മോർ യൂദാ തദ്ദായി

നമ്മുടെ സഭാ പാരമ്പര്യത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട അപ്പൊസ്തോലിക വ്യക്തിത്വങ്ങളിലൊരാളായി മോർ യൂദാ തദ്ദായി എന്ന വിശുദ്ധ ശ്ലീഹായെ വലിയ ബഹുമാനത്തോടെ നാം സ്മരിക്കുന്നു. മെസ്സപ്പൊട്ടേമിയ, എഡേസ്സ, പൗരസ്ത്യ ദേശങ്ങൾ എന്നിവിടങ്ങളിലെ സഭകൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണല്ലോ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അപ്പൊസ്തോലിക പ്രവർത്തനങ്ങളെയും പൈതൃകത്തെയും കുറിച്ച് പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കുന്നതിനു മുൻപായി, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വത്വത്തെയും പേരുകളെയും സംബന്ധിച്ച സങ്കീർണ്ണമായ ചില ചോദ്യങ്ങൾ പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

പന്ത്രണ്ട് അപ്പൊസ്തോലന്മാരുടെ കാനോനിക പട്ടികകളിൽ വിവിധ പേരുകളിലാണ് അദ്ദേഹത്തെ നാം കാണുന്നത്. മത്തായി 10:3 അദ്ദേഹത്തെ "തദ്ദായി എന്ന് മറുപേരുള്ള ലെബ്ബായി" എന്ന് വിളിക്കുന്നു. മർക്കൊസ് 3:18 അദ്ദേഹത്തെ കേവലം "തദ്ദായി" എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ലൂക്കോസ് 6:16 ഉം അപ്പൊസ്തോല പ്രവൃത്തികൾ 1:13 ഉം അദ്ദേഹത്തെ "യാക്കോബിന്റെ മകനായ (അല്ലെങ്കിൽ സഹോദരനായ) യൂദാസ്" എന്ന് പ്രതിപാദിക്കുന്നു. അന്ത്യത്താഴ വേളയിൽ കർത്താവിനോട് ചോദ്യം ചോദിച്ച "ഈസ്കര്യോത്താവല്ലാത്ത യൂദാ"യെ യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷം (യോഹന്നാൻ 14:22) പരാമർശിക്കുന്നു. ഈ വിവിധ പേരുകളെല്ലാം - യൂദാസ്, യൂദാ, തദ്ദായി, ലെബ്ബായി - പാരമ്പര്യങ്ങളുടെ സാക്ഷ്യപ്രകാരം ഒരേ അപ്പൊസ്തോലനെത്തന്നെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ യഹൂദർക്കിടയിൽ "യൂദാസ്" (ഗ്രീക്കിൽ യൂദാസ്, എബ്രായ ഭാഷയിൽ യെഹൂദാ, അരമായ ഭാഷയിൽ ഈഹൂദാ അല്ലെങ്കിൽ യെഹൂദാ) എന്ന പേര് വളരെ സാധാരണമായിരുന്നു. ഒറ്റുകാരനായ യൂദാസ് ഈസ്കര്യോത്തായിൽ നിന്ന് ഈ അപ്പൊസ്തോലനെ വേർതിരിക്കാനാണ് അദ്ദേഹത്തെ "ഈസ്കര്യോത്താവല്ലാത്ത യൂദാ" എന്ന് വിളിക്കുന്നത്, അല്ലെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപേരായ തദ്ദായി എന്ന് കൂടുതൽ അറിയപ്പെടുന്നു. "തദ്ദായി" എന്ന പേര് "ഹൃദയം" അല്ലെങ്കിൽ "ധീരനായവൻ" എന്നർത്ഥം വരുന്ന അരമായ പദത്തിൽ നിന്നാണ് ഉരുത്തിരിഞ്ഞതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. സമാനമായി "ലെബ്ബായി" എന്നതും "ഹൃദയം" എന്നർത്ഥം വരുന്ന എബ്രായ പദത്തിൽ നിന്നുള്ളതാണ്. ഈ രണ്ട് പേരുകളും ക്രിസ്തുവിനോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹൃദയംഗമമായ ഭക്തിയെ എടുത്തുകാണിക്കുന്നു.

സുറിയാനി പാരമ്പര്യത്തിൽ, ഈ അപ്പൊസ്തോലൻ "അദ്ദായി" (ܐܰܕܰܝ) എന്ന പേരുമായി അഭേദ്യമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. തോമാശ്ലീഹായുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം അദ്ദായി ശ്ലീഹാ അബ്ഗാർ അഞ്ചാമൻ രാജാവിനെ സുഖപ്പെടുത്താനും ആ നഗരത്തിൽ സുവിശേഷം അറിയിക്കാനുമായി എഡേസ്സയിലേക്ക് (തുർക്കിയിലെ ആധുനിക ഉർഫ) പോയതായി "ഡോക്ട്രിൻ ഓഫ് അദ്ദായി" (അദ്ദായിയുടെ പ്രബോധനം) എന്ന പുരാതന സുറിയാനി ഗ്രന്ഥം വിവരിക്കുന്നു. ഇത് നമ്മുടെ ഏറ്റവും വിലപ്പെട്ട ആദിമ ക്രൈസ്തവ രേഖകളിലൊന്നാണ്. അദ്ദായി പന്ത്രണ്ട് പേരിൽ ഒരാളല്ല, മറിച്ച് എഴുപത് പേരിൽ ഒരാളാണെന്ന് ചില പാരമ്പര്യങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, വലിയൊരു സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് പാരമ്പര്യം അദ്ദായിയെ തദ്ദായിയുമായി ഒന്നാണെന്നോ, അല്ലെങ്കിൽ മെസ്സപ്പൊട്ടേമിയയിലേക്കുള്ള ഒരേ അപ്പൊസ്തോലിക ദൗത്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന വ്യക്തികളാണെന്നോ മനസ്സിലാക്കുന്നു.

മോർ യൂദാ തദ്ദായിയെയും അദ്ദായിയെയും ഒരേ ചരിത്രപുരുഷനായി നാം കണ്ടാലും, അതല്ല പാരമ്പര്യത്തിൽ രണ്ട് വ്യക്തികളുടെ ദൗത്യങ്ങൾ ഒന്നായി മാറിയതായി നമ്മൾ കണ്ടാലും, പ്രധാന സത്യം ഇതൊന്നുമാത്രമാണ്: അപ്പൊസ്തോലിക സാക്ഷ്യത്തിലൂടെയാണ് മെസ്സപ്പൊട്ടേമിയയിൽ അപ്പൊസ്തോലിക വിശ്വാസം എത്തിയത്. എഡേസ്സ, നിസിബിസ്, കിഴക്കൻ സുറിയാനി സഭകൾ എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനം ഈ വിശുദ്ധ അപ്പൊസ്തോലനിൽ നിന്നാണ്. സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ ആദരണീയ പാരമ്പര്യത്തെ പിൻതുടർന്ന്, കിഴക്കൻ ദേശങ്ങളിലേക്കുള്ള ഐക്യരൂപമുള്ള അപ്പൊസ്തോലിക ദൗത്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായി യൂദാ തദ്ദായിയെയും അദ്ദായിയെയും ഈ ലഘുചരിത്രത്തിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്നു.

വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെയും പാരമ്പര്യത്തിന്റെയും സാക്ഷ്യപ്രകാരം, അൽഫായിയുടെയും (ക്ലെയോപ്പാസ്) മറിയത്തിന്റെയും മകനായിരുന്നു യൂദാസ് തദ്ദായി. അങ്ങനെ അദ്ദേഹം ചെറിയ യാക്കോബിന്റെ സഹോദരനും നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ കസിനും (പിതൃസഹോദരന്റെ പുത്രൻ) ആയിരുന്നു. സുവിശേഷങ്ങളിൽ കർത്താവിന്റെ "സഹോദരന്മാർ" - യാക്കോബ്, യോസെ, ശിമയോൻ, യൂദാ എന്നിവരെ പരാമർശിക്കുന്നു (മത്തായി 13:55, മർക്കൊസ് 6:3). അൽഫായി വിശുദ്ധ യൗസേപ്പിതാവിന്റെ സഹോദരനായതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മക്കളെ യേശുവിന്റെ അടുത്ത ബന്ധുക്കളായാണ് സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് പാരമ്പര്യം കാണുന്നത്.

തിരുക്കുടുംബവുമായി അടുത്ത ബന്ധത്തിലാണ് യൂദാസ് തദ്ദായി വളർന്നത്. ഗലീലയിൽ, ഒരുപക്ഷേ നസ്രേത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ അതിനടുത്ത്, മോശെയുടെ ന്യായപ്രമാണം അനുസരിക്കുകയും സിനഗോഗിൽ പോകുകയും ഇസ്രായേലിന്റെ ആശ്വാസത്തിനായി കാത്തിരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്ന ഭക്തിയുള്ള ഒരു യഹൂദ കുടുംബത്തിലായിരുന്നു അദ്ദേഹം വളർന്നത്. യേശുവിനെ പിൻതുടരുകയും കുരിശിൻ ചുവട്ടിൽ നിൽക്കുകയും ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിന്റെ രാവിലെ കല്ലറയ്ക്കൽ എത്തുകയും ചെയ്ത ഭക്തരായ സ്ത്രീകളിൽ ഒരാളായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാതാവായ മറിയം - നമ്മുടെ ആരാധനാ പാരമ്പര്യത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്ന പരിമളതൈലം വഹിച്ച വിശുദ്ധ സ്ത്രീകളിൽ ഒരാൾ.

യേശുവിനൊപ്പം വളർന്ന യൂദാസിന് തിരുക്കുമാരൻ ജ്ഞാനത്തിലും വളർച്ചയിലും പൂർണ്ണനാകുന്നത് കാണാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായി. എന്നിരുന്നാലും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പരസ്യ ശുശ്രൂഷയുടെ തുടക്കത്തിൽ യൂദാസും മറ്റ് കുടുംബാംഗങ്ങളും യേശുവിന്റെ മശിഹൈക സ്വത്വത്തെ പൂർണ്ണമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നില്ല എന്ന് സുവിശേഷങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു (യോഹന്നാൻ 7:5). സംശയാലുവായ കുടുംബാംഗം എന്നതിൽ നിന്ന് അർപ്പണബോധമുള്ള അപ്പൊസ്തോലനായി യൂദാസ് മാറിയത് ഏറെ അത്ഭുതകരമാണ്. അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്ലീഹാവിലേക്കുള്ള മാറ്റത്തിന്റെ തീവ്രതയെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

അൽഫായിയുടെ മൂന്ന് ആൺമക്കളെ - യാക്കോബ്, ശിമയോൻ, യൂദാ - അപ്പൊസ്തോലന്മാരായി തിരഞ്ഞെടുത്തു എന്നത് ഈ കുടുംബത്തിന്റെ ആത്മീയ ചൈതന്യത്തെ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. സംശയങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും അവർ ആഴത്തിലുള്ള മതബോധം ഉള്ളവരായിരുന്നുവെന്നും തിരുവെഴുത്തുകളിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്നുവെന്നും ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റെ പ്രവർത്തനത്തിന് സ്വയം സമർപ്പിക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നുവെന്നും ഇതിലൂടെ വ്യക്തമാകുന്നു. യേശു യൂദാസ് തദ്ദായിയെ പന്ത്രണ്ടുപേരിലൊരാളായി വിളിച്ചപ്പോൾ, തന്നെ ബാല്യം മുതൽ വ്യക്തിപരമായി അറിയുന്ന, സ്വന്തം സ്വഭാവം കണ്ടറിഞ്ഞ ഒരു ബന്ധുവിനെയാണ് അദ്ദേഹം വിളിച്ചത്.

പന്ത്രണ്ട് അപ്പൊസ്തോലന്മാരുടെ കാനോനിക പട്ടികകളിൽ നാലിലും യൂദാസ് തദ്ദായി ഉൾപ്പെടുന്നു, എന്നിരുന്നാലും നാം കണ്ടതുപോലെ വ്യത്യസ്ത പേരുകളിലാണ് അദ്ദേഹം അറിയപ്പെടുന്നത്. മലയിൽ പൂർണ്ണരാത്രി പ്രാർത്ഥിച്ചതിനുശേഷമാണ് നമ്മുടെ കർത്താവ് അദ്ദേഹങ്ങളെ പന്ത്രണ്ടുപേരിലൊരാളായി തിരഞ്ഞെടുത്തത് (ലൂക്കോസ് 6:12-13). ഇതിലൂടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അപ്പൊസ്തോലിക പദവി ദൈവത്തിന്റെ പൂർണ്ണ ഹിതപ്രകാരമാണെന്ന് വ്യക്തമാണ്. പന്ത്രണ്ട് പേരിൽ ഒരാളായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുകയെന്നാൽ സഭയുടെ അടിസ്ഥാന ശിലയായി, ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രബോധനങ്ങൾക്കും ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിനും ആധികാരികമായി സാക്ഷ്യം വഹിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുക എന്നാണ് അർത്ഥം.

കർത്താവിന്റെ ഭൗമിക ശുശ്രൂഷാകാലത്ത് യൂദാസ് തദ്ദായി ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ മുഴുവൻ വ്യാപ്തിയും കണ്ടു: ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ സുവിശേഷം അറിയിക്കുന്നത്, രോഗികളെ സൗഖ്യമാക്കുന്നത്, ഭൂതങ്ങളെ പുറത്താക്കുന്നത്, മരിച്ചവരെ ഉയർപ്പിക്കുന്നത്, അപ്പങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിച്ചത്, വെള്ളത്തിന്മേൽ നടന്നത്, രൂപാന്തരീകരണം, അങ്ങനെ യേശു തന്റെ ദൈവിക അധികാരവും മശിഹൈക സ്വത്വവും പ്രകടമാക്കിയ എല്ലാ അത്ഭുത പ്രവൃത്തികളും. അദ്ദേഹം ഉപമകളും ഗിരിപ്രഭാഷണവും ദേവാലയത്തിലെ ഉപദേശങ്ങളും പന്ത്രണ്ടുപേർക്ക് രഹസ്യമായി നൽകിയ അഗാധമായ പ്രബോധനങ്ങളും കേട്ടു.

യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷം യൂദാസ് തദ്ദായിയുടെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു പ്രത്യേക സംഭവം പങ്കുവയ്ക്കുന്നു. അന്ത്യത്താഴ വേളയിൽ, തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്ക് തന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തുമെന്ന് യേശു സംസാരിച്ചപ്പോൾ, "ഈസ്കര്യോത്താവല്ലാത്ത യൂദാ: കർത്താവേ, നീ ലോകത്തിനല്ല ഞങ്ങൾക്കു തന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തുവാൻ പോകുന്നതു എന്തു കൊണ്ടു എന്നു ചോദിച്ചു" (യോഹന്നാൻ 14:22). യൂദാസിനെക്കുറിച്ച് ഈ ചോദ്യം ചില കാര്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു: യേശുവിന്റെ പ്രബോധനത്തോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ, അത് മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം, രാജ്യം എങ്ങനെ സ്ഥാപിതമാകുമെന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഉത്കണ്ഠ; മിശിഹാ സ്വയം ഇസ്രായേലിനും ലോകത്തിനും മുൻപാകെ പരസ്യമായി തന്റെ അധികാരം വെളിപ്പെടുത്തുമെന്നുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ വലിയ പ്രതീക്ഷകളായിരിക്കാം ഈ ചോദ്യത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്.

യൂദാസിന്റെ ചോദ്യത്തോട് യേശു നൽകിയ മറുപടി അങ്ങേയറ്റം ആഴമേറിയതും അപ്പൊസ്തോലന്റെ ഭാവി ദൗത്യത്തിന് നേരിട്ട് പ്രസക്തവുമാണ്: "എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ എന്റെ വചനം പ്രമാണിക്കും; എന്റെ പിതാവു അവനെ സ്നേഹിക്കും; ഞങ്ങൾ അവന്റെ അടുക്കൽ വന്നു അവനോടുകൂടെ വാസം ചെയ്യും" (യോഹന്നാൻ 14:23). ക്രിസ്തു ലോക അധികാരം കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് അനുസരിക്കുകയും സ്നേഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരിൽ പരമ പരിശുദ്ധ ത്രിത്വത്തിന്റെ സാന്നിധ്യത്താലാണ് തന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തുക എന്ന പ്രബോധനം - പിന്നീട് മോർ യൂദാ തദ്ദായിയുടെ സുവിശേഷ ഘോഷണത്തിൽ കേന്ദ്രമായി മാറി.

കുരിശുമരണത്തിന് ശേഷം, യൂദാസ് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിന്റെ വലിയ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു. ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ കർത്താവ് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് തന്റെ കൈകളും വിലാപ്പുറവും കാണിച്ച്, അപ്പൊസ്തോലന്മാരുടെ മേൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ ഊതി പാപങ്ങൾ മോചിക്കാൻ അവരെ ചുമതലപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം മാളികമുറിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പെന്തക്കൊസ്തി നാളിൽ, യൂദാസ് തദ്ദായിക്ക് അഗ്നിനാവുകൾ ലഭിക്കുകയും അദ്ദേഹം പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിറയുകയും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ നാമത്തിൽ ധൈര്യസമേതം പ്രസംഗിക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. ആ നിമിഷം മുതൽ അദ്ദേഹം ഭൂമിയിൽ യേശുവിനെ മുൻപ് അറിഞ്ഞിരുന്ന മറ്റൊരു ബന്ധു മാത്രമായിരുന്നില്ല; സുവിശേഷം ഭൂമിയുടെ അതിർത്തികളോളം കൊണ്ടുപോകാൻ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ ശക്തനായ ഒരു അപ്പൊസ്തോലനായിരുന്നു അദ്ദേഹം.

"ഡോക്ട്രിൻ ഓഫ് അദ്ദായി", "ആക്ട്സ് ഓഫ് മാരി" എന്നിവയും വിവിധ ആരാധനാക്രമ-ചരിത്ര കൃതികളും ഉൾപ്പെടെയുള്ള നിരവധി പ്രാചീന ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വഴി സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ പുരാതന പാരമ്പര്യ അനുസരിച്ച്, ദക്ഷിണ ഇറാഖിലേക്കും പടിഞ്ഞാറൻ ഇറാനിലേക്കും ക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിച്ചം കൊണ്ടുവരാൻ മോർ യൂദാ തദ്ദായിയെ (അദ്ദായി) തിരഞ്ഞെടുത്തു. മനുഷ്യ സംസ്കാരത്തിന്റെ കളിത്തൊട്ടിലും, അബ്രഹാമിന്റെ ജന്മനാടും, പിന്നീട് സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനിത്വത്തിന്റെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്നായി മാറിയതുമായ ടൈഗ്രിസ്-യൂഫ്രട്ടീസ് നദികൾക്കിടയിലുള്ള വിശാലമായ ഈ പ്രദേശമാണ് മെസ്സപ്പൊട്ടേമിയ.

"ഡോക്ട്രിൻ ഓഫ് അദ്ദായി" അതിമനോഹരമായ ഒരു കഥ വിവരിക്കുന്നു: അക്കാലത്ത് മാറാവ്യാധികൊണ്ട് (കുഷ്ഠം അല്ലെങ്കിൽ സന്ധിവാതം എന്ന് പരക്കെ വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു) ബുദ്ധിമുട്ടിയിരുന്ന എഡേസ്സയിലെ രാജാവായിരുന്ന അബ്ഗാർ അഞ്ചാമൻ ഉക്കാമ, പലസ്തീനിലെ യേശുവിന്റെ രോഗശാന്തികളെ കുറിച്ച് കേട്ടറിഞ്ഞിരുന്നു. അദ്ദേഹം തന്റെ ദൂതനായ അനന്യാസ് മുഖേന യേശുവിന് ഒരു കത്തയക്കുകയും, ഒന്നുകിൽ തന്നെ സുഖപ്പെടുത്താനോ അല്ലെങ്കിൽ യഹൂദന്മാരുടെ പീഡനങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷനേടാനായി എഡേസ്സയിലേക്ക് വരാനോ ക്ഷണിക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിന് ശേഷം അബ്ഗാർ രാജാവിനെ സുഖപ്പെടുത്താനും എഡേസ്സയിൽ സുവിശേഷം അറിയിക്കാനും തന്റെ ശിഷ്യന്മാരിലൊരാളെ അയക്കുമെന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്ത് യേശു മറുപടി നൽകി.

സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിനും പെന്തക്കൊസ്തെയ്ക്കും ശേഷം, തോമാശ്ലീഹാ (ഡോക്ട്രിൻ ഓഫ് അദ്ദായി പ്രകാരം) അല്ലെങ്കിൽ യൂദാ തദ്ദായി തന്നെ (മറ്റ് പാരമ്പര്യങ്ങൾ പ്രകാരം) ക്രിസ്തുവിന്റെ വാഗ്ദാനം നിറവേറ്റാൻ അദ്ദായിയെ എഡേസ്സയിലേക്ക് അയക്കാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു. അദ്ദായി എഡേസ്സയിലെത്തുകയും, അബ്ഗാർ രാജാവ് അദ്ദേഹത്തെ സ്വീകരിക്കുകയും, അദ്ദേഹം കുരിശിലേറ്റപ്പെട്ടതും ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റതുമായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സുവിശേഷം അറിയിക്കുകയും രാജാവിന്റെ മാറാവ്യാധി സുഖപ്പെടുത്തുകയും നഗരത്തിലും ചുറ്റുമുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലും സുവിശേഷവൽക്കരണം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു.

എഡേസ്സയുടെ മാറ്റം ഒരു ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് മെസ്സപ്പൊട്ടേമിയയെ ആകെ മാറ്റിമറിച്ച ഒരു പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു. എഡേസ്സയിൽ നിന്ന് സുവിശേഷം നിസിബിസ്, അർബേല, സെലൂഷ്യ-ടെസിഫോൺ എന്നിവിടങ്ങളിലേക്കും പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിലുടനീളവും വ്യാപിച്ചു. പള്ളികൾ സ്ഥാപിതമായി, ബിഷപ്പുമാരെ നിയമിച്ചു, വിശുദ്ധ തിരുവെഴുത്തുകൾ സുറിയാനിയിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടു.

അപ്പൊസ്തോലിക മാതൃകയിലാണ് മോർ യൂദാ തദ്ദായി (അദ്ദായി) എഡേസ്സ സഭയെ സ്ഥാപിച്ചത്. അദ്ദേഹം ബിഷപ്പുമാരെയും പുരോഹിതന്മാരെയും പാതിരിമാരെയും അഭിഷേകം ചെയ്തു. ശ്ലീഹന്മാരുടെ ഉപദേശങ്ങൾ, കൂദാശകൾ, ധാർമ്മിക ജീവിതം, ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിന്റെ പ്രത്യാശ എന്നിവ അദ്ദേഹം വിശ്വാസികളെ പഠിപ്പിച്ചു. സുവിശേഷ സന്ദേശം സത്യമാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്ന യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ നാമത്തിൽ അദ്ദേഹം അവിടെ പല അത്ഭുതങ്ങളും പ്രവർത്തിച്ചു - രോഗികളെ സുഖപ്പെടുത്തി, പിശാചുക്കളെ പുറത്താക്കി, മരിച്ചവരെ ഉയിർപ്പിച്ചു.

പുതിയ നിയമത്തിൽ "യേശുക്രിസ്തുവിൻ്റെ ദാസനും യാക്കോബിൻ്റെ സഹോദരനുമായ യൂദാ" (യൂദാ 1:1) എഴുതിയ ചെറുതും എന്നാൽ ശക്തവുമായ ഒരു ലേഖനം ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നുള്ള പ്രബോധനമായി സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭ അംഗീകരിക്കുന്ന ഈ പ്രധാന ലേഖനം യഥാർത്ഥത്തിൽ അപ്പൊസ്തോലനായ യൂദാ തദ്ദായി എഴുതിയെന്നാണ് പരമ്പരാഗതമായി വിശ്വസിക്കുന്നത്.

യൂദായുടെ ലേഖനം "വിശുദ്ധന്മാർക്ക് ഒരിക്കലായിട്ടു ഏല്പിച്ചുകൊടുത്ത വിശ്വാസത്തിന്നുവേണ്ടി പോരാടുവാൻ" (യൂദാ 1:3) ഉള്ള ധീരമായ ആഹ്വാനമാണ്. സഭയിൽ നുഴഞ്ഞുകയറിയിരുന്ന - തെറ്റായ പ്രബോധനങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിക്കുകയും, ക്രിസ്തുവിൻ്റെ കർത്തൃത്വം നിഷേധിക്കുകയും, വിശ്വാസികളെ വഴിതെറ്റിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്ന - കള്ള ഉപദേഷ്ടാക്കൾക്കെതിരെയാണ് അദ്ദേഹം എഴുതിയത്.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഈ ലേഖനം പല കാരണങ്ങൾകൊണ്ടും വളരെ ശ്രദ്ധേയമാണ്. ഒന്നാമതായി, ജീവനാശം സംഭവിച്ച ഇസ്രായേല്യർ, വീണുപോയ ദൂതന്മാർ, സോദോമും ഗോമോറയും, കയീൻ, ബിലെയാം, കോരഹിൻ്റെ മത്സരം തുടങ്ങിയ പഴയ നിയമത്തിലെ സുപ്രധാന സംഭവങ്ങളെ അദ്ദേഹം ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു. രണ്ടാമതായി, മോശെയുടെ ശരീരത്തിന് ചുറ്റും മീഖായേലും പിശാചും തമ്മിലുള്ള തർക്കം (യൂദാ 9), ഹാനോക്കിൻ്റെ പ്രവചനം (യൂദാ 14-15) തുടങ്ങിയ കാനോനികമല്ലാത്ത പുസ്തകങ്ങളെയും അദ്ദേഹം പരാമർശിക്കുന്നു.

മൂന്നാമതായി, ലേഖനത്തിൻ്റെ അവസാനമുള്ള മനോഹരമായ വാഴ്ത്തൽ: "വീഴാതവണ്ണം നിങ്ങളെ സൂക്ഷിപ്പാനും തൻ്റെ മഹിമാസന്നിധിയിൽ കളങ്കമില്ലാത്തവരായി ആനന്ദത്തോടെ നിറുത്തുവാനും കഴിയുന്ന ഏകാമനാം ദൈവത്തിന് നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുമുഖാന്തരം മഹത്വവും വാഴ്ചയും ബലവും അധികാരവും സർവ്വകാലങ്ങൾക്കുമുമ്പും ഇപ്പോഴും സദാകാലത്തുമുണ്ടാകുമാറാകട്ടെ. ആമേൻ." (യൂദാ 24-25).

വിശ്വാസത്തിൽ എപ്പോഴും ജാഗ്രതയുള്ളവരായിരിക്കാനും, സത്യവും അസത്യവുമായ ഉപദേശങ്ങൾ കൃത്യമായി തിരിച്ചറിയാനും, അപ്പൊസ്തോലന്മാർ നൽകിയ പ്രബോധനങ്ങളിൽ എക്കാലവും ഉറച്ചുനിൽക്കാനുമുള്ള വലിയൊരു ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ് സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് വിശ്വാസികളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം യൂദായുടെ ലേഖനം.

സുറിയാനി പാരമ്പര്യപ്രകാരം, അപ്പൊസ്തോലന്മാർ സ്ഥാപിച്ച മാതൃകയിൽത്തന്നെയാണ് വി. യൂദാ തദ്ദായി (അദ്ദായി) മെസപ്പൊട്ടേമിയൻ സഭയുടെ ഘടന ഒരുക്കിയത്. ആ ശൃംഖലയെ തലമുറകളിലേക്ക് നിലനിർത്താൻ, അദ്ദേഹത്തിന് ശേഷം ആദ്യത്തെ ബിഷപ്പായി അഗായിയെ എഡേസ്സയിൽ അദ്ദേഹം വാഴിച്ചു. പിന്നീട് മാരി ഉൾപ്പെടെയുള്ള പല ബിഷപ്പുമാരും അഗായിയുടെ പിൻഗാമികളായി വന്നു.

അദ്ദായിയുടെ ശിഷ്യനായ മാരിയെ സെലൂക്യാ-സെറ്റിഫോൺ മേഖലയിൽ സഭ സ്ഥാപിക്കാൻ അയച്ചുവെന്നാണ് പാരമ്പര്യം. ഇത് പിന്നീട് പൂർവ ദേശത്തെ സഭയുടെ (Church of the East) പ്രധാന ഭദ്രാസനമായി മാറി. അങ്ങനെ, വി. യൂദാ തദ്ദായി എഡേസ്സയിൽ സ്ഥാപിച്ച അപ്പൊസ്തോലിക അടിത്തറയിൽ തുടങ്ങി, ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസം മെസപ്പൊട്ടേമിയയിലും പേർഷ്യയിലുമുടനീളം പടർന്നുപന്തലിച്ചു.

സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭ അതിൻ്റെ അപ്പൊസ്തോലന്മാരുടെ പിൻതുടർച്ച കൊണ്ടുനടക്കുന്നത് ഈ പഴയ ശൃംഖലകളിലൂടെയാണ്. സിറിയയിലെയും മെസപ്പൊട്ടേമിയയിലെയും സഭ അപ്പൊസ്തോലന്മാരുടെ സാക്ഷ്യത്താലാണ് സ്ഥാപിതമായത്. ബിഷപ്പുമാരും പാതിരിമാരും ശമ്മാശന്മാരും ചേർന്ന അപ്പൊസ്തോലിക ക്രമത്തിലാണ് ഇത് രൂപപ്പെട്ടത്.

വി. യൂദാ തദ്ദായി കേവലം സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കുക മാത്രമല്ല ചെയ്തത്; അദ്ദേഹം ഒരു സഭ സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു. നൂറ്റാണ്ടുകളോളം നിലനിൽക്കുന്ന ആരാധനാ രീതികൾ അദ്ദേഹം രൂപീകരിച്ചു. സിറിയക്കാരനായ മാർ എഫ്രേം, മാർ ഇസഹാക്ക് എന്നിവരെപ്പോലുള്ള വലിയ വ്യക്തികളെ സംഭാവന ചെയ്ത മെസപ്പൊട്ടേമിയയിലെ സഭ ഉടലെടുത്തത് വി. യൂദാ തദ്ദായിയുടെ കഠിനാധ്വാനത്തിലൂടെയാണ്.

എഡേസ്സയിലും മെസ്സപ്പൊട്ടേമിയയിലുമുള്ള അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ സുപ്രധാനമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് പുറമേ, വിവിധ കിഴക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ വിശുദ്ധ യൂദാ തദ്ദായി അനേകം സുവിശേഷ യാത്രകൾ നടത്തിയതായി പാരമ്പര്യങ്ങൾ പറയുന്നുണ്ട്. അദ്ദേഹം അർമേനിയ, പേർഷ്യ (ഇന്നത്തെ ഇറാൻ), ലിബിയ എന്നിവടങ്ങളിലും ഇന്ത്യയോളം പോലുമുള്ള സ്ഥലങ്ങളിലും സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ചുവെന്നാണ് പാരമ്പര്യം.

അർമേനിയൻ സഭ ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നത് വിശുദ്ധ യൂദാസ് തദ്ദായിയും വിശുദ്ധ ബർത്തലോമിയോയും ഒരുമിച്ച് അർമേനിയയിൽ സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കുകയും ആ പുരാതന രാജ്യത്ത് ക്രിസ്തുമതം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തുവെന്നാണ്. അർമേനിയൻ പാരമ്പര്യം പറയുന്നതനുസരിച്ച് യൂദാസും ബർത്തലോമിയോയും അർമേനിയയിലാണ് രക്തസാക്ഷിത്വം വരിച്ചത്.

പേർഷ്യയിൽ, പുരാതന പേർഷ്യൻ മതമായ സൊറോസ്ട്രിയനിസം വളരെ ശക്തമായിരുന്ന പ്രദേശത്ത് ക്രിസ്തുവിനെ പ്രസംഗിക്കുന്നത് വി. യൂദാസിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ദുഷ്കരമായിരുന്നു. സൊറോസ്റ്ററിലെ പുരോഹിതന്മാർ എതിർപ്പുകൾ പ്രകടിപ്പിച്ചിട്ടും യൂദാസ് സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കുകയും അനേകം പേരെ ക്രിസ്തുമതത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്തു.

ചില സുറിയാനി, പേർഷ്യൻ കൃതികൾ പറയുന്നത് അനുസരിച്ച്, വി. യൂദാസ് തദ്ദായി കിഴക്കോട്ട് യാത്രചെയ്ത് പാർത്തീയാ പ്രദേശങ്ങളിലേക്കോ അല്ലെങ്കിൽ ഒരുപക്ഷേ ഇന്ത്യയിലേക്കോ വരെ എത്തിയിട്ടുണ്ടാകാമെന്നാണ്. തോമാശ്ലീഹായ്ക്കാണ് ഇന്ത്യയിലെ സുവിശേഷ പ്രവർത്തനങ്ങളുമായി കൂടുതൽ ബന്ധമുള്ളതെങ്കിലും, മറ്റ് അപ്പൊസ്തോലന്മാരും കിഴക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിച്ചതായി കരുതപ്പെടുന്നുണ്ട്.

ഈ യാത്രകളിലുടനീളം, വിശുദ്ധ യൂദാ തദ്ദായി ഒരേ അപ്പൊസ്തോലിക മാതൃകയാണ് പിൻതുടർന്നത്: കുരിശിലേറിയവനും ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റവനുമായ ക്രിസ്തുവിനെ ധൈര്യപൂർവ്വം പ്രഖ്യാപിക്കുക, അടയാളങ്ങളിലൂടെ സത്യാവസ്ഥ തെളിയിക്കുക, സഭകൾ സ്ഥാപിക്കുക, ക്രിസ്തുവിൻ്റെ നാമത്തിനുവേണ്ടി കഷ്ടതകൾ സഹിക്കാൻ എപ്പോഴും തയ്യാറായിരിക്കുക.

വിശുദ്ധ യൂദാ തദ്ദായി തൻ്റെ സ്വന്തം ജീവരക്തം നൽകിക്കൊണ്ടാണ് തൻ്റെ അപ്പൊസ്തോലിക ദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കിയത്. ക്രിസ്തുവിനും സുവിശേഷത്തിനും വേണ്ടി രക്തസാക്ഷിത്വം വഹിച്ചതിലൂടെയാണ് ഈ പ്രവൃത്തിയെ അദ്ദേഹം കൂടുതൽ കരുത്തുറ്റതാക്കിയത്. അദ്ദേഹം രക്തസാക്ഷിയായ സമയവും സ്ഥലവും വ്യത്യസ്തമായി കാണപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹം ഒരു രക്തസാക്ഷിയായി ജീവൻ വെടിയുകയും സത്യവിശ്വാസത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുകയും ചെയ്തു എന്നത് സത്യമാണ്.

വി. യൂദാ തദ്ദായിയുടെ മരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പൗരസ്ത്യ-പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പാരമ്പര്യം പറയുന്നത്, റോമൻ ചക്രവർത്തിയായ നീറോ ഭരിക്കുന്ന കാലത്ത് (ക്രി.വ. 65-ൽ) പേർഷ്യയിലോ അല്ലെങ്കിൽ അർമേനിയയിലോ അദ്ദേഹം രക്തസാക്ഷിയായി എന്നാണ്. അവിടുത്തെ പേർഷ്യൻ ദൈവങ്ങൾക്ക് നേർച്ചകൾ നൽകാൻ വിസമ്മതിക്കുകയും ക്രിസ്തുവിനെ മാത്രമാണു യഥാർത്ഥ ദൈവമായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തതിന് അദ്ദേഹത്തിന് മരണ ശിക്ഷ വിധിച്ചു.

വിശുദ്ധ യൂദാസ് എങ്ങനെയാണൂ കൊല്ലപ്പെട്ടതെന്ന് ചില കഥകളിൽ വ്യത്യസ്തമായി പറയുന്നുണ്ട്. ചില വിശ്വാസങ്ങൾ പറയുന്നത് അദ്ദേഹത്തെ വടികൊണ്ട് അടിച്ച് കൊലപ്പെടുത്തി എന്നാണ്; മറ്റുചിലർ അദ്ദേഹം കുന്തങ്ങൾകൊണ്ടോ അമ്പുകൾകൊണ്ടോ കൊല്ലപ്പെട്ടുവെന്ന് പറയുന്നു. അദ്ദേഹത്തെ വധിച്ചത് എന്തിനാൽ ആകട്ടെ, തൻ്റെ ദൈവത്തെ തള്ളിക്കളയുന്നതിന് പകരം വിശുദ്ധ യൂദാസ് തദ്ദായി തൻ്റെ ജീവൻ നൽകി.

തൻ്റെ മരണത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, വിശുദ്ധ യൂദാസ് തൻ്റെ ശത്രുക്കൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിച്ചുവെന്നും, വിശ്വാസികളോട് സത്യത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാൻ ഉപദേശിച്ചുവെന്നും പാരമ്പര്യം പറയുന്നു. അങ്ങനെ അദ്ദേഹം കർത്താവിൻ്റെ പ്രവചനം പൂർണ്ണമായി നിറവേറ്റി സുവിശേഷത്തിന് തൻ്റെ ജീവൻ ബലിയായി നൽകി.

വിശുദ്ധ യൂദാ തദ്ദായിയുടെ ഭൗതിക അവശിഷ്ടങ്ങൾ അവിടുത്തെ വിശ്വാസികൾ സംരക്ഷിക്കുകയും പലയിടങ്ങളിലേക്കും കൊണ്ടുപോകുകയും ചെയ്തു. ചില കഥകൾ പറയുന്നത് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ റോമിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി എന്നാണ്. മറ്റുചിലർ പറയുന്നത് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഭൗതികാവശിഷ്ടങ്ങളുടെ ചില ഭാഗങ്ങൾ കിഴക്കൻ പ്രദേശങ്ങളായ അർമേനിയയിലെയോ അല്ലെങ്കിൽ മെസപ്പൊട്ടേമിയയിലെയോ സഭകളിൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നാണ്.

സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ വീക്ഷണത്തിൽ, വിശുദ്ധ യൂദാ തദ്ദായിക്ക് (അദ്ദായി) അതീവ പ്രധാനമായൊരു സ്ഥാനമുണ്ട്. അദ്ദേഹം നമ്മുടെ സഭയുടെ യഥാർത്ഥ ശില്പിയും, സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനിത്വത്തിൻ്റെ അപ്പൊസ്തോലിക പിതാവും കൂടിയാണ്. വിശുദ്ധ യൂദാ തദ്ദായി ഇല്ലാതിരുന്നുവെങ്കിൽ, നമുക്ക് എഡേസ്സയിലൊരു സഭയോ, സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യൻ പാരമ്പര്യമോ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല.

നമ്മുടെ സഭ സ്ഥാപിതമായത് അപ്പൊസ്തോലിക അധികാരത്താലാണെന്നും, പന്തക്കുസ്താ നാളിൽ ജറുസലേമിൽ പ്രസംഗിച്ച അതേ സുവിശേഷത്തിൽ തന്നെയാണ് ഇതും അടിസ്ഥാനമിട്ടുള്ളതെന്നുമുള്ള വലിയ ദൈവശാസ്ത്ര സത്യം "ഡോക്ട്രിൻ ഓഫ് അദ്ദായി" എന്ന പുസ്തകം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭ അതിൻ്റെ ചരിത്രത്തിലുടനീളം നിരവധി കഷ്ടതകൾ നേരിട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ പരീക്ഷണങ്ങളിലെല്ലാം, വിശുദ്ധ യൂദാ തദ്ദായിയുടെ ഓർമ്മകൾ എക്കാലവും നമുക്കൊരു വലിയ ശക്തിയും ഊർജ്ജവും നൽകി.

സുറിയാനി ആരാധനകളിൽ, വിശുദ്ധ യൂദാ തദ്ദായിയെ വലിയ ഭക്തിയോടെയാണ് നാം സ്മരിക്കുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഓർമ്മദിവസങ്ങൾ വിശ്വാസികൾക്ക് സഭയുടെ അപ്പൊസ്തോലിക പ്രാധാന്യം ഓർമ്മിപ്പിക്കാനുള്ള സമയമാണ്. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പേരിൽ നിർമ്മിച്ച ഗാനങ്ങളും പ്രാർത്ഥനകളും അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പ്രസംഗത്തിലുള്ള തീക്ഷ്ണതയെയും അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ധീരതയെയും പ്രശംസിക്കുന്നു.

ഇന്നത്തെ സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് വിശ്വാസികളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം മോർ യൂദാ തദ്ദായി വലിയൊരു ഉത്തമ മാതൃകയാണ്. സുവിശേഷം എന്നത് ഒരു ദേശത്തിലോ ഭാഷയിലോ ഒതുങ്ങി നിൽക്കേണ്ട ഒന്നല്ലയെന്ന് അദ്ദേഹം കാണിച്ചുതന്നു. ക്രിസ്തുമതത്തിൽ ചേരുന്നവരെ, സഭയുമായി ഒന്നിപ്പിക്കുന്നത് വരെ സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കുന്നത് പൂർണ്ണമാകില്ല എന്ന് അദ്ദേഹം തെളിയിച്ചു.

വിശുദ്ധ യൂദാ തദ്ദായി വലിയൊരു ധീരനായിരുന്നു. ശക്തരായ സൊറോസ്ട്രിയൻ പുരോഹിതരുള്ള പേർഷ്യയിലേക്കും മെസപ്പൊട്ടേമിയയിലേക്കും പോയി സുവിശേഷം പ്രചരിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് വലിയ தைര്യം തന്നെ വേണ്ടി വന്നു.

യൂദാ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിച്ചത് സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കുന്നതിനേക്കുറിച്ചായിരുന്നു. തൻ്റെ സ്വന്തം സംസ്കാരത്തിലോ പശ്ചാത്തലത്തിലോ ഉള്ളവരോട് മാത്രം സംസാരിച്ചാൻ പോരെന്ന് അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. അദ്ദേഹം ദൂര സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് പോയി, പുതിയ ഭാഷകളും നാട്ടുനടപ്പുകളും പഠിച്ചു, ജനങ്ങളെ ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ച് പഠിപ്പിച്ചു.

കള്ള ഉപദേഷ്ടാക്കൾക്കെതിരെ വളരെ ബുദ്ധിയോടെയും ശ്രദ്ധയോടെയുമാണ് വിശുദ്ധ യൂദ പ്രവർത്തിച്ചത്. തെറ്റായ പ്രബോധനങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിക്കുന്ന ആളുകൾ എത്രത്തോളം അപകടകാരികളാണെന്ന് അദ്ദേഹം തൻ്റെ ലേഖനത്തിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്.

ഒരു ഉപദേഷ്ടാവ് എന്ന നിലയിലുള്ള കരുതലാണ് അദ്ദേഹം മറ്റുള്ളവരോട് കാണിച്ചത്. തെറ്റായ ഉപദേശങ്ങൾക്കെതിരെ അദ്ദേഹം താക്കീതുകൾ നൽകിയപ്പോഴും വിശ്വാസികളോട് വളരെ സ്നേഹത്തോടെയും കരുതലോടുമാണ് അദ്ദേഹം സംസാരിച്ചത്.

വളരെ വലിയൊരു എളിയവനായിരുന്നു വിശുദ്ധ യൂദാ. അദ്ദേഹം "യേശുക്രിസ്തുവിൻ്റെ ദാസൻ" എന്ന പേരിൽ മാത്രമാണ് എപ്പോഴും അറിയപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിച്ചത്. അധികാരമൊന്നും അദ്ദേഹമെടുക്കാതെ ക്രിസ്തുവിനെ സഹായിക്കാനും സേവിക്കാനുമാണ് അദ്ദേഹം എപ്പോഴും മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നത്.

അദ്ദേഹം തൻ്റെ വിശ്വാസത്തിൽ വളരെ വിശ്വസ്തതയോടെയാണ് നിന്നത്. തൻ്റെ ജീവൻ നൽകേണ്ടി വന്നിട്ടും അദ്ദേഹം സുവിശേഷത്തിൻ്റെ സത്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറിയില്ല. ജീവിതാവസാനം വരെ അദ്ദേഹം ക്രിസ്തുവിനോടുള്ള തൻ്റെ വിശ്വസ്തത കാത്തുസൂക്ഷിച്ചു.

പ്രതീക്ഷകളൊന്നുമില്ലാത്ത, നിരാശാജനകമായ ഘട്ടങ്ങളിലൂടെ പോകുന്നവർക്കുവേണ്ടിയുള്ള ഒരു മധ്യസ്ഥനായിട്ടാണ് മോർ യൂദാ തദ്ദായിയെ ക്രിസ്തുമത ചരിത്രത്തിലുടനീളം കണ്ട് വരുന്നത്. വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള സാഹചര്യങ്ങളിൽ ക്രിസ്തുമത വിശ്വാസങ്ങളും ഒരു സഭയും പണിയാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ, തീർച്ചയായും ജീവിതത്തിലെ ബുദ്ധിമുട്ടേറിയ പ്രതിസന്ധികളിലൂടെ പോകുന്നവർക്ക് അദ്ദേഹം വലിയൊരു പ്രത്യാശ നൽകും.

സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയിൽ വലിയ ഭക്തിയോടു കൂടിയാണ് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ തിരുനാൾ കൊണ്ടാടുന്നത്. ജൂൺ 19 ലും ഒക്ടോബർ 28 ലും അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഓർമ്മദിവസം പ്രത്യേക പ്രാർത്ഥനകളോടെ ആഘോഷിക്കുന്നു. വിശ്വാസികൾ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ മധ്യസ്ഥത യാചിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

വിശുദ്ധ യൂദാ തദ്ദായിയെ പ്രശംസിക്കുന്ന പ്രാർത്ഥനകളിൽ അദ്ദേഹം "ക്രിസ്തുവിൻ്റെ അപ്പൊസ്തോലൻ, ജനങ്ങൾക്ക് വലിയൊരു പ്രകാശം, സത്യത്തിൻ്റെ അധ്യാപകൻ" എന്നെല്ലാം വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഓർമ്മകളുള്ള സഭകളിലേക്ക് ഇപ്പോഴും ധാരാളം വിശ്വാസികൾ പ്രാർത്ഥനാനിർഭരരായി എത്തുന്നു.

വിശുദ്ധ യൂദായെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യക്തിപരമായ ഭക്തിയിൽ, നിരവധി സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് കുടുംബങ്ങളിൽ തലമുറകളായി പകർന്നു നൽകപ്പെട്ട അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ അത്ഭുതങ്ങളും അനുഗ്രഹങ്ങളും പെടുന്നു. ഇതിലൂടെ വിശുദ്ധരുടെ ഐക്യത്തിലും പ്രാർത്ഥനയുടെ ശക്തിയിലുമുള്ള അവരുടെ വിശ്വാസം കൂടുതൽ ഉറപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

ആധുനിക ചരിത്രകാരന്മാർ "ഡോക്ട്രിൻ ഓഫ് അദ്ദായി" ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഗ്രന്ഥങ്ങളെയും അദ്ദായിയുമായുള്ള ബന്ധത്തെയും ഏറെ ആഴത്തിൽ പരിശോധിക്കുകയും ഇവയുടെ ചരിത്രപരമായ വിശ്വാസ്യതയെക്കുറിച്ച് ചോദ്യങ്ങളുയർത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അദ്ദായി പന്ത്രണ്ടുപേരിലൊരാളായിരുന്നില്ലെന്നും, മറിച്ച് എഴുപത് പേരിലൊരാളായിരുന്നെന്നും ചില പണ്ഡിതന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. അബ്ഗാർ രാജാവിന്റെ കത്തിടപാടുകൾ ഒരു ഐതിഹ്യം മാത്രമാണെന്നും വാദങ്ങളുണ്ട്.

ഈ വിഷയങ്ങളിൽ ചരിത്രപരമായ ചില യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ നാമംഗീകരിക്കണം. ഒന്നാമതായി, "ഡോക്ട്രിൻ ഓഫ് അദ്ദായി" നാലാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനമോ അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യമോ സുറിയാനിയിൽ എഴുതപ്പെട്ട ഒരു കൃതിയാണ്. രണ്ടാമതായി, കാനോനിക പുതിയ നിയമത്തിലോ ഈ കേസബിയസ് വരെയുള്ള ആദ്യകാല സഭാപിതാക്കന്മാരുടെ രചനകളിലോ എഡേസ്സയെയോ അബ്ഗാറിനെയോ പരാമർശിക്കാത്തത് ചില ചോദ്യങ്ങളുയർത്തുന്നുണ്ട്. പൂർവ്വകാലത്തെ സുവിശേഷകനായ അദ്ദായിയും തദ്ദായിയും ഒരു വ്യക്തി തന്നെയാണോ എന്നതിലും വലിയ സംശയങ്ങളുണ്ട്.

എങ്കിലും, ഇതിന് ചില മറുപടികളുണ്ട്. ഒന്നാമതായി, മെസോപ്പൊട്ടേമിയൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ ആദ്യകാല സാന്നിധ്യം ആരും നിഷേധിക്കുന്നില്ല; ആരാണ് അല്ലെങ്കിൽ എങ്ങനെയാണ് അവിടെയത് വന്നതെന്നത് മാത്രമാണ് ചോദ്യം. രണ്ടാമതായി, പാശ്ചാത്യ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശങ്ങളില്ലാത്തത് കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറുമുള്ള റോമൻ സാമ്രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ആശയവിനിമയത്തിന്റെ കുറവ് മാത്രമാകാം. മൂന്നാമതായി, കഥകളിൽ ചില അതിശയോക്തികൾ ഉണ്ടാകാമെങ്കിലും അതുൾക്കൊള്ളുന്ന അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങൾ വായ്മൊഴികളിലൂടെ ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.

സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭ, ഇവയെല്ലാം വലിയ വിവേകത്തോടെയും അതിലുപരി ഭക്തിയോടെയുമാണ് നോക്കിക്കാണുന്നത്. ആധുനിക ചരിത്രപഠനങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെടുന്നതുപോലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും തെളിവുകൾ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് അവയെല്ലാം കളവാണെന്ന് കരുതാനാകില്ല. വിശ്വാസത്തിന് വലിയ ഗവേഷണങ്ങളും വാദപ്രതിവാദങ്ങളും ആവശ്യമില്ല. ക്രിസ്തുമതം അപ്പൊസ്തോലിക കാലഘട്ടത്തിൽ തന്നെ മെസപ്പൊട്ടേമിയയിലെത്തിയെന്നും, യൂദാ തദ്ദായിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹായിയായ അദ്ദായിയും ഇതിൽ വലിയ പങ്കുവഹിച്ചെന്നും, നമ്മുടെ വിശ്വാസ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടിത്തറ അവിടെ നിന്നാണെന്നും നാം ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നു.

ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ വിശ്വാസികളായ നമുക്ക് യൂദാ തദ്ദായിയുടെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് എന്താണ് പഠിക്കാനുള്ളത്? ഒന്നാമതായി, ദൗത്യത്തിലേക്കുള്ള ആഹ്വാനം. യൂദായെപ്പോലെ, വ്യത്യസ്തങ്ങളായ സംസ്കാരങ്ങളും ഭാഷകളുമുള്ള ഒരു ലോകത്തിലേക്കാണ് നാമും അയക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ക്രിസ്തുവിനെ അറിയാത്തവർക്കിടയിൽ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്താനായി നമ്മളും നമ്മുടെ പരിധികൾ ലംഘിക്കാൻ തയ്യാറാവേണ്ടതുണ്ടെന്ന് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

രണ്ടാമതായി, ധൈര്യത്തിന്റെ ആവശ്യകത. വി. യൂദാ തദ്ദായി തന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ വലിയ എതിർപ്പുകളും പീഡനങ്ങളും സഹിച്ച് ഒടുവിൽ തന്റെ ജീവൻ തന്നെ ക്രിസ്തുവിനായി സമർപ്പിച്ചു. ഇന്ന് പലരും നേരിട്ടുള്ള പീഡനങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും, സത്യവിശ്വാസത്തിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിക്കാനും ലോകത്തിന്റെ ലൗകിക കാര്യങ്ങളോട് ചേരാനുമുള്ള പല പ്രലോഭനങ്ങൾ നേരിടുന്നുണ്ട്. പരിശുദ്ധാത്മാവിൽനിന്നുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ധൈര്യം നമ്മളും മാതൃകയാക്കേണ്ടതുണ്ട്.

മൂന്നാമതായി, വിശ്വാസം സംരക്ഷിക്കേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം. ക്രിസ്തുവിനെ അവഗണിക്കുകയും സ്വന്തം ഇഷ്ടങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന തെറ്റായ പഠിപ്പിക്കലുകൾക്കെതിരെ വി. യൂദാ മുന്നറിയിപ്പ് തരുന്നു. ഇന്നത്തെ കാലത്തും ലൗകിക ജീവിതത്തെമാത്രം ഊന്നൽ നൽകുന്ന തെറ്റായ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ തിരിച്ചറിയാൻ നാം തയ്യാറാകേണ്ടതുണ്ട്. നമ്മൾ സ്നേഹത്തോടും എളിമയോടുമൊപ്പം നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിനുവേണ്ടി പോരാടേണ്ടതും ആവശ്യമാണ്.

നാലാമതായി, സുവിശേഷവൽക്കരണവും സഭാനിർമ്മാണവും സംയോജിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ പ്രാധാന്യം. യൂദാ വെറുതെ പ്രസംഗിക്കുകയല്ല ചെയ്തത്; അദ്ദേഹം പള്ളികൾ സ്ഥാപിച്ചു, നേതാക്കളെ നിയമിച്ചു, വേദങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചു. ഇന്ന് അനേകം ഇടങ്ങളിൽ ഈ സുവിശേഷപ്രഘോഷണവും പുതിയ വിശ്വാസികളുടെ ആത്മീയവളർച്ചയും തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കാറില്ല, എന്നാൽ ഇവ രണ്ടും ഒരുമിച്ചുപോകണമെന്നാണ് അദ്ദേഹം കാട്ടിത്തരുന്നത്.

അവസാനമായി, പ്രതിസന്ധികളിലുള്ള പ്രതീക്ഷ. പ്രതിസന്ധികൾ നിറഞ്ഞ മെസോപ്പൊട്ടേമിയയിലേക്ക് അദ്ദേഹം നടക്കാത്ത കാര്യവുമെടുത്തല്ല പോയത്. വലിയ സാമ്രാജ്യങ്ങളോടും ഭാഷകളോടും പോരാടേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ദൈവത്തിന്റെ സത്യത്തിൽ വിശ്വസിച്ച് അദ്ദേഹം തന്റെ ദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കി. പ്രശ്നങ്ങളിൽ വലയുമ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് പോലെ പ്രതീക്ഷയില്ലാത്ത കാര്യങ്ങളുടെ മധ്യസ്ഥനായി, ദൈവത്തിൽ പ്രത്യാശയർപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയ്ക്ക് വി. യൂദാ തദ്ദായി നമ്മുടെ അപ്പൊസ്തോലിക പിതാവും, നമ്മുടെ പൂർവ്വികർക്ക് ക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിച്ചം സമ്മാനിച്ച സുവിശേഷകനുമാണ്. എഡേസ്സയിലും മെസ്സപ്പൊട്ടേമിയയിലും സുവിശേഷത്തിന്റെ വിത്ത് പാകിയത് അദ്ദേഹമാണ്. ഗലീലയിൽ യൂദാസിന്റെ കുട്ടിക്കാലം മുതൽ തുടങ്ങിയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിളി, അപ്പൊസ്തോലന്മാരിലൊരാളായതും, പെന്തക്കൊസ്തിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ ശക്തനായതും, പൗരസ്ത്യ ദേശങ്ങളിലേക്കുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ യാത്രാപഥവുമെല്ലാം അപ്പൊസ്തോലിക ദൗത്യത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണമായ മാതൃകയാണ്.

വിശുദ്ധരുടെയും മാലാഖമാരുടെയും കൂട്ടത്തിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിലിരുന്ന് ഇന്നും വി. യൂദാ തദ്ദായി തന്റെ അപ്പൊസ്തോലിക ദൗത്യം തുടരുകയാണ്. തന്റെ കാലത്ത് അദ്ദേഹം ഭൂമിയിൽ പള്ളികൾ സ്ഥാപിച്ചെങ്കിൽ, ഇന്ന് തന്റെ മക്കൾക്കുവേണ്ടി സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അദ്ദേഹം മാധ്യസ്ഥം അപേക്ഷിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം ഒരു നാൾ ആ രാജ്യങ്ങൾക്ക് സുവിശേഷം നൽകിയത് പോലെ, ഇന്ന് അവർക്കുവേണ്ടി അദ്ദേഹം നിരന്തരം പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. രക്തസാക്ഷിയായി മരിച്ച അദ്ദേഹം, നമ്മുടെ ബുദ്ധിമുട്ടുകളിൽ കർത്താവിൽ വിശ്വസിക്കാൻ ഇന്നും നമ്മോട് പറയുന്നു.

ഈ ലഘുചരിത്രം ഉപസംഹരിക്കുമ്പോൾ, നമുക്ക് നമ്മുടെ സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് പാരമ്പര്യത്തോടെ ഇങ്ങനെ പ്രാർത്ഥിക്കാം: "ഓ വിശുദ്ധ അപ്പൊസ്തോലനായ യൂദാ തദ്ദായി, യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വിശ്വസ്ത സാക്ഷീ, ധീരനായ സുവിശേഷ പ്രഘോഷകാ, മെസ്സപ്പൊട്ടേമിയയുടെ പ്രകാശമേ, എഡേസ്സയിലെ സഭയുടെ അടിസ്ഥാനമേ, വിശ്വാസത്തിനുവേണ്ടി പൊരുതിയ രക്തസാക്ഷീ - കരുണാമയനായ ദൈവമുൻപാകെ ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി അപേക്ഷിക്കേണമേ. അങ്ങയുടെ പ്രാർത്ഥനകളാൽ, അങ്ങ് സ്ഥാപിച്ച സഭ ഇന്നും എന്നും തഴച്ചുവളരട്ടെ, അങ്ങ് പ്രതിരോധിച്ച വിശ്വാസം എന്നും പവിത്രമായി തുടരട്ടെ, അങ്ങ് പ്രഘോഷിച്ച സുവിശേഷം ഭൂമിയുടെ അതിർത്തികളോളം എത്തട്ടെ. ആമേൻ."

വിശുദ്ധ അപ്പൊസ്തോലനും രക്തസാക്ഷിയുമായ മോർ യൂദാ തദ്ദായിയുടെ അനുഗ്രഹം ഈ കുറിപ്പ് വായിക്കുന്ന ഏവർക്കുമുണ്ടാകട്ടെ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിലേക്കുള്ള നമ്മുടെ വിശ്വാസവും ധൈര്യവും പ്രത്യാശയും വർദ്ധിപ്പിക്കട്ടെ. ദൈവത്തിന് അത്യുന്നതങ്ങളിൽ മഹത്വവും ഭൂമിയിൽ സമാധാനവുമുണ്ടാകട്ടെ. ആമേൻ.