മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ് സുറിയാനി സഭയുടെ രൂപീകരണം

മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ് സുറിയാനി സഭയുടെ (MOSC) രൂപീകരണം (ഇന്ത്യൻ ഓർത്തഡോക്സ് സഭ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു) കേരളത്തിലെ മാർത്തോമാ നസ്രാണികളുടെ രണ്ടായിരം വർഷത്തെ ചരിത്രത്തിലെ വേദന നിറഞ്ഞ അധ്യായങ്ങളിലൊന്നാണ്. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ മാർത്തോമാ സഭയുടെ വിഭജനം ദൈവശാസ്ത്രപരമായ അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങൾ മൂലമായിരുന്നെങ്കിൽ, എം.ഒ.എസ്.സി വിഭജനം അടിസ്ഥാനപരമായി അധികാരപരവും കാനോനികവുമായ (Jurisdictional and Canonical) ഒന്നാണ്. പുരാതന മലങ്കര സഭയ്ക്ക് അതിന്റെ മാതൃസഭയായ അന്ത്യോക്യൻ അപ്പൊസ്തോലിക സിംഹാസനവുമായുള്ള ബന്ധം എത്തരത്തിലുള്ളതായിരിക്കണം എന്നതിനെ ചൊല്ലിയുള്ള തർക്കമാണിത്.

മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ് സുറിയാനി സഭ ഓർത്തഡോക്സ് വിശ്വാസം പൂർണ്ണമായും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു: വിശുദ്ധ കുർബാന, ദൈവമാതാവിനോടും വിശുദ്ധരോടുമുള്ള മദ്ധ്യസ്ഥത, മരിച്ചവർക്കായുള്ള പ്രാർത്ഥന, സുറിയാനി പിതാക്കന്മാരുടെ ദൈവശാസ്ത്രം എന്നിവയിൽ അവർ നമുക്ക് തുല്യരാണ്. ഇവിടെ തർക്കം വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ചല്ല, മറിച്ച് സഭയെ ഭരിക്കാനുള്ള കാനോനികമായ അധികാരം ആർക്കാണ് എന്നതിലാണ് - അന്ത്യോക്യൻ പാത്രിയർക്കീസിനാണോ അതോ അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രനായി നിൽക്കുന്ന ഒരു കാതോലിക്കയ്ക്കോ?

കാനോനികമായ തർക്കം എന്ന് ഇതിനെ നിസ്സാരമായി കാണരുത്. ഓർത്തഡോക്സ് സഭാ വീക്ഷണപ്രകാരം സഭയുടെ കാനോനിക ഘടന എന്നത് കേവലം ഭരണപരമായ ഒന്നല്ല, മറിച്ച് ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരമായ സഭയുടെ സ്വഭാവത്തിന്റെ പ്രകടനമാണ്. ഈ കാനോനിക ബന്ധങ്ങളിലൂടെയാണ് അപ്പൊസ്തോലിക വിശ്വാസവും കൂദാശകളുടെ സാധുതയും തലമുറകളിലേക്ക് കൈമാറുന്നത്.

ഈ വിഭജനത്തെ മനസ്സിലാക്കാൻ മലങ്കര സഭയുടെ ഭരണഘടന ഔദ്യോഗികമായി രൂപപ്പെട്ട 1876-ലെ മുളന്തുരുത്തി സുന്നഹദോസിൽ നിന്ന് തുടങ്ങണം. അന്ത്യോക്യയുടെ 109-ാമത് പാത്രിയർക്കീസായിരുന്ന പരിശുദ്ധ ഇഗ്നാത്തിയോസ് പത്രോസ് നാലാമൻ ബാവായുടെ അധ്യക്ഷതയിൽ കൂടിയ ഈ സുന്നഹദോസ് മലങ്കര സഭയും അന്ത്യോക്യൻ സിംഹാസനവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെ നിയമപരമായി ഉറപ്പിച്ചു. സുപ്രധാനമായ മുളന്തുരുത്തി പടിയോല താഴെ പറയുന്ന തത്വങ്ങൾ അംഗീകരിച്ചു:

• അന്ത്യോക്യൻ പാത്രിയർക്കീസ് മലങ്കര സഭയുടെ പരമാധികാരമുള്ള കാനോനിക തലവനാണ്.
• മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്ത പാത്രിയർക്കീസിന്റെ ഇന്ത്യയിലെ പ്രതിനിധിയായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
• മലങ്കര അസോസിയേഷന് ഭരണപരമായ കാര്യങ്ങളിൽ അധികാരമുണ്ടെങ്കിലും അത് വിശ്വാസപരമായോ പട്ടംകൊട വിവേചനപരമായോ ഉള്ള പാത്രിയർക്കീസിന്റെ അധികാരത്തിന് മുകളിലല്ല.
• മെത്രാൻ വാഴ്ച ഉൾപ്പെടെയുള്ള സുപ്രധാന കാനോനിക കർമ്മങ്ങൾക്ക് പാത്രിയർക്കീസിന്റെ അറിവും സമ്മതവും അനിവാര്യമാണ്.

ഇതൊരു വിഭാഗത്തിന്റെ മാത്രം അഭിപ്രായമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു പാത്രിയർക്കാ സുന്നഹദോസിന്റെ തീരുമാനമായിരുന്നു. മലങ്കര സഭാ ചരിത്രത്തിലെ ഈ അടിസ്ഥാന പ്രമാണത്തെ മുൻനിർത്തി വേണം പിന്നീട് ഉണ്ടായ തർക്കങ്ങളെ വിലയിരുത്താൻ.

മുളന്തുരുത്തി സുന്നഹദോസിന് ശേഷമുള്ള ദശകങ്ങളിൽ സഭ വലിയ വളർച്ച കൈവരിച്ചു. എന്നാൽ ഈ കാലയളവിൽ സഭയ്ക്കുള്ളിൽ അന്ത്യോക്യയുമായുള്ള ബന്ധത്തിൽ മാറ്റം വരുത്തണം എന്നാഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഉദയം ചെയ്തു. പാത്രിയർക്കീസ് സിംഹാസനം ആയിരക്കണക്കിന് മൈലുകൾക്ക് അപ്പുറത്താണെന്നും ഭരണപരമായ കാര്യങ്ങൾക്കായി എപ്പോഴും അന്ത്യോക്യയെ ആശ്രയിക്കുന്നത് ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്നും അവർ വാദിച്ചു.

എന്നാൽ സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് കാനോനിക വീക്ഷണപ്രകാരം ഈ പ്രായോഗിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ അപ്പൊസ്തോലികമായ അധികാരക്രമത്തെ അട്ടിമറിക്കാൻ കാരണമാകരുത്. ഓർത്തഡോക്സ് പാരമ്പര്യത്തിൽ സ്വയംഭരണാധികാരം (Autocephaly) എന്നത് പാത്രിയർക്കീസിൽ നിന്ന് ലഭിക്കേണ്ട ഒന്നാണ്, അല്ലാതെ സ്വയം പ്രഖ്യാപിക്കേണ്ട ഒന്നല്ല.

കാതോലിക്കാ വാദം

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ഈ സ്വതന്ത്രവാദികൾ ഇന്ത്യയിൽ ഒരു കിഴക്കിന്റെ കാതോലിക്കയെ വാഴിക്കണം എന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു. സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് പാരമ്പര്യത്തിൽ കാതോലിക്ക എന്ന സ്ഥാനം പാത്രിയർക്കീസിന് കീഴിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രതിനിധിയായും പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. എന്നാൽ ഇവർ ആവശ്യപ്പെട്ടത് പാത്രിയർക്കീസിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായും സ്വതന്ത്രനായ ഒരു കാതോലിക്കയെയായിരുന്നു.

1912-ൽ മലങ്കര സഭാ ചരിത്രത്തെ മാറ്റിമറിച്ച സംഭവം നടന്നു. പരിശുദ്ധ ഇഗ്നാത്തിയോസ് അബ്ദുൽ മസീഹ് രണ്ടാമൻ പാത്രിയർക്കീസ് ബാവായുടെ ഇന്ത്യ സന്ദർശനവേളയിൽ മുറിമറ്റത്ത് ഇവാനിയോസ്സിനെ ബസേലിയോസ് പൗലോസ് പ്രഥമൻ എന്ന പേരിൽ കാതോലിക്കയായി വാഴിച്ചു.

പാത്രിയർക്കീസ് തന്നെയാണ് വാഴിച്ചത് എന്നതിനാൽ ഇതിന് കാനോനിക സാധുതയുണ്ട് എന്ന് തോന്നും. എന്നാൽ ഇതിന് പിന്നിലെ സാഹചര്യങ്ങൾ പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അന്ന് പാത്രിയർക്കീസ് സിംഹാസനം തുർക്കിയിലെ രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യങ്ങൾ മൂലം വലിയ തകർച്ചയിലായിരുന്നു. ഈ സാഹചര്യം മുതലെടുത്താണ് ഒരു വിഭാഗം സഭയിൽ ഈ പുതിയ പദവി കൊണ്ടുവന്നത്.

യാക്കോബായ പക്ഷം എപ്പോഴും വാദിക്കുന്നത് ഈ കാതോലിക്ക പദവി പാത്രിയർക്കീസിന് കീഴിൽ പ്രവർത്തിക്കേണ്ട ഒന്നാണെന്നാണ്. എന്നാൽ എം.ഒ.എസ്.സി സഭ ഈ പദവിയിലൂടെ പാത്രിയർക്കീസിന്റെ അധികാരം ഇന്ത്യയിൽ അവസാനിച്ചു എന്ന് വിശ്വസിച്ചു.

1934-ൽ മലങ്കര അസോസിയേഷൻ ഒരു ഭരണഘടന അംഗീകരിച്ചു. ഇത് പാത്രിയർക്കീസിന്റെ അധികാരങ്ങളെ പൂർണ്ണമായും ഒഴിവാക്കുകയും കാതോലിക്കയെ സഭയുടെ പരമാധികാരിയായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു. കാനോനികമായ വീക്ഷണത്തിൽ ഒരു പ്രാദേശിക സഭയ്ക്ക് തങ്ങളുടെ മാതൃസഭയുമായുള്ള ബന്ധം തകർക്കാൻ ഇത്തരത്തിൽ ഏകപക്ഷീയമായി ഭരണഘടന നിർമ്മിക്കാൻ അവകാശമില്ല. തങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്ന ഭരണവ്യവസ്ഥയെ തന്നെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് അന്ന് അവർ ആ ഭരണഘടന ഉണ്ടാക്കിയത്.

1964-ൽ ബസേലിയോസ് ഔഗേൻ ഒന്നാമനെ കാതോലിക്കയായി വാഴിച്ചതിലൂടെ തർക്കം വീണ്ടും രൂക്ഷമായി. പാത്രിയർക്കീസിന്റെ അറിവോ സമ്മതമോ ഇല്ലാതെയാണ് ഈ വാഴ്ച നടന്നത് എന്ന് യാക്കോബായ സഭ കുറ്റപ്പെടുത്തി. കാനോനികമായ അനുമതിയില്ലാതെ നടക്കുന്ന മെത്രാൻ വാഴ്ചകൾ സഭയിൽ അസാധുവാണെന്ന് സഭാ നിയമങ്ങൾ പറയുന്നു. ഇതിനെത്തുടർന്ന് മലങ്കരയിൽ സഭ രണ്ടു പക്ഷമായി പിരിഞ്ഞു - പാത്രിയർക്കീസ് പക്ഷവും (യാക്കോബായ) കാതോലിക്കാ പക്ഷവും (ഓർത്തഡോക്സ്).

ഈ തർക്കം പിന്നീട് ദീർഘകാലം കോടതികളിൽ നടന്നു. പ്രധാനമായും പള്ളികളുടെയും മറ്റ് സ്വത്തുക്കളുടെയും ഉടമസ്ഥാവകാശത്തെ ചൊല്ലിയായിരുന്നു തർക്കം. 1876-ലെ മുളന്തുരുത്തി പടിയോലയും 1934-ലെ ഭരണഘടനയും കോടതികളുടെ പരിശോധനയ്ക്ക് വിധേയമായി.

സുപ്രീം കോടതി വിധി

1995-ലെ സുപ്രീം കോടതി വിധിയിൽ പാത്രിയർക്കീസ് സഭയുടെ അധ്യാത്മിക തലവനാണെന്ന് കോടതി അംഗീകരിച്ചു. എന്നാൽ ഭരണപരമായ കാര്യങ്ങളിൽ 1934-ലെ ഭരണഘടന പിൻതുടരണമെന്നും കോടതി നിർദ്ദേശിച്ചു. ഇതിനെത്തുടർന്ന് പല പള്ളികളും തർക്കഭൂമിയായി മാറി. പിന്നീട് 2017-ൽ വന്ന സുപ്രീം കോടതി വിധിയും ഈ നിലപാടുകൾ ആവർത്തിച്ചു. എന്നാൽ യാക്കോബായ സഭ ഈ വിധികളിലെ പല കാര്യങ്ങളിലും കാനോനികമായ വിയോജിപ്പുകൾ പ്രകടിപ്പിച്ചു പോരുന്നു.

പല കാലഘട്ടങ്ങളിലും ഇരു വിഭാഗങ്ങളും തമ്മിൽ യോജിപ്പിനുള്ള ചർച്ചകൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ കാനോനികമായ അധികാരങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അടിസ്ഥാന തർക്കങ്ങളിൽ തീരുമാനമാകാത്തതിനാൽ ഈ ശ്രമങ്ങളെല്ലാം പരാജയപ്പെട്ടു. 1990-ൽ ഉണ്ടായ ലണ്ടൻ കരാർ ഇതിൽ പ്രധാനമാണ്. പക്ഷെ പ്രായോഗിക തലത്തിൽ ഇത് നടപ്പിലായില്ല.

ഈ വിഭജനം സഭയിലുണ്ടാക്കിയ മുറിവുകൾ ചെറുതല്ല. ഒരേ ഭാഷ സംസാരിക്കുന്ന, ഒരേ വിശ്വാസമുള്ള ഒരു ജനത ഭരണപരമായ അധികാരത്തിനായി പോരാടേണ്ടി വരുന്നത് ദുഃഖകരമാണ്. യാക്കോബായ സഭയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം പാത്രിയർക്കീസ് ബന്ധം എന്നത് വിശ്വാസത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. അത് തകർക്കുന്ന ഒരു വിട്ടുവീഴ്ചയ്ക്കും സഭ തയ്യാറല്ല.

ഭാവിയിൽ കാനോനികമായ ശരിയായ രീതിയിൽ, അന്ത്യോക്യൻ പാത്രിയർക്കീസിന് കീഴിൽ മലങ്കരയിലെ എല്ലാ ഓർത്തഡോക്സ് വിശ്വാസികളും ഒന്നായി തീരുന്ന ഒരു നാളിനായി നമുക്ക് പ്രാർത്ഥിക്കാം.

"സഹോദരന്മാർ ഐക്യതയോടെ വസിക്കുന്നത് എത്ര ശുഭവും എത്ര മനോഹരവും ആകുന്നു!" — സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 133:1