീവിതത്തിന്റെ സൗന്ദര്യാത്മക തലം ഐച്ഛികമല്ല മറിച്ച് അത് അനിവാര്യമാണെന്ന് എഫ്രേം മനസ്സിലാക്കി.

വിശുദ്ധ മോർ എഫ്രേം സഭയിലെ നിരവധി കാര്യങ്ങൾക്കും ഗ്രൂപ്പുകൾക്കും ഒരു മദ്ധ്യസ്ഥനായിട്ടാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. പുണ്യസംഗീതത്തിലൂടെയും കവിതകളിലൂടെയും ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും പ്രചോദിപ്പിക്കുന്ന ഗാനരചയിതാക്കൾ, കവികൾ, ആരാധനാക്രമ ചിട്ടപ്പെടുത്തുന്നവർ എന്നിവരുടെ മദ്ധ്യസ്ഥനായി അദ്ദേഹം പ്രത്യേകമായി വിളിക്കപ്പെടുന്നു. ചരിത്രത്തിലുടനീളം നിരവധി വിശുദ്ധ ഗാനരചയിതാക്കൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാർത്ഥനകളും മാർഗനിർദേശങ്ങളും തേടിയിട്ടുണ്ട്, അവരുടെ കലയുടെ ആചാര്യനായി അവർ ലോകത്തിന് അദ്ദേഹത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞരും ബൈബിൾ പണ്ഡിതന്മാരും അതുപോലെതന്നെ വിശുദ്ധ എഫ്രേമിനെ തങ്ങളുടെ മാതൃകയായി കാണുന്നു, വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഗാധമായ ഗ്രാഹ്യത്തെയും വിശ്വാസത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കാനുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഴിവിനെയും അവർ അഭിനന്ദിക്കുന്നു. സെമിനാരികളിലെയും ദൈവശാസ്ത്ര പാഠശാലകളിലെയും വിദ്യാർത്ഥികളും അധ്യാപകരും പലപ്പോഴും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അദ്ധ്യാപന ശുശ്രൂഷയുടെ സവിശേഷതയായ ജ്ഞാനത്തിന്റെയും ഉൾക്കാഴ്ചയുടെയും ഒരു പങ്കെങ്കിലും തങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മദ്ധ്യസ്ഥം അപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് അവരുടെ പഠനം ആരംഭിക്കുന്നു.

പാവപ്പെട്ടവർക്കുള്ള കാരുണ്യ, സേവന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർ എഡെസ്സയിൽ എഫ്രേം നടത്തിയ ക്ഷാമ ദുരിതാശ്വാസ പ്രവർത്തനങ്ങളെ ഓർക്കുകയും, ആവശ്യത്തൽ ഉള്ളവരെ സേവിക്കാനുള്ള അവരുടെ ശ്രമങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാർത്ഥന തേടുകയും ചെയ്യുന്നു. ദൈവശാസ്ത്ര പഠനത്തിൽ അങ്ങേയറ്റം ഉയർന്ന നിലയിൽ നിന്നുകൊണ്ട് പാവപ്പെട്ടവരെ സഹായിക്കുകയും പ്രായോഗികമായ സ്നേഹത്തിന് മാതൃകയാവുകയും ചെയ്ത അദ്ദേഹം ഒരേസമയം ധ്യാനവും പ്രവൃത്തികളും പരസ്പരവിരുദ്ധമല്ല മറിച്ച് അവ ക്രിസ്തീയ ശിഷ്യത്വത്തിന്റെ പരസ്പരപൂരകമായ തലങ്ങളാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്നു.

വിശ്വാസികളും ആത്മീയ പോരാട്ടങ്ങളുടെ സമയങ്ങളിൽ വിശുദ്ധ എഫ്രേമിന്റെ മദ്ധ്യസ്ഥത അപേക്ഷിക്കുന്നു, പ്രത്യേകിച്ചും പ്രലോഭനങ്ങൾ, സംശയങ്ങൾ, അല്ലെങ്കിൽ പ്രാർത്ഥനയിലെ വരൾച്ച എന്നിവ നേരിടുമ്പോൾ. ഒരു ആത്മീയ വഴികാട്ടി എന്ന നിലയിലുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വന്തം അനുഭവവും അനുതാപം, വിനയം, സ്ഥിരോത്സാഹം എന്നിവയിലുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഊന്നലും ശിഷ്യത്വത്തിന്റെ പാതയിൽ പോരാടുന്ന എല്ലാവർക്കും അദ്ദേഹത്തെ മനസിലാക്കാൻ സാധിക്കുന്ന ഒരു ശക്തനായ വക്താവാക്കുന്നു.

സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് പാരമ്പര്യത്തിൽ എഫ്രേമിന്റെ ഗാനങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യമില്ലാതെ ഒരു ആരാധനാ ആഘോഷവും പൂർണ്ണമല്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകൾ സഭയുടെ പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് ശബ്ദം നൽകുന്നത് തുടരുന്നു, ഞങ്ങളുടെ ഏറ്റവും ആഴത്തിലുള്ള ആഗ്രഹങ്ങളെയും ഞങ്ങളുടെ അഗാധമായ വിശ്വാസങ്ങളെയും ഞങ്ങളുടെ അത്യുത്സാഹമുള്ള പ്രതീക്ഷകളെയും വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഈ സ്തുതിഗീതങ്ങളിലൂടെ വിശുദ്ധ എഫ്രേം വിദൂര ഭൂതകാലത്തിന്റെ ഒരു വ്യക്തിയായിട്ടല്ല, മറിച്ച് സഭയുടെ നിരന്തരമായ ആരാധനയിലും സാക്ഷ്യത്തിലും ഒരു ജീവനുള്ള സാന്നിധ്യമായി നിലനിൽക്കുന്നു.